سرویس تئاتر هنرآنلاین: کاوه آهنین جان با اشاره به فعالیت این روزهای خود در عرصه اجرا به خبرنگار هنرآنلاین گفت: فرم کار ما آن است که بر اساس نمایشنامه مشخص طی چندین ماه تمرین اثری را به صحنه میبریم. روش کاری ما با فعالیت سایر همکاران که کارگاه آموزشی برگزار و نمایشی را تولید میکنند تفاوت دارد. تمام مراحل کارمان مشخص است و طبق آن عمل میکنیم.
او ادامه داد: ما برای کارمان هزینه میکنیم، یعنی طی یک سال تهیهکنندهگی و تولید یک اجرا را برعهده دارم، مانند نمایش "دربارانداز" که سال گذشته در تالار حافظ به صحنه رفت. البته اگر طی مراحل تولید و اجرا تهیهکنندهای به ما اضافه شود، استقبال میکنیم.
آهنینجان در رابطه با متن تازهترین اثر خود و مکان اجرای آن عنوان کرد: اجرا بر اساس یکی از متنهای خودم خواهد بود، نام آن را اعلام نمیکنم چراکه امکان ایجاد تغییراتی در آن وجود دارد. زمان اجرای ما هنوز مشخص نیست، مذاکراتی با سالن ایرانشهر داشتهایم و منتظر اعلام آثار شش ماهه دوم هستیم. تا یک ماه آینده تمامی موارد به طور دقیق مشخص خواهد شد. تنها میتوانم بگویم نمایش از فضایی کاملا مدرن برخوردار است.
این کارگردان تئاتر در پاسخ به این سئوال که با توجه به هزینه مالی و زمانی، چه انگیزهای باعث میشود چنین روش کاری برای خود انتخاب کند اظهار کرد: هدف من مالی نیست تنها شناسایی و پرورش استعداد هاست، اتفاقی که در مورد من و بسیاری از هم نسلانم رخ داد. ما محصول تلاش استاد سمندریان در سال 74 هستیم. افرادی مانند احمد ساعتچیان، الیکا عبدالرزاقی، رضا مولایی، حامد بهداد و... افرادی که بخش اعظم آنها اکنون وزنههایی در تئاتر و سینما بهشمار میروند. کار من ادامه این راه بزرگوار و ادای دینی به اوست. مطمئن هستم این اتفاق برای افرادی که اکنون همراه من هستند خواهند افتاد.
او اضافه کرد: بیشتر بازیگرانی که در این کار همراه من خواهند بود، بچههای کار قبل هستند. هر سال برای آغاز کار فراخوانی میدهیم تا علاقمندانی که خواهان فعالیت در این حوزه هستند به ما اضافه شوند. تمرینات ما پیش از عید آغاز شده است. البته با مسائل مختلفی روبهرو بودیم مانند سالن اجرا، از آنجایی که تعداد گروه زیاد است طبیعتا با توجه به این مسئله مشکلات خاص در تمرینات مواجه میشویم.
آهنینجان در پایان خاطرنشان کرد: با مسیری که انتخاب کردم سالهاست با بازیگری در کارهای تصویر خداحافظی کردم، در تئاتر هم پیشنهاد متفاوتی نداشتم که بخواهم در کنار این کار آن را انجام دهم. بیشتر اجراهای طول سال را دیدهام و شاید معدود اجراهایی بوده که از دیدن آن لذت برده باشم. آنقدر این فرصت کم است که به نوعی خودم را در عرصه بازیگری بازنشسته محسوب میکنم و ترجیح میدهم در این کار تمرکز داشته باشم.