سرویس تجسمی هنرآنلاین: نشست خبری نمایشگاه "سمفونی صلح" با حضور ناصر پلنگی، ساغر مسعودی و کاوه آفاق در گالری آریانا برگزار شد.

در این نشست ابتدا ناصر پلنگی درباره این نمایشگاه گفت: ایده نمایشگاه "سمفونی صلح" یک ایده جمعی بود. مجموعه مجسمه‎هایی که از من در این نمایشگاه به نمایش گذاشته خواهد شد را دو سال قبل با همین عنوان ساخته بودم. پس از تبادل نظر با خانم مسعودی و آقای آفاق تصمیم گرفتیم این نمایشگاه را به شکل یک همکاری مشترک برگزار کنیم. ما تعامل بسیاری با هم داریم و به نظر من در این تعامل است که ایده‎ها شکوفا می‌شود و بین هنرمندان نیز صلح ایجاد می‎شود. وی ادامه داد: در چنین نمایشگاهی با حضور مدیاهای مختلف، هنرمندان در حوزه حجم و موسیقی و نقاشی با هم دیالوگ دارند. ایده نخست نمایشگاه این است که می‎توانیم به تنهایی مونولوگ داشته باشیم یا در رویکرد دیگری می‌شود با هم دیالوگ کنیم. امروز بیشتر هنرمندان با خودشان حرف می‌زنند و در چنین شیوه‎ای رویشی در کار هنر به وجود نمی‎آید، انس میان هنرمندان از بین می‏‌رود و جهش‎های کلان نیز پدید نمی‎آید. دیالوگ است که شکوفایی و رشد را رقم می‏‌زند.

این هنرمند معاصر همچنین اظهار کرد: من به عنوان مجسمه‎ساز، ساغر مسعودی به عنوان نویسنده و نقاش و کاوه آفاق به عنوان موزیسین با هم انس گرفته‎ایم و کار می‌کنیم و در فرصتی که این نمایشگاه برای ما به وجود آورده است با یکدیگر دیالوگ داریم. برای من تجربیات پیش از نمایشگاه و تبادل طرح‎های آینده بسیار مهم است زیرا در آن دیالوگ وجود دارد. پلنگی ادامه داد: در فضای نقد هنری کشور نیز دیالوگی که باید در فضای هنری وجود داشته باشد هنوز آغاز نشده است، شاید در فضای این نمایشگاه به تئوریزه شدن و نقد و معرفی بپردازیم. البته برخی در میان هنرمندان جوان و کسانی که در گمنامی کار می‏‌کنند به سمت دیالوگ رفته‌اند زیرا این موضوع را درک کرده‎اند که دیالوگ و هم‎زیستی میان هنرمندان است که قدرت ایجاد می‏‌کند. وی در مورد مجموعه مجسمه خود نیز گفت: ایده‏‌ای در جهان به نام upcycle وجود دارد که جا افتاده است و در تاریخ هنرهای تجسمی نیز سابقه دارد. در ایران روی این ایده چندان کار نشده است، این پتانسیل وجود دارد که هم هنرمندان ایرانی و هم منتقدان روی این شیوه کار کرده و آن را تبدیل به یک جریان یا فستیوال کنند. البته این ایده از آنجا شروع شد که در استرالیا پروژه‎ای را با ورق‎های ایرانیت کار کردم و مجسمه‎های مهاجران را به وجود آوردم، پس از آن در ابوظبی نیز یک کمپانی خصوصی با من همکاری کرد تا نخستین فستیوال هنر upcycle را در این شهر برگزار کنیم که حاصل آن 116 مجسمه بود که در سال 2013 خلق و در گوشه و کنار شهر ابوظبی نصب شدند. این هنرمند ادامه داد: در ایران من به مجتمع کوروش که هنوز در حال ساخت بود مراجعه کردم و به مدیران آن پیشنهاد دادم که در قالب یک پروژه upcycle ضایعات ساخت و ساز این پروژژه تجاری را به مجسمه تبدیل کرده و برای زیبایی خود این مجتمع استفاده کنم. پس از چند ماه این طرح تایید شد و من 7 مجسمه برای این مجتمع ساختم. پروژه‎هایی مانند این دارای مزایای بسیار هستند، لازم نیست هنرمند برای آنها کارگاه داشته باشد زیرا هر کارگاه ساختمانی می‎تواند محل خلق اثر هنری باشد. به علاوه فراگیرکردن این شکل کار هم برای هنرمندان اشتغال ایجاد می‎کند و هم ضایعات به اثر هنری تبدیل شده و به محیط زیست و زیبایی همان ساختمان کمک خواهد شد. پلنگی با بیان اینکه آثاری که می‌سازد در جهت اندیشه خلاق شده است، اظهار کرد: امیدوارم با این آثار بتوانیم مانیفست هنر upcycle را در ایران نهادینه کرده و برای جوانان اشتغال ایجاد کنیم. ما در ایران هر سال 20 هزار نفر فارغ‎التحصیل هنرهای تجسمی داریم که پتانسیل بسیار بالایی برای کار هنری محسوب می‏‌شوند. اگر یک خودآگاهی تاریخی و فرهنگی در کشور ما وجود داشته باشد این نیرو بسیار کارآمد خواهد بود. در کشورهای دیگر رابطه هنر و دیزاین، هنر و صنعت، هنر و و محیط یست، هنر و علم و همین طور هنر و ورزش درک شده است و آثار بسیار قابل توجهی در این فضاها خلق می‌شود در حالی که در ایران هنوز فضای مدرنیسم تکرار می‌شود و هنرمندان جوان در انتظار ایده هستند؛ به نظر من این مونولوگ‎ها می‎تواند به دیالوگ‌هایی سازنده تبدیل شود.

