سرویس تجسمی هنرآنلاین: این هفته نیز سراغ چند نمایشگاه رفتیم، نمایشگاه گروهی "آقای رئیس جمهور" در گالری طراحان آزاد، نقاشیهای بهرام غنچهپور در هما، عکسهای علی سلطانی تهرانی در گالری ثالث و نمایشگاه گروهی عکس در گالری شماره شش انتخابهای ما برای این هفته است.
آقای رئیس جمهور در طراحان آزاد
دومین نمایشگاه "آقای رئیس جمهور" به کیوریتور زرتشت رحیمی و با آثاری از صالح تسبیحی، ژینوس تقیزاده، فرید جعفریسمرقندی، فرزانه حسینی، پرستو فروهر، فرهاد فزونی، بابک کاظمی، هومن مرتضوی، احمد مرشدلو، فرخ مهدوی، آلفرد یعقوبزاده، فرشاد آلخمیس و علی سلطانی تهرانی در گالری طراحان آزاد برگزار شده است. همچون دوره قبل در این نمایشگاه نیز رئیس جمهور به عنوان برگزیده مردم برای مدیریت اجرایی، موضوع کار هنرمندان قرار گرفته است.
هنرمندان در این نمایشگاه به دنبال ناکامیها، شادکامیها، خواستها و همه چالشهایی رفتهاند که موضوع انتخاب فردی به نام رئیس جمهور میتواند در یک جامعه ایجاد کنند و البته در این مسیر نگاه به واقعیات تاریخی نیز فراموش نشده است؛ زیرا اساسا رئیس جمهور تنها یک موضوع انتزاعی یا یک منصب خیالی نیست و ناخودآگاه با تجربیات تاریخی یک ملت گره خورده است. هنرمندان این دوره نیز به بازنگری این موضوع پرداختهاند کاری که به نظر میرسد میتواند بارها و بارها تکرار شود.
سمفونی صلح در آریانا
"سمفونی صلح" عنوان نمایشگاهی از مجسمههای ناصر پلنگی هنرمند معاصر و نقاشیهای ساغر مسعودی و همینطور نقاشیهای کاوه آفاق است که در گالری آریانا به نمایش گذاشته شده است. پلنگی در این مجموعه به سراغ قطعات بازیافتی رفته و از آنها مجسمههایی ساخته است که گروهی نوازنده موسیقی را در حال همنوایی نشان میدهد. به نظر میرسد آنچه این نوازندگان آهنین مینوازند همانی است که عنوان نمایشگاه بازگو میکنند، آنها در حال نواختن سمفونی صلح هستند.
پلنگی اما چه چیز را صلح میداند و نوازندگان او در حال نواختن کدام سرود صلح هستند؟ رویکرد زیست محیطی این هنرمند نشان میدهد او به دنبال استفاده هر چه بیشتر از ضایعات و پسماندهای بشری است تا کوههای زباله به مجسمههای زیبا بدل شوند که میتواند به جای آلودگی به زیباتر شدن مکانها کمک کنند. به علاوه او در همکاری با دو نقاشی که در این نمایشگاه با آثار خود او را همراهی میکنند نوع دیگری از صلح را نیز مطرح میکند، پلنگی به دنبال تعامل میان هنرمندان و ارائه تولیدات هنری بر مبنای افکار مشترک است کاری که میتواند به منسجم شدن فضای هنری و بسط پیدا کردن افکار یک گروه هنری کمک کند.
قهرمان بازی در گالری ثالث
"دیگری" عنوان نمایشگاه عکس علی سلطانی تهرانی است که در گالری ثالث برگزار شده است. نمایشگاهی که موضوع اصلی آن قهرمانهای ذهنی آدمهای گوناگون است، آدمهایی از همه طبقات و بخشهای جامعه با رویاها و تفکرات گوناگون که هرکدام شیفته یکی از چهرههای مشهور هنر، ادبیات و سیاست هستند. او در هر یک از این عکسها به سراغ کسی رفته و از او پرسیده است که قهرمان ذهنی او کیست و پاسخ او را نیز کنار هر عکس نوشته است. به این ترتیب به نظر میرسد آنچه سلطانی "دیگری" نام نهاده خود ما هستیم که رویاهایمان را در قالب آدمی دیگر تصور میکنیم.
سلطانی گرچه به دنبال طرح این سوال در مجموعهاش نمیرود اما دیدن عکسهای این سوال را ایجاد میکند که چرا ما به دنبال بتی ذهنی هستیم، کسی که از همه بهتر، قویتر یا زیباتر است؟ نکته دیگر آنکه توجه به این قهرمانها به خودی خود جالب توجه است و میتوان از مجموع آنها به آنچه مطلوب یک جامعه است پی برد.
روشنایی محدود در گالری شماره شش
"روشنایی محدود" عنوان نمایشگاهی از آثار شاگردان کیارنگ علایی مانند فروغ تاج، فرشته حقیقی، علی زوار، ثمر زوار، هانیه سیاسی، فریدون شریعت پناهی، سارا عرفانیان سرباز، ناهید عطاییفر، امیررضا علیپور، فریبا علیپور، کاظم غلامی، فرانک کریمی، الناز کریمیان، سوده محمدی، حسین میرشاهی و منا میری است که در گالری شماره شش برگزار شده است. مجموعه حاضر، عکسهایی است که این گروه از عکاسان جوان پس از شرکت در تجربه آموزشی عکاسی مستند خلق کردهاند. مجموعهای که با موضوعاتی مانند کوه، نور، محیط و پارکینگ کار شده است و هر یک از این هنرمندان رویکرد خود به این موضوعات را در شاخه عکاسی مستند به تصویر کشیدهاند. تنوع موضوعات به این هنرمندان فرصت کار در زمینههای دلخواهشان را داده است و هر یک از این مجموعه عکسها میتواند نمونهای برای نوع نگاه به عکاسی مستند در میان عکاسان جوان باشد.
آینهکاری روی بوم در گالری هما
بهرام غنچهپور نخستین نمایشگاه انفرادی خود با عنوان "توپوگراف" را در گالری هما برگزار کرده است. مجموعه نقاشی غنچهپور به تصویر بخشی از معماری سنتی ایرانی اختصاص دارد که همگان آن را با نام آینه کاری میشناسند، او اما در این مجموعه نگاهی صرفا روایتگر ندارد، زیرا به نظر میرسد آن قدر تحت تاثیر این قطعات آینه روی دیوارهای کهن قرار گرفته است که بیش از تصویر خود این بناها به تصویر احساسش در مواجهه با آینهکاری پرداخته است.
به همین دلیل فضای کارهای او بسیار شخصی و به علاوه انتزاعی است، غنچهپور همه نظم و دقت به کار رفته در آینهکاری بناهای قدیمی ایرانی را یک سره کنار گذاشته و خود را تسلیم دنیای جادویی نورهای رنگین بازتاب شده از آینه کرده است. این رویکرد موجب شده است که آثار این هنرمند تنها جنبه فرهنگی نداشته و تنها به دنبال بیان شکوه هنر و معماری وطنی نیست، او از مرزهای مرئی آینهکاری گذشته است تا در این جهان رویاگون به دنبال خود یا آنچه خود میخواهد بگردد.