سرویس مد و لباس هنرآنلاین : پلتفرم ۲۸ بار دیگر به نمایش لباس‌هایی از یک طراح اروپایی پرداخته است تا یک بازنگری در موضوع طراحی لباس داشته باشد. در این نمایشگاه شاهد آثاری از ایرینا جوس، طراح اوکراینی هستیم که از سال ۲۰۱۰ برندی با نام DZHUS را برای ارائه‌ لباس‌های مفهومی‌اش به راه انداخت.

آنچه در گالری می‌بینیم با تصور ما از یک نمایشگاه لباس بسیار متفاوت است. در فضای بسیار کوچک گالری پلت فرم 28 لباس‌ها به شیوه‌های مختلف به نمایش درآمده‌اند. کاغذهای A4 که روی دیوار قرار گرفته‌اند کپی‌هایی از کتاب جوس هستند که لباس‌ها را بر تن مدل‌ها نشان می‌دهد و در کنار آن‌ها متن‌هایی هم وجود دارد.

بخش دیگری از طرح‌های جوس توسط نمایشگرهایی بر روی دیوار در حال نمایش هستند، در حالی که یک صفحه نمایش خوابیده بر زمین هم در حال نمایش بخش دیگری از تصاویر است. اما آنچه به صورت ملموس و واقعی از آثار جوس شاهد هستیم 5 لباسی است که روی مانکن‌ها قرار گرفته است.

در این نمایشگاه یک دامن مشکی، یک پیراهن بلند خاکستری و سه بلوز مشکی و خاکستری وجود دارد که هرکدام یادآور لباس رزم، ردای مخصوص مراسم مذهبی یا ساختمانی سیمانی هستند. اگرچه قرار گرفتن لباس‌ها روی مانکن باعث شده فرم آن‌ها به خوبی معلوم نباشد، وجود تصاویر آن‌ها روی نمایشگرها به بیننده کمک می‌کند جلوه واقعی لباس را بر تن انسان ببیند.

در آثار این طراح اوکراینی می‌توان تأثیر تغییرات سیاسی- اجتماعی کشورهای اروپای شرقی بعد از فروپاشی نظام کمونیستی را شاهد بود، اتفاقی که اثراتی عمیق بر نحوه طراحی و ارائه آثار هنری به جا گذاشت. کارهای پیشرو و انقلابی جوس در عین سادگی یادآور تکنیک‌های طراحی معماری هستند و در واقع هم لباس‌ها بر پایه‌ ایده‌های نوینی در معماری طراحی و اجرا شده‌اند. طرح‌های محکم و استوار آن‌ها الهام گرفته از فضاهایی دور از ذهن و غیرمتعارف است. با دیدن هر لباس به یاد ساختمان‌ها و کارخانه‌های صنعتی متروکه، یا معابد و مکان‌های روحانی و مذهبی می‌افتید.

رنگ در لباس‌های جوس به ندرت دیده می‌شود. طیف‌های گوناگون خاکستری به همراه سیاه‌وسفید انتخاب اصلی او در طراحی لباس‌ها هستند و به ندرت یک رنگ مانند نارنجی در ترکیب‌بندی کارهایش دیده می‌شود.

مهم‌ترین ویژگی ظاهری لباس‌ها بافت خاص پارچه و فرم‌های خشک و سنگین آن‌هاست و چین‌های هندسی و متقارن لباس‌ها یادآور عناصر بارز معماری است. این لباس‌ها که یادآور پوشش یکپارچه، زمخت و بی‌روح طبقه کارگر است، با استفاده از صفحه‌های بزرگ پارچه‌های خاکستری و با موادی شبیه پارچه‌های پشمی کوبیده یا کتان‌های سنگین که بیشترین کاربرد را برای تولید لباس‌های کار داشتند، تولید شده‌اند.

پرداخت‌های خاصی مانند لبه‌دوزی‌ها و حاشیه‌دوزی‌های زمخت و آشکار که حتی گاه با نخ‌های نامتناسب و کش‌ لاستیکی انجام شده‌اند، بر عدم ظریف‌کاری و روحیه صنعتی کار تأکید می‌کنند.

ایرنا جوس در آخرین مجموعه‌ای که برای زمستان 2015 عرضه کرد، این لباس‌ها را با الهام از حکومت‌های سیاسی توتالی‌تر در آلمان، ایتالیا و شوروی در فاصله جنگ‌های جهانی اول و دوم طراحی کرد. او با ارائه لباس‌هایی که با تا کردن پارچه تولید شده‌اند، زاویه‌های تندی را روی لباس ایجاد می‌کند که روح خشن صنعتی‌سازی و نابودی همه لحظات ناب زندگی را نمایش می‌دهد.

حکومت‌های توتالی‌تر تلاش می‌کردند تمامی جوانب زندگی اجتماعی را کنترل کرده و مانع از نمود هویت‌های فردی شوند، بنابراین لباس‌های کارگری با هدف یکسان‌سازی همگانی تولید می‌شدند، اما در طرح‌های جوس ویژگی‌های خاصی وجود دارد که جدا از آن روحیه یکسان‌سازی، امکان فردگرایی مطلق را نیز فراهم می‌کند.

این لباس‌ها با وجود جدید بودن متعلق به هیچ زمانی نیستند. نیم‌رخ صاف و سرشانه‌های زاویه‌دار آن‌ها یادآور ساختمان‌های یادبود و رنگ خاکستری آن‌ها نمادی از بتن‌ و سیمان است. فرم‌های هندسی، پلیسه‌های منظم، برش‌های مورب، یقه‌هایی که بدون دوخت رها شده و درزهایی که با استفاده از نوارهای مشکی برجسته شده‌اند، نوعی ماهیت صنعتی و تکنولوژیکی در این طراحی‌ها ایجاد می‌کنند.

نکته جالب دیگر، فروشی بودن این لباس‌ها است و علاقه‌مندان به داشتن لباسی متفاوت می‌توانند با پرداخت مبلغی بین 1 تا 3 میلیون تومان صاحب یکی از آن‌ها شوند.

نمایشگاه آثار ایرینا جوس روز جمعه ۲۵ دی‌ماه افتتاح شد و در روزهای جمعه 2 و 9 بهمن‌ماه نیز از ساعت ١٦ تا ٢١ پذیرای علاقه‌مندان خواهد بود. پلتفرم 28 در خیابان انقلاب، دروازه دولت، خیابان خاقانی، پلاک 28 واقع است.

گزارش تصویری مرتبط