سرویس تجسمی هنرآنلاین : غلامحسین نامی نقاش و مدرس شناخته شده، شب گذشته طی گفت و گوی تلفنی با خبرنگار هنرآنلاین به اخبار روزهای گذشته مبنی بر حذف رشته نقاشی از هنرستان ها واکنش نشان داد. حاصل این گفت و گو متنی از اظهارات این هنرمند است که در ادامه می خوانید.
غلامحسین نامی: پیش از هر چیز باید بگویم بسیار بسیار متاسفم از اینکه چنین تصمیمی در وزارتی با عنوان آموزش و پرورش اتفاق می افتد؛ چرا که وقتی به این عنوان دقت می کنیم در مییابیم آموزش و پرورش دو مقوله بسیار اساسی حیات انسانی است و در حالی که آموزش و پرورش قرار است انسان را به تعالی برساند شاهدیم برنامه ریزان ناآگاه و بیخردی پیدا میشوند که تصمیم میگیرند یک رشته هنری مادر را از هنرستانهایی که اسم هنر بر روی آنها است حذف کنند؛ حالا تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.
هر چیز تعریفی دارد و به روزرسانی هم تعریف خودش را دارد. چطور ممکن است جریان بسیار روشن و مقتدر هنر نقاشی در سطح جامعه را نابود کنیم و اسم آن را به روز رسانی بگذاریم؛ به روزرسانی چه چیزی!؟
خودتان می دانید که من سال های زیادی را با انرژی جوانی به تدریس در هنرستانها گذراندهام و با فضایی که در ساختار کلی آموزشی هنرستان جاری بوده و هست آشنایی کامل دارم. همه ما اذعان داریم که تاریخ 60 ساله هنرستانهای ما چه جایگاهی در تاریخ هنر معاصر ایران دارد. بیشترین هنرمندان پیشرو و ارزشمند هنر معاصر ما فارغالتحصیلان این هنرستانها هستند و بهترین استادان هنرهای تجسمی این مملکت در این هنرستانها تدریس کردهاند و اکنون میبینیم چنین نهادی مورد هجمه قرار گرفته است. بسیار متاسفم که از عملکرد بعضی برنامهریزان به این نتیجه رسیدهام که متاسفانه در این دوره دلواپسانی هستند که با نقشههای شوم و ویرانگر و با نقشههای ضد هنری کمر به نابودی مظاهر و نمادهای جنبش نقاشی معاصر ایران بستهاند. این عمل چیزی جز بدخواهی و یک عمل ضد هنری نمیتواند باشد.
به عنوان یک هنرمند و به عنوان کسی که عمرش را در آموزش نقاشی در این مملکت گذرانده به هنرمندان و استادان مملکت هشدار میدهم اگر این اتفاق شومی که دارد میافتد را نادیده بگیریم و سکوت کنیم به قهقرای تاریخ فرو خواهیم رفت؛ کافی است برای لحظهای جای خالی این هنرستانها و به خصوص هنرستانهای وزارت ارشاد را در تاریخ هنر معاصر را تصور کنیم.
من این به روزرسانی که برنامهریزان چنین تصمیمی ادعایش را دارند خندهدار و مضحک میبینم. کافی است رشتهای تحت عنوان فتوگرافیک را که به جای گرافیک جایگزین کردهاند در نظر بگیریم که بدانیم تا چه اندازه ناآگاهانه و غیر تخصصی با این موضوع برخورد کردهاند و نشان دادهاند که حتی الفبای گرافیک را نمیشناسند. آیا آن کسی که این چنین برنامهریزی میکند اصلا می داند گرافیک چیست؟ فتوگرافیک یک بخش یا یک درس از اصول و مبانی آموزش گرافیک است و نمیتواند به عنوان یک رشته قلمداد شود. کسی که اصول گرافیک را یاد نگرفته هرگز نمیتواند از عکاسی در گرافیک درست استفاده کند. آیا تمام اینها نشاندهنده چیزی به جز غیرتخصصی بودن این کمیته است؟
یک برنامهریز هنری وزارت آموزش و پرورش چقدر باید دور از مسائل جامعهاش باشد که نبیند این هیجان و این انفجار پیشرفت و موفقیتهای نقاشی را در جامعه امروز ما و انعکاسش را در جامعه جهانی؛ چه در آکشنهای بینالمللی و حراجها و چه در موزههای سراسر دنیا که هنرمندان جوان ما را کشف میکنند و ارزش میگذارند. ناکارآمدی در آینده شغلی؟ عجب. خیلی مضحک و خنده دار است استدلالهای تصمیم گیران برای این تغییرات نابخردانه.
در پایان لازم می دانم تاکید کنم، دوستانی که فکر میکنند این سیل ویرانگر به در خانه آنها نخواهد رسید بسیار اشتباه می کنند. این سیل راه افتاده و اگر جلویش را نگیریم همه را در کام خود خواهد کشید.