سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: نصرت رحمانی(۱۳۰۸ - ۱۳۷۹) یکی ازبزرگترین شاعران معاصر زبان فارسی است. در دهه چهل و پنجاه شمسی، نصرت رحمانی طرفداران زیادی در میان مردم به ویژه جوانان داشت.
"کوچ"،"کویر"، "ترمه"، "میعاد در لجن"، "حریق باد" و ... از آثار این شاعر معاصر است.
عکسی که ذیلا منتشر میشود او را نشان میدهد به همراهی تنی چند از اصحاب جامعه ادبی از جمله مرحوم غزاله علیزاده.
شعری از نصرت:
رقصید پر زد، رمید از لب انگشت او پرید [ سکه ] گفتم: خط
پروانهٔ مسین پرواز کرد چرخید، چرخید پر پر زنان چکید؛ کف جوی پر لجن.
تابید، سوخت فضا را نگاهها برهم رسید در هم خزید در سینه عشقهای سوخنه فریاد میکشید: ـ ای یاس، ای امید!
آسیمهسر بسوی " سکه " تاختیم از مرز هست و نیست تا جوی پر لجن با هم شتافتیم آنگه نگاه را به تن سکه بافتیم.
پروانهٔ مسین آیینه وار! بر پا نشسته بود در پهنهٔ لجن ! وهر دو روی آن خط بود خطی بسوی پوچ، خطی به مرز هیچ
اندوه لرد بست در قلبواره اش و خنده را شیار لبانش مکید و گفت: ـ پس ... نقش شیر ؟ رویید اشک خاموش گشت، خاموش
گفتم : ـ کنام شیر لجن زار نیست، نیست! خط است و خال گذرگاه کرم ها اینجا نه کشتگاه عشق و غرور است میعادگاه زشتی و پستی ست.
از هم گریختیم بر خط سرنوشت خونابه ریختیم.