سرویس تجسمی هنرآنلاین: حجت امانی نقاش معاصر که مجموعه‎ای از آثار او در نخستین نمایشگاه گالری نگاه تهران به نمایش گذاشته شده است درباره این نمایشگاه که "طبیعت بی‌جان ایرانی" نام دارد به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: کارهایی که من انجام می‏‌دهم به شکل مجموعه است، من ابتدا روی فرشته‎ها و سپس روی چهر‌ه‌های قاجاری کار کردم، در دوره جدید کارهایم روی طبیعت بی‎جان ایرانی مطالعه و سپس کار کردم. ابتدا به این موضوع پرداختم که ما در فرهنگ بصری خودمان به طبیعت بی‎جان چگونه نگاه کرده‎ایم، در این زمینه به مینیاتورهای دوره صفوی و تیموری مراجعه کردم که در آنها به شیئ به عنوان یک شیئ نگاه نکرده‌اند. به عنوان مثال در مینیاتورهای صفوی اگر اناری ترسیم شده است فقط دورگیری شده است، این شیئ جسم و وزن ندارد. وی ادامه داد: وقتی به سابقه و سنت طبیعت‌بی‎جان در غرب نگاه می‏‌کنیم می‎بینیم نگاه نقاشی ایرانی بسیار متفاوت است، شیئ در نقاشی ایرانی در خدمت مفهوم است، ما در نگاره‏‌های قبل از صفوی مثلا انار داریم اما این میوه در خدمت فضا است و فیگور نقش اول را در این نقاشی بازی می‏‌کند. وقتی به دوره قاجار می‎رسیم ماجرا کمی متفاوت می‎شود، دوره قاجار برای ما دوره بسیار مهمی است و می‏‌توان آن را نوعی عصر روشنگری در تاریخ معاصر ایران دانست. از سویی سنت‎های گذشته نقاشی را داریم و از سوی دیگر مدرنیسم و تجارب تحصیل کردگان در غرب به این فضای سنتی وارد می‎شود. در واقع محل تلاقی این دو تفکر دوره قاجار است، مثلا سیب‎ها در نقاشی قاجار هم بهشتی و آسمانی و هم زمینی هستند رنگ آنها هم طلایی و هم سرخ است، نه مانند نقاشی غربی کاملا جسم‏‌وار و نه آنچنان سبک و بی‎وزن هستند. این تقابل‎ها مرا به این واداشت که من هم با الهام گرفتن از این تفکر با چیزهایی که امروز هستند و چیزهایی که به گذشته مربوطند یک کمپوزیسیون تشکیل دهم. این هنرمند نقاش درباره این موضوع که نوعی گزیده‎کاری در انتخاب اشیا برای این طبیعت‎جان‏‌ها وجود دارد که به تکرار عناصر منجر شده است نیز اظهار کرد: به عنوان مثال هلو که در این مجموعه به تکرار دیده می‎شود هم ارجاعی تاریخ غربی دارد و هم در فرهنگ ما جزو میوه‎هایی است که بار مونث دارند. نحوه چیدمان این عناصر در نقاشی‎ طبیعت بی‌جان غربی در مقابل نحوه چیدمان میوه‎ها در نقاشی طبیعت بی‌جان قاجاری نیز برایم بسیار جالب توجه بود. من عامدانه از این عناصر استفاده کرده‎ام، اساس کاری من بر اساس ویژگی‎های دوره قاجار است و چون این ویژگی‌ها در نقاشی آن دوره تکرار شده سعی کردم از همان عناصر با فضا و رنگ متفاوت استفاده کنم. امانی با اشاره به اینکه در نقاشی به شکل مطالعاتی کار می‏‌کند افزود: کار من همیشه با مطالعه پیش می‎رود، نقاشی‎ها من در یک پروسه شکل می‏‌گیرد، یک موتیف یا عنصر را انتخاب کرده و آن را به شکل‎های متفاوت ارائه می‏‌کنم. به عنوان مثال در مجموعه فرشته‎ها من دو نوع بال داشتم که آن را در ادغام با عناصر مختلف به بی‎نهایت ترکیب رساندم. اینکه هنرمند بر سوژه‏ای تمرکز کند و بتواند از آن ترکیب‌های متنوعی ایجاد کند به نظر من بسیار موثرتر از این است که گذرا به موضوعی بپردازد. وی درباره فضایی که برای این چیدمان‌ها انتخاب کرده است نیز گفت: می‎توان گفت