کاوه آفاق نیز در این نشست گفت: من به عنوان یک موزیسین شناخته می‏‌شوم و نخستین بار است که در این حوزه کار می‌کنم. البته حضور من در حوزه هنرهای تجسمی پس از آن بود که حس کردم مطالعاتم و آموزه‌هایم در زمینه هنرهای تجسمی به حدی رسیده است که می‌توانم نمایشگاه بگذارم. ساغر مسعودی نیز گفت: به نظر من ذات هنر به هم پیوسته است و این موضوع در دنیا حل شده است، هنرمندان بسیاری داریم که آثار مختلفی در مدیاهای مختلف خلق می‎کنند. هنرهای تجسمی به محبوبیت موسیقی نیست و تلفیق کاوه آفاق با این جمع موجب شده است که مخاطب موسیقی او متوجه نقاشی هم بشود. نقاشی هنری سرمایه‎ساز است و به نظر من باید هنرمندان حوزه‌های مختلف باید با همکاری داشته باشند. وی ادامه داد: من همیشه از این موضوع ناراحت هستم که به ما کار گروهی نیاموخته‎اند در حالی که وقتی شما با استادی مانند آقای پلنگی کار می‎کنید بسیار بیشتر یاد می‎گیرید. کار کردن با او برای من بسیار مهم بود زیرا به جوانان و به محیط زیست بسیار اهمیت می‌دهد. من همیشه دغدغه صلح داشته‎ام و آرزو دارم که جنگ و مرزی در جهان وجود نداشته باشد به همین دلیل آثاری که آقای پلنگی در مورد جنگ خلق کرده‌اند نیز برایم بسیار قابل احترام است. این هنرمند درباره آثاری که در این نمایشگاه ارائه کرده است نیز گفت: پروژه من و آقای آفاق 2 سال قبل آغاز شد. ما و همین طور آقای پلنگی به کار گروهی بسیار علاقه داریم و این کار را گسترش خواهیم داد تا اتفاقی در هنرهای تجسمی شکل گیرد.

گزارش تصویری