سرویس سینمایی هنرآنلاین: پرویز شهبازی فیلمساز دگراندیش، متفاوت و کم‌کاری است. سبکی که پرویز شهبازی دنبال می‌کند یگانه و منحصربه‌فرد است و هیچ کارکردانی نمی‌تواند مثل او فضاسازی و شخصیت‌پردازی انجام دهد. شخصیت‌های آثارش مهر و امضای شخصی او را دارند.

عموماً این کاراکترها آدم‌های تنها، منزوی و کم‌حرفی و پوچ‌گرایی هستند و یا از گذشته‌شان فرار می‌کند. شخصیت مرد طلافروش فیلم "عیار 14" چنین ویژگی دارد و مدام از گذشته‌اش فرار می‌کند، اما از عقوبت نمی‌تواند فرار کند و طبیعت بی‌رحم (برف) و محیط سخت و یخی سرعین او را مجازات می‌کند. این شخصیت‌ها در عین خاص بودنشان برای مخاطب غریبه و بیگانه نیستند و مثل برخی از شخصیت‌های سایر فیلمسازان از کره دیگری نیامده‌اند. کاراکتر مرد بوتیک‌دار در فیلم "دربند" و یا مرد جوان بنگاه معاملات ملکی و دختر جوان شهرستانی فیلم "دربند" از این جمله شخصیت‌ها هستند.

شهبازی از معدود فیلمسازانی است که همه اقشار سنی را به خصوص از نوع جوانش می‌شناسد و به بسته به شرایط فیلمسازی‌اش به سراغ آدم‌های مختلف می‌رود. اغلب شخصیت‌های آثار شهبازی در زمینه خاصی دارای نبوغ هستند، اما در سایر بخش‌ها ضعف‌هایی دارند که نمی‌توانند خودشان را هم‌رنگ و همسان جامعه کنند و این چالش آن‌ها را به نیستی سوق می‌دهد. گویی در این دنیای حسابگر و پرتنش جایی برای آن‌ها وجود ندرد و کسی درکشان نمی‌کند و سرنوشت مختومشان نیستی و مرگ است. "مالاریا" پنجمین اثر پرویز شهبازی بعد از فیلم‌های "مسافر جنوب"، "نفس عمیق"، "عیار 14" و "دربند" بعد از دو دهه فعالیت است و محصول مشترک ایران و لهستان است. "مالاریا" در ادامه فیلم "نفس عمیق" است. این فیلم مثل "نفس عمیق" سه شخصیت اصلی دارد (دو پسر و یک دختر) و اضلاع مثلث شکل‌دهنده درام داستان فیلم هستند. مثل "نفس عمیق" که یکی از شخصیت‌ها آدم دگراندیشی بود که روزه سکوت و غذا نخوردن گرفته بود و نخبه دانشگاه بود. در "مالاریا" نیز آذرخش یک نابغه موسیقی است که کسی درکش نمی‌کند و حتی مورد عتاب، سرزنش و تحقیر اطرافیانش قرار می‌گیرد. (مرتضی علی‌رغم کمک‌های آذرخش در دو قسمت فیلم برخورد بدی با او دارد و مرتبه آخر او را در کلانتری تنها می‌گذارد و می‌رود و حتی یکی از اعضا گروهش نیز او را به چالش می‌کشاند). جاده چالوس، سد کرج و محیط‌های متروکه اطرافش که در فیلم "نفس عمیق" اهمیت بنیادین در ساختار مفهومی فیلم داشت. در این فیلم نیز چنین کارکردی دارد. هر دو زوج در سد دریاچه کرج به سوی جهان نیستی رهسپار می‌شوند و گویی جایی برای آن‌ها در این دنیا وجود ندارد. طبق سنت کارهای قبلی شهبازی که در هر فیلمش بازیگر متفاوتی را به سینما معرفی می‌کند (مریم پالیزبان در "نفس عمیق"، مینا ساداتی در "عیار 14" و بهرنگ علوی در "دربند" و "عیار 14") در این فیلم هم حضور آذرخش فراهانی به عنوان اولین تجربه بازیگری‌اش یک بازیگر متفاوت را به سینمای متفکر ایران تقدیم کرده است. ساغر قناعت هم بازی متفاوتی ارائه می‌کند. اما نقطه‌ضعف تیم بازیگری حضور آزاده نامداری است. احمد محمد اسماعیلی