سرویس مد و لباس هنرآنلاین : لیلا دهقانی اشکذری که سابقه 22 سال طراحی و دوخت لباس دارد در گفت و گو با هنرآنلاین گفت: رشته تحصیلی من طراحی لباس نبود اما نزد استادان مختلف به صورت خصوصی این کار را یاد گرفتم. سالها با متدهای گرلاوین و مولر کار می‌کردم تا اینکه 8 سال پیش استادی از فرانسه به ایران آمد و در یک دوره 45 روزه متد جدید فرانسوی را به ما آموزش داد.

دهقانی ادامه داد: متد اس‌مد نسبت به متدهای قبلی ایرادهای بسیار کمتری دارد اما متاسفانه در ایران آموزش داده نمی‌شود. اگر مانند متد مولر که توسط آقای هاکوپیان به ایران آمد و فراگیر شد، این متد هم رواج یابد لباس‌هایی با تن‌خور بهتر خواهیم داشت.

دهقانی افزود: اندازه‌گیری دقیق مهم‌ترین عامل در تولید یک لباس مناسب است که نیاز به پرو را بسیار کم می‌کند. در متدی که من با آن کار می‌کنم آزادی لباس و فرم اندام در الگو پیاده می‌شود و با توجه به تجربه الگوساز، نیازی به زاپاس گذاشتن نیست و لباسی با تن خور خوب به دست می‌آید.

او با اشاره به اینکه بسیاری از لباس‌های آماده که در فروشگاه‌ها موجود است تن‌خور خوبی ندارد افزود: الگوسازی این لباس‌ها مطابق اندام فرد نیست. سایزبندی که در بازار وجود دارد با متد مولر انجام می‌شود، اما این شیوه ایرادات کوچکی دارد که به رفع آن اقدام نشده است. گرلاوین و مولر مشکلاتی داشتند که باعث شد بعضی افراد هر دو را با هم ترکیب کنند، اما متد فرانسوی اس‌مد گرچه در مراحل اولیه الگوسازی دشوار است، نتیجه خوبی دارد و لباس بدون ایراد به دست می‌آید.

او که سابقه طراحی و دوخت لباس در یک پروژه سینمایی را هم دارد افزود: برای دو بانک لباس فرم طراحی کردم اما احساس می‌کنم این کار محدودیت‌های زیادی دارد و نتوانستم متناسب سلیقه خودم کار کنم. سالها کار شخصی‌دوزی انجام ‌دادم و لباس شب و مجلسی یا مانتوهای سفارشی طراحی می‌کردم اما الان دوست دارم کارم را صنعتی کنم و وارد کار تولید شوم.

دهقانی با بیان اینکه همیشه به تنوع رنگی در کارش اهمیت می‌دهد افزود: اما به رنگ سال توجه نمی‌کنم چون عمر بسیار کمی دارد. از سوی دیگر در تولیدی‌ها از رنگ چندان استفاده نمی‌شود و به دنبال رنگ‌های تیره و خنثی هستند که راحت فروش رود.

دهقانی ادامه داد: در نمایشگاهی که به زودی برگزار خواهم کرد مانتوها را با هدف به تولید انبوه رساندن آنها طراحی کردم، بنابراین فقط از تولیدکننده‌ها دعوت می‌کنم که بیننده آثار باشند و نظر خود را در مورد آنها بگویند تا امکان تولید انبوه لباسها فراهم شود.

او در مورد تفاوت طراحی لباس برای تولید انبوه و شخصی‌دوزی گفت: در الگوسازی و طراحی کارهای این مجموعه از همان متد فرانسوی استفاده کردم اما در رنگ‌بندی ناچارم تغییراتی ایجاد کنم تا کار مناسب تولیدی باشد. همچنین نوع و جنس پارچه‌ها نیز فرق دارد و به جای پارچه‌ای مثل ابریشم خام از شانتون و کرپ استفاده می‌کنم. علاوه بر این تزیینات و کارهای دستی که در کار شخصی انجام می‌شود در کار تولیدی جایی ندارد. بارها در جشنواره‌های لباس دیده‌ام کارهایی ارائه می‌شود که قابل تولید نیست و بیشتر جنبه هنری دارند. به همین دلیل تولید کننده‌ها از آنها استقبال نمی‌کنند.

انتهای پیام/