سرویس تجسمی هنرآنلاین : مانیفست یعنی نوشته‌ای که در آن، یک گروه یا حزب، نظرات سیاسی، اجتماعی، مذهبی، فلسفی و یا ادبی خود را اعلام می‌کنند؛ مرام نامه. شما می‌توانید به عنوان یک ناظر صرف/ یا یک شرکت کننده در این اجرا جایگاه خود را پیدا کنید. پیرو مانزونی؛ یک هنرمند، و نقاش اهل ایتالیا بود. او از تبار اشرافی بود و در جوانی درگذشت. آثار: نفس هنرمند شما می‌توانید به اجراگر در بادکردن بادکنک‌ها کمک کنید، هر فرد یک بادکنک، ضمنا می‌توانید پس از امضا توسط اجراگر آنها را با قیمتی پایین خریداری کنید. حتی می‌توانید با امضای مانزونی روی دستتان تبدیل به اثری هنری بشوید، این را از اجرا گر بخواهید. عبث یعنی انجام دادن کاری که فایده آن نامعلوم باشد، کار و تلاش بیهوده و بی فایده. شما می‌توانید پس از شنیدن مانیفست‌های گوناگون یا هنگام شنیدن آنها مانیفست خود را پشت برگه دستور العمل بنویسید و آن را به اجراگر خواننده مانیفست‌ها برسانید تا مانیفست شما نیز خوانده شود. این اجرا با موسیقی آغاز و با قطع موسیقی به پایان می‌رسد. اینها نوشته‌هایی است تحت عنوان دستورالعمل که پیش از شروع پرفورمنس آرت "کافه ولتر" اثر سعید هاشم‌زاده در میان مخاطبان توزیع می‌شود.

با شروع موسیقی یکی از پرفورمرها که در اطرافش کاغذهای بسیاری ریخته شده است، شروع به خواندن یکسری مطالبی می‌کند که شاید به ظاهر بهم مرتبط نباشند، اما هر کدام از این مطالب متعلق به یکی از مکاتب هنری است. با شروع خوانش این پرفورمر، پرفورمر بعدی دایره وار شروع به دویدن می‌کند و با اوج و فرود صدای پرفورمر اول شدت و میزان تندی یا کندی حرکت او نیز تغییر می‌کند. از سوی دیگر پرفورمر سوم نشسته است و بادکنک‌هایی را باد می‌کند و هر مخاطبی می‌تواند همانطور که در دستور‌العمل اجرا نیز آمده است، مشارکت داشته باشد بادکنک را باد کند و از او بخواهد تا بر روی این اثر امضایی بزند. نکته جالب توجه در این اجرا این است که برخی از مخاطبان با پرفورمر دونده همراه می‌شدند و برخی دیگر با پرفورمرهای دیگر اما درنهایت همه چیز به بیهودگی و پوچی ختم می‌شود. بادکنک‌ها در پایان اجرا همگی به دست خود مخاطبان ترکیدند و کاغذها همگی از بین رفت.

سعید هاشم‌زاده درباره این اجرا به خبرنگار هنرآنلاین گفت: این پرفورمنس عنوانش "کافه ولتر" است کاری‌ست که با سه چیدمان انجام می‌گیرد و مشارکت تماشاگر در آن موثر است و خوشبختانه به خوبی نیز این اتفاق افتاد. وی افزود: در واقع کافه ولتر جایی بود که دادایست‌ها به آن رسیدند و اجرای فتوریست‌ها نیز در آن بود. به نوعی جریان مدرنیست در هنر درآن کافه متولد شد و آن کافه شد نماد. من نیز این را به عنوان یک اسم نمادین انتخاب کردم، چرا که اساسا مانیفست‌های هنر مدرن در این پرفورمنس‌آرت خوانده شد. به نوعی این پرفورمنس تبلور سردرگمی خود من بود، چرا که حس می‌کردم میان این مانیفست‌ها سردرگم و گیج ماندیم بخصوص مانیفست‌هایی که مربوط به خود پرفورمنس آرت می‌شد. نه تنها سردرگم هستیم بلکه دچار سوأتفاهم هم شدیم. هاشم‌زاده ادامه داد: سعی کردم اکتی که پرفورمرهای من دارند و باقی اجزا این حس را به مخاطب برساند و فکر می‌کنم این اتفاق نیز رخ داد و توانست با مخاطب ارتباط برقرار کند و او را به مشارکت وا دارد. حتی به لحاظ روحی و روانی نیز این اتفاق افتاد اما نمی‌توانم قضاوتم را کامل کنم و بگویم کار موفق شده است یا نه.

وی با بیان این که این پرفورمنس نمادی از سرگشتگی و بیهودگی را در خود جای داده است، بیان کرد: همه این تم‌ها دراجرای اجراگر وجود دارد و حتی خون آمدن پای اجراگر کار را زنده‌تر کرد. هر تم و نمادی را می‌توان به این چیدمان‌ها و اجراگرها افزود. هاشم‌زاده درباره مانیفست‌های انتخابی که خوانده شد نیز گفت: اینها همه مانیفست‌های هنر مدرن بودند از مکتب دادائیست‌ها، فتوریست‌ها، باهوز، جوزف بویز، جان کیج، الن کاپرو و خیلی‌های دیگر. ما همه مانیفست‌ها را به صورت منتخب و کلاژ شده خواندیم.

این پرفورمر در پایان درباره حضور در فستیوال سی پرفورمنس اظهار کرد: این اولین دوره است که من در این فستیوال حضور دارم و در دوره‌های قبل تنها مخاطب بودم و در جاهای دیگر اجرا داشتم. به نظرم برگزاری این فستیوال بسیار موثر است، اما احساس می‌کنم این فستیوال در حوزه تبلیغاتی هنوز آنطور که بایدجان نگرفته است. باید در تمام زمینه‌ها این تبلیغات صورت بگیرد. این که تماشاگر برای دیدن اجراها می‌آید و دوست دارد که اجراها را ببیند خودش اتفاق خوبی است و باعث می‌شود تا پرفورمنس آرت بیش از پیش در هنر مدرن دیده شود. فستیوال "سی پرفورمنس، سی هنرمند، سی روز" تا 8 بهمن ماه در موزه هنرهای معاصر ادامه دارد.

انتهای پیام/