سرویس تجسمی هنرآنلاین : انوشه جم نقاش و مدرس درباره برپایی این نمایشگاه به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: عنوان این نمایشگاه "جنگ و رنگ" نام دارد و آثار 42 کودک و نوجوان 4 تا 16 ساله است که هر کدام یک اثر ارائه میکنند و در نهایت نیز یک اثر به صورت مشترک توسط آنها خلق شده است. وی با اشاره به موضوع نمایشگاه افزود: هدفمان این بود که بچهها یک موضوع خاص را با یک هدف مشترک کار کنند. در ابتدا به موضوع مهاجرین پرداختیم، اما دیدیم کم کم نقاشی بچهها به موضوع جنگ کشیده شده است، بنابراین تلاش کردیم روی این موضوع تمرکز کنیم و از بچهها خواستیم تا به این موضوع بپردازند.
جم ادامه داد: ما از بچهها خواستیم تا در آثارشان از یک روز قبل از جنگ شروع کنند، یعنی نمایش یک شهر آرام و بعد برای تحت تاثیر قرار دادن مخاطب، جنگ در قالبهای مختلف به نمایش درآمده و در اثر جنگ، موج مهاجرت شکل میگیرد و به واسطه اخباری که از رسانهها میشنوند روی موضوع مهاجرین و حرکت آنها، فضای جنگ و... کار میکنند. در واقع در آثار بچهها به نوعی مقایسه صورت گرفته بین یک شهر آرام و یک شهر جنگ زده که هر بچه با نگاه خود آن را به تصویر کشید. درنهایت در چند اثر نیز تصاویری داریم که مردمان آن شهر ماندن را به مهاجرت ترجیح میدهند. بخشی هم شرایط مهاجرین در کمپ است که بچهها آن را نقاشی کردند. این مدرس نقاشی بیان کرد: تک اثری که بچهها به صورت مشترک کار کردهاند نیز یک خانه است که به سلیقه خود آن را طراحی کرده و آن را به بچههای جنگ و مهاجرین هدیه میکنند.
جم با اشاره به اینکه نسل نوجوان ما هیچ برداشتی از جنگ ندارند، اظهار کرد: بر خلاف نسل ما که جنگ را لمس کردیم، کار کردن روی جنگ برای بچههای امروز کار سختی بود. چرا که هم باید واقعبینانه با این موضوع مواجه میشدیم و هم اینکه تلاش میکردیم روحیه بچهها دچار آسیب نشود. در نتیجه در جلسات مختلف با بچهها صحبت کردم و روی آنها متناسب با سن و سالشان کار کردم تا بتوانیم موضوعات را پیش ببریم. وی ادامه داد: بنابراین در ابتدا از بچهها خواستم که فکر کنند اگر قرار باشد مهاجرت کنند، چه چیزهایی را با خود همراه میکنند، در پاسخ سوال من هر کدام از بچهها شروع به فکر کردند و اغلب پاسخها نیز فانتزی بود، اما هرچه عرصه را سختتر کردیم و تصاویر ذهنی را برایشان آماده کردیم، پاسخها نیز تغییر کرد. در این میان تلاش کردم برای این آماده سازی از نمایش تصاویری که خشن و دردناک هستند، جلوگیری کنم و با پرهیز از خشنونتی که در جنگ وجود دارد، سعی کردم بچهها را در فضای جنگ قرار دهم. حضور در این فضا برای بچهها عجیب بود، تلاش کردم ابتدا همه چیز را برای بچهها تفهیم کنم و آنها را با شرایط آشنا کنم و بعد این اتفاق شکل گرفت. ضمن این که متقاعد کردن کودک تکنولوژیزده این نسل که میخواهد همه چیز را خیلی سریع انجام دهد، کار سختی بود و باید برای این آماده سازی هفتهها وقت صرف میشد تا به آن نتیجهای که مد نظر بود رسید.
این هنرمند درباره تکنیک به کار گرفته شده و موضوع نقاشیها در این نمایشگاه توضیح داد: از ابزارهای مختلفی چون پاستل، خودکار به خصوص خودکار مشکی، ماژیک، مداد رنگی، گواش، اکرولیک و... استفاده شده است. درباره موضوع آثار نیز ممکن است موضوعات تکراری باشد، اما طیف کارها متفاوت است. موضوع نقاشی را بچهها خودشان انتخاب کردند و طی کنفرانسهایی که داشتیم از آنها میخواستم بیایند و درباره کارشان توضیح دهند. بعد در همان جلسه طبق صحبتهایی که با هم انجام میدادند در نهایت به موضوع اصلی میرسیدند. تلاش کردم بچهها را از سردی حاکم بر روابط اجتماعی امروز جدا کنم. بچههایی که اغلب تک فرزند هستند، به یک نگاه فردگرا دچار شدهاند که حتی کار کردن با آنها را سخت میکند. بنابراین سعی کردم این فضا را تعدیل کنم. به همین دلیل یک اتاق فکر تشکیل دادم تا بچهها بیایند و درباه موضوعات مختلف صحبت کنند و به صورت تیمی کارها شکل بگیرد. جم همچنین درباره شعار نمایشگاه نیز گفت: شعاری که برای نمایشگاه در نظر گرفتیم این است: "آهای بزرگترها ما کوچکیم، ولی حواسمان به دنیا هست. شما چطور؟ آیا حواستان به دنیا هست؟" این شعار را از این جهت انتخاب کردیم که خانوادهها حواسشان به دنیای اطرافشان باشد. نکتهای که باید به آن اشاره کنم این است که هنوز خانواده هیچ یک از بچهها، اثر فرزندشان را ندیدهاند و دقیقا تصمیم داریم که در روز رونمایی این اتفاق شکل بگیرد و خانوادهها با آثار فرزندانشان و همچنین تاثیری که اخبار و حوادث پیرامون بر روی آنها میگذارد مواجه شوند. هدفمان تکان دادن بزرگترهاست، اینکه آنها فقط به عنوان یک خبر از کنار حوادث جنگ میگذرند در حالیکه این اتفاق برای بچهها اینگونه نیست.
وی درباره جزئیات به نمایش درآمده در آثار کودکان بیان کرد: تقریبا اثری را نمیبینید که جزئیات نداشته باشد، حتی باید برخی از آثار را چندین بار ببینید تا آن را به درستی درک کنید. نکتهای که لازم است اینجا عنوان کنم این است که وقتی صحبت از نمایشگاه کودکان میشود برخوردها به گونه دیگری است، چرا که متاسفانه در ایران هنوز نقاشی کودک جا نیفتاده است در حالیکه در دنیا اینگونه نیست. نمایشگاه کودکان یک نمایشگاه درجه 2 نیست و هنر بچهها نیز هنر درجه 2 نیست، این دیدگاه باید تغییر کند و امیدوارم این اتفاق رخ دهد. گفتنی است، افتتاحیه نمایشگاه "جنگ و رنگ" جمعه 2 بهمن در فرهنگسرای نیاوران برگزار و تا 9 بهمن ماه نیز ادامه خواهد داشت. انتهای پیام/