فضای این آثار تحت تاثیر هنر پاپ است، نشانه‎هایی از فضای پاپ با نشانه‌هایی از هنر ایرانی در این آثار ترکیب شده است. در مورد پس زمینه‎ها هدف من این بود که بتوانم بیشتر خود عناصر را معرفی کرده و نگاه متمرکزی بر سوژه وجود باشم. به این نتیجه رسیده‎ام که هرچه فضا را خلوت‏‌تر کنم بهتر به هدفی که دارم می‏‌رسم. امروزه آن قدر عناصر پرتعدادی در اطراف ما وجود دارد که نیاز داریم دست کم در نقاشی کمی فضا را خلوت‌تر کنیم. حتی نوع خانه‎ها و معماری تغییر کرده است، در این شرایط نوع مبلمان و فرشی که مردم می‎پسندند متفاوت شده است، خود زندگی آن قدر شلوغ شده است که مردم فضا‌ها، اشیا و آثار هنری خلوت‎تر و مینمال‎تر را بیشتر دوست دارند. تابلو هم بخشی از یک فضا است و من همیشه به این فکر می‎کنم که اثرم می‎خواهد کجا و در چه شرایطی نصب شود. این هنرمند درباره تمایل خود به استفاده از عناصر هنر پاپ و اینکه آیا نوعی پاپ‎آرت ایرانی در کار او وجود دارد نیز بیان کرد: نگاه من به پاپ آرت نگاه یک هنرمند آمریکایی نیست، من حس می‏‌کنم ما به یک هنر شاد نیاز داریم. به نظر من نقاش باید مثل درخت باشد؛ دی‎اکسید کربن را جذب کرده و اکسیژن به جهان تزریق کند. من جنگ و فقر را تجربه کرده‎ام و به علاوه هر روز مسائل ناخوشایند بسیاری را در اطرافم حس می‏‌کنم، شاید باورتان نشود که من چه اندازه صحنه‎های کشته شدن انسان‏‌ها و حیوانات را در جنگ دیده‏‌ام، بازگویی این‎ها برای من هنر نیست، فتوسنتز این‏هاست که برای من ارزش هنری دارد. من همه این دردها را کشیده‎ام اما دوست دارم شادی را به مخاطبم بدهم. امانی ادامه داد: دوست دارم رنگ کارهایم آن قدر جذاب باشد که مخاطب خوشمزگی آن را حس کند مانند چیزی که در هنر پاپ غربی بسیار زیاد است. فکر می‏‌کنم این ممکن است برای یک لحظه به مخاطبی کمک کند، معتقدم گرچه می‏‎توان درد را نیز در اثر هنری بیان کرد اما هنر باید شفابخش باشد. این کار منتقدان است که روی هنر اسم می‎گذارند پس اگر کسی دوست دارد می‏‌تواند کار مرا پاپ آرت ایرانی بداند. به نظر من اسم‌ها برای طبقه‌بندی هستند، نگاه من به هنر پاپ نگاه اندیشه نبوده است بلکه بیشتر دوست داشتم عناصری از این هنر را به کارم راه دهم. وی درباره انتخاب مدیا برای کارهایش نیز اظهار کرد: زمانی هست که رسانه‎های جدید برای هنرمند جذاب‌ترند. آمدن تکنیک چاپ علاوه بر محدودیت‎ها فرصت‎هایی را نیز در اختیار هنرمند می‏‌گذارد. درست است که تکنولوژی کار را از اصیل بودن دور می‏‌کند اما از سوی دیگر سرعت کار هنرمند را نیز افزایش می‏‌دهد. این به مفهوم نفی سنت نیست بلکه وقتی امکان این وجود دارد که کارمان را سریع‎تر انجام دهیم باید از این فرصت استفاده کنیم. با استفاده از چاپ تعداد بیشتری از افراد می‏‌توانند یک اثر را در اختیار داشته باشند؛ من همیشه فکر می‏‌کنم که وجود پنج نسخه از یک کار خوب است زیرا اگر پنج نفر از پنج قاره بخواهند یک اثر را در اختیار داشته باشند باید این تعداد کار وجود داشته باشد. با این حال من همچنان روی این چاپ‎ها اثر مداد رنگی من دیده می‎شود زیرا حرکت دست هنرمند همیشه برای من جالب توجه است. نمایشگاه "طبیعت بی‎جان ایرانی" تا 26 خرداد ماه در گالری نگاه به نشانی خیابان مطهری، خیابان جم، خیابان غفاری، پلاک 64 ادامه دارد.