سرویس موسیقی هنرآنلاین: اجرای دو نوازی سهراب پورناظری و آنتونیو رِی همانطور که پیشبینی میشد، جذاب از آب درآمد. این برنامه در سه پخش و یک پیش برنامه، تقدیم دوستداران موسیقی گردید.
ابتدا هنرمند جوان کشور، خورشید دادبه به روی صحنه آمد و با تکنوازی تنبور آغازگر برنامه بود. سپس سهراب پورناظری به همراه گروهش به روی صحنه آمدند. این برنامه که قرار بود تمرکزش روی موسیقی بدون کلام باشد، در بخش اول با بداههنوازی تنبور پورناظری و آواز وی همراه بود و با یک قطعه ضربی با همراهی سنتور، عود، گیتار باس، سازهای کوبهای و درام ادامه یافت. در این قطعه هر یک از سازها جداگانه به بداههنوازی پرداختند تا بخش اول به پایان برسد.
در بخش دوم آنتونیو رِی به روی صحنه آمد و برنامه تکنوازی خود را مشابه شب گذشته اجرا کرد تا مورد تشویق حضار قرار گیرد.
اما بخش سوم که شاید اکثر مخاطبان انتظار آن را میکشیدند با همراهی آنتونیو ری، سهراب پورناظری و گروه همراهش آغاز شد. در این بخش سهراب پورناظری با ساز کمانچه وارد صحنه شد و آنتونیو ری نوازندگی خود را در فلامنکو آغاز نمود تا در ادامه سهراب پورناظری نیز به آن اضافه شود. به دلیل اشتراکات فراوان موسیقی فلامنکو و دستگاه همایون، پورناظری جواب ساز رِی را در همایون با کمانچه نواخت.
علیرغم فرصت کم برای تمرین این اجرا با استقبال خوبی مواجه شد تا کار به سؤال و جواب دو فرهنگ موسیقایی بکشد. آنتونیو رِی در فلامنکو و پورناظری در همایون دست به یک گفتگوی موسیقایی زدند در حالی که اعضای گروه نیز ملودی پایه این گفتگو را اجرا میکردند. این اجرا به قدری انرژی و روح داشت که بارها هر دو نوازنده را وادار به تحسین از یکدیگر نمود و در نهایت تشویق پیدرپی حضار را به همراه داشت.
تأثیر مخاطب ایرانی رو رِی به قدری بود که وی در پایان اجرا از عبارت «اُولِی ایران»استفاده کرد که با استقبال حاضرین در سالن مواجه شد. در پایان سهراب پورناظری، گروه را برای اجرای قطعه بیز به روی صحنه دعوت کرد و این اجرا با رضایت تمام و کمال مخاطبان به کار خود پایان داد تا اهالی موسیقی را مشتاقانه در انتظار آلبوم این دو موزیسین نگه دارد.