سرویس تجسمی هنرآنلاین: گالریهای تهران این هفته شاهد حدود 20 افتتاحیه بودند و در میان این رویدادهای هنری نمایش آثاری از بزرگان هنر معاصر ایران در سبکها و مدیاهای گوناگون چشمگیر بود. هنرمندان جوان نیز همچون باقی در این افتتاحیهها سهم بزرگی از گالریهای شهر را به خود اختصاص داده بودند تا آثار نقاشی، طراحی، عکس، حجم و زیورآلات خود را به نمایش بگذارند.
شید در گالری شیرین
جایزه عکس مستند اجتماعی شید امسال از خانه هنرمندان به سمت گالری شیرین کوچیده است و آثار این دوره خود را در این گالری به نمایش گذاشته است.
شید به عنوان یک جایزه مستند اجتماعی در ششمین دوره برگزاری خود به شکل محسوسی با تنوع موضوعات مواجه بوده است. با آنکه در دورههای قبلی توجه به معضلات اجتماعی بخش قابل توجهی از مجموعه عکسهای رسیده به شید را به خود اختصاص میداد در این دوره موضوعات دیگری چون زندگی روزمره مردم شهر در سطوح اجتماعی مختلف، زندگی مردمان روستا، موضوعات زیست محیطی و حتی موضوعات جزییتری مثل موتورسواران خیابانهای تهران یا مجموعهای درباره خوابیدن پشت فرمان اتوموبیل در میان آثار دیده میشود که نشان از گسترش نگاه به موضوعات مستند اجتماعی دارد. به هر حال شید فرصتی برای دیدن عکس مستند در شیوهها و سبکهای گوناگون است فرصتی که هر سال یک بار وجود دارد.
یاد بعضی نفرات در گالری هما
"یاد بعضی نفرات/ روشنم میدارد:/ اعتصام یوسف / حسن رشدیه / قوتم میبخشد / ره میاندازد / و اجاق کهن سرد سرایم / گرم میآید از گرمی عالی دمشان./ نام بعضی نفرات / رزق روحم شده است / وقت هر دلتنگی/ سویشان دارم دست/ جرئتم میبخشد/ روشنم میدارد." این شعر کوتاهی از نیما است که در اردیبهشت سال 1327 سروده شده است، شعری که احتمالا حسین تمجید عنوان نمایشگاه خود یعنی "یاد بعضی نفرات" را از آن گرفته است.
تمجید در نمایشگاه تازه خود برخلاف نمایشگاه قبلی که یکسره به پرتره چهرههای مشهور عرصه هنرهای تجسمی اختصاص داشت به سراغ گلها رفته است، با این حال او همچون مجموعه گذشته خود همچنان به یاد بعضی نفرات است. کسانی که این بار به هر دلیل به جای پرتره آنها به جایشان گل گذاشته شده است. نقاش گلها را بر بسترهایی از تصاویر و نوشتهها قرار داده و سرانجام بوم را با طناب بستهبندی کرده است تا شاید یاد آنهایی که نیستند یا دست کم اکنون حضور ندارند همچنان در تابلو حفظ شود. هر چه هست نقاش همچون نیما به این موضوع معتقد است که یادمان بسیاری کسان هست که میتواند رزق روح آدمی باشد و روزگار ما را روشنی بخشد.
تنهایی عریان در گالری هفت ثمر
مهدی جودی در نمایشگاه خود که این روزها در گالری هفت ثمر برگزار شده، بیش از 25 فریم عکس را با عنوان "تنهایی عریان" به نمایش گذاشته است که موضوع اصلی همه آنها درخت است. درخت در نهاد خود موجودی تنهاست، موجودی که در عکسهای جودی علاوه بر آنکه تنهای او به شکلی عمیق به تصویر کشیده شده است، بلکه رویکرد فیگوراتیو او به درخت انتخابهای خاص او در مورد درختان آنها را بیش از درخت به انسان شبیه کرده است.
درختهای جودی حالتهای عجیبی دارند، گویی دیگر درخت نیستند، آنها بیشتر باقیماندهای از درخت هستند که فضای سیاه و سفید عکسهای جودی آنها را به موجوداتی غریب و خیالی تبدیل کرده است. رویکرد عکاس در انتخاب درختان،، برگزیدن زوایا و فضاسازیهای غریب او مخاطب را با چیزی بیش از یک مجموعه از عکس از درخت مواجه میکند. آنها در فضایی سوررئال به موجوداتی دیگر، پرندگان و البته انسانهایی شبیه هستند که گویی در زندگی پیشین خود درخت بودهاند و اکنون تبدیل به تمثیلی از تنهایی شدهاند.
شادرن در گالری سیحون
سپیده نژادستاری در نمایشگاه تازه خود ادامه مجموعه "کاتوس شاردن " را که سال گذشته در گالری والی به نمایش درآمده بود این بار در مجموعهای با عنوان "سایه شاردن" در گالری سیحون به نمایش گذاشته است. همچون مجموعه پیشین کثرت اشیا و خردهریزها هنوز در تابلوهای نژادستاری حضور دارد منتها این بار شاردن از کابوس به درآمده و سایه او توسط نقاش در تابلوها حضور پیدا کرده است. آشفتگی اشیا در تابلوهای این هنرمند در ظاهر ممکن است بیمعنا به نظر برسد. انبوهی گل، عروسک و اسباب بازی در کنار اشیا دیگری همه جا هستند، با این حال این اشیا بیربط در کنار هم میتوانند معنادار جلوه کنند به ویژه آنکه این بار سایه شاردن نیز به آنها اضافه شده است. به این ترتیب به نظر میرسد با بیانی منسجم در مجموعه آثار خود تابلوهایی را ارائه کند که هر یک به تنهایی و یا در کنار همدیگر ناسازگار به نظر نمیرسند. او در این رهگذر اشیایی را که احتمالا برگرفته از احساسات خود او هستند یا به قصد ایجاد ارتباط با مخاطب انتخاب شدهاند را کنار هم قرار داده است تا نوع خاص نگاه خود به نقاشی و به ویژه نقاشی طبیعت بیجان را بیان کند.