سرویس معماری هنرآنلاین : 13 بهمن 1394 همزمان با دومین سالروز درگذشت پروفسور رضا سیروس صبری است. شخصیتی که بیش از هر چیز به مطالعات میان‌رشته‌ای و ارزشمندش شناخته می‌شود که از منابع با اهمیت در این حوزه محسوب می‌شوند.

پروفسور صبری به ارتباط جدانشدنی فرآیند طراحی و تحقیق بسیار معتقد بود و علاوه بر تدریس در دانشگاه به فعالیت‌های حرفه ای طراحی در پروژه‌های معماری منظر و طراحی شهری چه در داخل و چه در خارج از کشور می‌پرداخت. دکتر صبری جز معدود افرادی بود که در ایران در رشته معماری به مرتبه استادی (استاد تمام) نائل شده بود.

او در طول فعالیت حرفه‌ای خود مقالات، سخنرانی‌ها و پژوهش‌های بسیاری در زمینه‌های طراحی شهری، معماری منظر ، روان‌شناسی محیط ، معماری و فلسفه و بوم‌شناسی در طراحی منظر داشته و شاگردان فراوانی چه در ایران و چه در خارج از کشور تربیت کرد. دکتر سیروس صبری علی رغم داشتن موقعیت اقامت دائم در کشور آمریکا ، به دلیل علاقه فراوان به کشورش ، شش ماه از سال به ایران سفر می‌کرد تا در دانشگاه‌های ایران به تدریس بپردازد.

از جمله کتاب‌های منتشر شده توسط او ، "هنرمحیطی: تاملی در عناصر معنی دهنده به منظر" ، "تحول در طراحی: فرآیند طراحی با اسطوره، تصور و ذهن طراحانه" و ترجمه سری کتاب‌هایی با عنوان "سرشت نظم" نوشته‌ی کریستوفر الکساندر است. همچنین کتاب‌های "تحلیل بصری منظر" و "منظر شهری پایدار" از دیگر تالیفات او است. اندیشه‌های مک هارگ او را به معماری منظر با رویکرد بوم‌شناسانه بسیار علاقه‌مند کرد ، به صورتی که این موضوع به یکی از زمینه‌های تحقیقاتی اصلی در پژوهش‌ها و سخنرانی‌هایش بدل شد.

پروفسور صبری اعتقاد داشت؛ "معماری عملی است که در سنت‌ها و فرهنگ یک جامعه ریشه کرده و به یک حرکت متحورانه تبدیل شده است زیرا این رشته یک پدیده احساسی است و نمی‌توان بی تفاوت و بی احساس به خلق طرحی در آن پرداخت. معماری در دنیای امروز باید موجب تغییر و تحول در زندگی شود، اظهار کرد: متاسفانه در شرایط کنونی به جای اینکه در معماری به دنبال تغییر شرایط و بهبود کیفیت‌ها باشیم در جای خود در جا می‌زنیم و تنها طرح‌های گذشته را تکرار می‌کنیم. "

او معماری را همانند داستانی می‌دانست که به گوش استفاده کننده، آشنا به نظر می‌رسد. می‌گفت: "هر معمار موفق یک داستان در گنجینه خود دارد و هر چه داستان بلندتر باشد کیفیت معماری بیشتر خواهد بود و هرچه داستان کوتاه‌تر باشد معماری فرد کیفیت کمتری دارد.معماری پر از رمز و راز است و داستانی است که هر فردی به شیوه خاص خود آن را می‌سراید. معماری کتابی نیست که بتوان بارها از روی آن خواند و طرح جدیدی خلق کرد، بلکه طرح اولیه یک اثر معماری ساخته ذهن و دستانی خلاق است."

صبری معماری را یک پدیده واقعی معرفی می‌کند؛ پدیده ای که نمی‌توان دوباره به احیای آن پرداخت. به زعم او معماری حقیقتی است آشکار که نمی‌توان بارها و بارها دوباره آن را بازسازی کرد،‌ معماری یک پدیده غیر منتظره است و یک عادت نیست که تنها به ثبات بینجامد بلکه باید در محیط ایجاد انرژی ‌کند و جهت دار باشد.

پروفسور رضا سیروس صبری زاده ۱۳۳۳ در نزدیک به ۴ دهه فعالیت دانشگاهی ، حرفه‌ای و پژوهشی را پشت سر گذاشت. از جمله فعالیت‌های حرفه‌ای او در ایران می‌توان به طراحی شهری و معماری منظر محوطه برج میلاد، مشاور و طراح معماری منظر محوطه دانشگاه علم و صنعت ایران (مسیر ورودی جنوبی تا خوابگاه‌ها)، طراحی شهری و منظر شهری بلوار کشاورز و مشاورعلمی کارگاه‌های طراحی شهر بم (یونیسف) برای بازسازی این شهر اشاره کرد.

پروفسور رضا سیروس صبری در سال ۱۳۵۷ با درجه کارشناسی ارشد معماری از دانشگاه ملی ایران(شهید بهشتی) با رتبه‌ی اول فارغ التحصیل و موفق به کسب بورس تحصیلی جهت ادامه‌ی تحصیل در کشور آمریکا شد. به دلیل علاقه‌اش به رشته‌ی طراحی شهری به تحصیل در این رشته در دانشگاه پنسیلوانیا پرداخت و موفق به کسب دومین مدرک کارشناسی ارشد از آن دانشگاه در سال ۱۳۶۰ (۱۹۸۰) شد. او در مدت تحصیل خود در کشور آمریکا زیر نظر استادان بزرگی چون ادموند بیکن، جان لنگ و ایان مک هارگ تحصیلات خود را به پایان رساند و درجه دکترای معماری با گرایش معماری منظر را از دانشگاه پنسیلوانیا در سال ۱۳۷۴ (۱۹۹۴) اخذ کرد.

دکتر سیروس صبری تا واپسین روز زندگی خود مشغول به تدریس و پژوهش بود و در حالی که قرار بود در روز یکشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۲ کارگاهی با عنوان پرتفولیو از طرف انجمن علمی معماری دانشگاه شهید رجایی برگزار کند، در عصر همان روز در بیمارستان شهدای تهران، در سن ۵۹ سالگی، بر اثر ایست قلبی دارفانی را وداع گفت.