سرویس تجسمی هنرآنلاین: واحد خاکدان درباره ساخت فیلم مستند درباره هنرمندان عرصه هنرهای تجسمی و تاثیر آن بر مخاطب به خبرنگار هنرآنلاین گفت: طبیعتا آنچه که به نمایش در می‌آید به کیفیت مستند و تکنیک آن بستگی دارد. اینکه قرار است چه چیزی معرفی شود و این که چه قصد و هدفی از ساخت و تولید آن در نظر است بسیار اهمیت دارد. باید بدانیم با ساخت فیلم مستند، می‌خواهیم چیزی به مخاطب یاد دهیم، یا صرفا هدف‌مان معرفی یک هنرمند باشد، کاملا از هم متفاوت است. اما در نتیجه آگاهی که یک فیلم مستند به مخاطب می‌دهد اهمیت دارد. خود من طرفدار پروپاقرص فیلم‌های مستند هستم و مرتب فیلم‌های مستند را نگاه می‌کنم. فیلم‌هایی که مربوط به گذشته دنیاست، چه جنگ‌ها و چه سیاست‌ها را دنبال می‌کنم و اگر درباره آن مطلبی خوانده باشم، وقتی از نظر بصری هم آن را مرور می‌کنم برایم بسیار جذاب‌ و دلنشین است. وی در ادامه درباره این که مستند پرتره آیا می‌تواند روایت‌گر سبک‌ها و مکاتب هنری نیز باشد، بیان کرد: این بسته به خواست تماشاگر هم هست، تماشاگران فیلم مستند به دو دسته تقسیم می‌شوند. عده‌ای تنها می‌خواهند بدانند که آرتیست مورد نظرشان چگونه زندگی می‌کند. عده دیگری نیز می‌خواهند از این نوع فیلم‌ها چیزی یاد بگیرند، مثلا سبک نقاشی آن هنرمند و دلیل رسیدن به این روند را بدانند و با آن سبک بیش از پیش آشنا شوند. به نظرم در هر دو مورد، بازده این نوع فیلم‌ها مثبت است. این هنرمند پیشکسوت عرصه نقاشی با اشاره به این که تولید فیلم مستند کار بسیار پرانرژی و زمان‌بری است اظهار کرد: برای تولید چنین فیلم‌هایی که مخاطب 40 - 50 دقیقه برای آن زمان می‌گذارد، ده‌ها ساعت فیلمبرداری می‌شود که کار بسیار وقت‌گیری است و به این که کارگردان چقدر انرژی بگیرد و چقدر زمان صرف کند بستگی دارد. من محمد رضا عینی کارگردان این فیلم را نمی‌شناختم ولی به دلیل اینکه با دقت و وسواس زیاد در انتخاب زاویه‌های دوربین و محیط کار، نورپردازی و... تلاش کرد، برایم قابل احترام است. هرچند که باعث شد در خیلی از موارد کار طولانی‌تر شود اما کار را برایم دلچسب کرد و امیدوارم نتیجه نهایی آن نیز خوب باشد. خاکدان درباره اینکه چقدر در طی ساخت این فیلم ایده و نظرهای او در کار دخیل شده است، گفت: من فکر می‌کنم درباره هر کسی مستند ساخته شود، پدیده و عنصر ایده دادن وجود دارد و طبیعی است که آرتیست خود مسیر خاصی را در نظر بگیرد و کار را به آن سمت هدایت کند. اما یک جاهایی کارگردان خواسته‌هایی داشت که باب میل من نبود. ولی بعد از مدتی متوجه شدم مسیر و هدف خاصی را دنبال می‌کند و در نهایت هدفش همان تصوری بود که من داشتم. این بود که مجبور شدم خودم را تطبیق بدهم تا نتیجه بدست آید. این تطبیق سوژه و نحوه کار کارگردان طبیعی است. تصورم این است که جنبه‌های آبستره و رئال در این کار بیشتر باشد و اسلوب و نحوه فیلمسازی محمدرضا عینی همراه با اطلاعاتی است که از من به مخاطب منتقل می‌کند. در واقع او علاوه بر نشان دادن نحوه زندگی من، تلاش کرد تا نقبی هم به سبک و نمایش عناصر هنری بزند. وی ادامه داد: من به دلیل اینکه پدرم در عرصه تئاتر و سینما فعال بود، از بچگی با هنر آشنا هستم و می‌دانم که وقتی یک بازیگر جلوی دوربین می‌رود باید تا حدودی باب میل خودش باشد تا کار بازده خوبی داشته باشد، اما در عین حال تبدیل می‌شود به کسی که باید خواسته‌های کارگردان را بپذیرد تا نتیجه کار به درستی حاصل شود. این هنرمند عرصه هنرهای تجسمی درباره تاثیر فیلم مستند و حضور این بخش در جشنواره هنرهای تجسمی فجر گفت: من بخشی از زندگیم را در شهری در آلمان گذراندم که در آنجا جشنواره‌های فیلم کوتاه بسیاری برگزار می‌شود. به همین دلیل فیلم‌های بسیاری در این عرصه دیدم و متوجه شدم فیلم مستند نقش مهمی در آموزش دارد. برگزاری جشنواره خود به خود توام با مشکلات بسیاری است، حال وقتی این جشنواره با جشنواره‌های دیگری چون فیلم مستند همزمان باشد کار را سخت‌تر نیز می‌کند. نمی‌دانم چقدر برگزاری چند مدیوم در کنار یکدیگر در توان برگزارکنندگان این جشنواره هست و آیا می‌تواند بازده خوبی در جامعه داشته باشد یا خیر، اما امیدوارم که نتیجه حاصل شده خوب و درخشان باشد. گفتنی است، فیلم مستند" اسبی که شیهه می‌کشد" به کارگردانی محمدرضا عینی، امروز جمعه 30 بهمن ماه ساعت 18:30 در موزه هنرهای معاصر تهران اکران می‌شود.