سرویس تئاتر هنرآنلاین: الهام شعبانی از جمله هنرمندان تئاتر است که در حوزه طراحی لباس و بازیگری فعالیت می‌کند، او این روزها علاوه برنقش‌آفرینی در نمایش "گنجفه" به کارگردانی نوشین تبریزی، طراحی لباس این اثر و دو نمایش " داستان‌های میان رودان" به کارگردانی علی شمس و "کوپن" به کارگردانی سید جواد روشن را نیز بر عهده دارد. الهام شعبانی با اشاره به حضور در نمایش "گنجفه" و نقشی که ایفا می‌کند گفت: این متن داستان شیرین و جذابی دارد. اتفاق‌های داستان به دوره ورود متفقین باز می‌گردد و من ایفاگر نقش زنی مرده به نام "گلزار" هستم. زنی که در سنین جوانی کشته شده و دلیل مرگ او سال‌ها بعد مشخص می‌شود این شخصیت راوی داستان است و مخاطب با کدهایی که او در طی نمایش ارائه می‌دهد ما را متوجه داستان می‌کند. او شخصیتی درونی است که به زبان شمالی حرف می‌زند. من هر شب با این کاراکتر زندگی می‌کنم.

شعبانی با بیان اینکه فعالیت در هیچ کدام از دو حوزه طراحی لباس و بازیگری را نمی‌تواند بر دیگری ترجیح دهد عنوان کرد: فارغ‌التحصیل طراحی لباس هستم اما کارم را در تئاتر با بازیگری آغاز کردم. نخستین نمایشی که طراحی لباس آن را برعهده داشتم یکی از کارهای دکتر قطب‌الدین صادقی بود و بعد از آن دو کار را به موازات هم انجام دادم. به هر دو علاقمندم و نمی‌توانم بگویم کدام یک برایم اولویت بیشتری دارد. هر کدام از این کارها تجربیات خاص خودشان را دارند و مرا با دیدگاه‌های متفاوت آشنا می‌کنند. طراحی‌هایی که انجام می‌دهم در بازیگری به من کمک می‌کند. احساس می‌کنم این دو کامل‌کننده یکدیگراند. بر این اساس تمام تلاش خود را به کار می‌برم تا آنها را به بهترین نحو انجام دهم.

شعبانی در رابطه با طراحی لباس نمایش "داستان‌های میان رودان" توضیح داد: نمایش علی شمس شوخی‌هایی است که این هنرمند با تاریخ بین‌النهرین انجام می‌دهد. متن او طنازی‌های خاص خود را دارد. جلسات زیادی در مورد متن و طراحی‌های مناسب آن داشتیم، طنازی‌های متن و کاراکترها ما را به تاریخ ارجاع نمی‌دهد. المان‌های امروزی در کار می‌بینیم، بنابراین تلاش کردیم از تعدادی المان در کار بهره ببریم. رنگ‌ها را به سمت کرم، قهوه‌ای، مشکی و سورمه‌ای بردیم. تنها رنگ‌های زنده نمایش زرد و آبی بود که به عنوان مثال آن را در لباس آبی مادر می‌بینیم.

او در بخش دیگری از سخنان خود در رابطه با طراحی لباس نمایش "گنجفه" که آن نیز بستری از تاریخ معاصر را مدنظر قرار می‌دهد گفت: رویدادهای نمایش به دوران پهلوی بازمی‌گردد. متاسفانه در بسیاری موارد به دلیل غنی نبودن آرشیو لباس و هزینه‌های بالا نمی‌توانیم آنگونه که مدنظر داریم عمل کنیم. در آن دوره زنان از کت و دامن استفاده می‌کردند و مردان هم از کت و شلوار. اتفاقی که ما تلاش کردیم آن را به واسطه استفاده از مواردی دیگر جبران کنیم. در اکثر موارد برای لباس مردان با مشکل برخورد می‌کنیم زیرا تهیه کت و شلوار هزینه‌بر است.

او همچنین در رابطه با طراحی لباس نمایش "کوپن" هم بیان کرد: این اثر از ساختاری فانتزی برخوردار است، در صحبت‌هایی که با سیدجواد روشن کارگردان کار داشتیم نمی‌خواستیم طراحی‌هایمان هیچ فکت تاریخی و مکانی به تماشاگر بدهد. بنابراین لباس‌ها را مدرن طراحی کردیم تا بتوانیم طبق فضای کار جلو برویم.

شعبانی در مورد اهمیت لباس خاطرنشان کرد: معتقدم بازیگر باید لباس‌اش را دوست داشته باشد، چراکه در طول اجرا به آن روح می‌دهد و اگر با آن ارتباط برقرار نکند لباس جان نمی‌گیرد. در طراحی‌هایم حتی به روانشناسی هم توجه می‌کنم مانند اینکه آیا رنگ لباس به چهره بازیگر می‌آید و می‌تواند به او آرامش دهد یا نه.