سرویس مد و لباس هنرآنلاین : مریم مونسی سرخه دارای دکتری پژوهش هنر و عضو هیئت علمی دانشگاه الزهرا است. او که با ارائه مقاله "بررسی ابعاد ارزشی لباس در اندیشه اسلامی" به چهارمین جشنواره مد و لباس فجر شایسه تقدیر شناخته شد، در گفت‌و‌گو با خبرنگار هنرآنلاین، گفت: حوزه فعالیت من به شکل تخصصی در زمینه پوشاک، طراحی لباس و حوزه‌های نظری لباس است. در این راستا تالیفات متعددی در قالب مقاله و کتاب دارم و علاوه بر آن در بخش عملی هم به طراحی لباس و برگزاری نمایشگاه می‌پردازم.

مونسی با اشاره به مقاله‌ای که در جشنواره مد و لباس فجر ارائه کرده بود گفت: این مقاله به بررسی آنچه به عنوان ارزش‌های پوشش در کشور ما شناخته می‌شود، بر اساس آداب و رسوم، مذهب و... پرداخت.

او که مقالاتی در مجلات مختلف به چاپ رسانده و کتاب‌هایی در دست تالیف دارد، در مورد نحوه انتخاب موضوع برای کار تحقیقاتی گفت: موضوع لباس اقوام، ادوار تاریخی ایران و جزییات لباس‌ها چیزهایی هستند که مورد توجه قرار می‌دهم. به عنوان مثال در یک مقاله موضوعاتی مانند رنگ و فرم لباس در سده‌های 6 تا 10 قمری را در ایران بررسی کردم و آن را با نوع تفکرات مردم در آن زمان تطابق دادم.

مونسی افزود: مقالات دیگری دارم که به موضوع لباس و منسوجات در سایر شاخه‌های هنری و تاریخ هنر پرداخته است. به عنوان مثال در یک مقاله به موضوع لباس در ادبیات پرداختم و با بررسی شخصیت‌های شاهنامه فردوسی در مورد لباس آنها بررسی کرده و سپس نتایج را با لباس‌های دوره ساسانی تطابق دادم.

او در مورد جایگاه پژوهش در حوزه لباس گفت: با نگاهی به جامعه دانشگاهی متوجه می‌شویم که نیاز به پژوهش‌های دقیقی در مورد لباس وجود دارد. تا به حال پژوهش‌های زیادی انجام شده است اما همه آنها پراکنده هستند و در قالب یک نوشتار واحد درنیامده‌اند. به نظر من باید عده‌ای پژوهشگر قابل به این مقوله بپردازند و بحث لباس را در زمینه‌های مختلف مانند روانشناسی، نمادشناسی، جامعه شناسی و... بررسی کنند تا با نگاه عمیق‌تر و موشکافانه به این موضوع بپردازند.

این مدرس دانشگاه افزود: گاهی اوقات نقل قول‌های شفاهی از محققان شنیده می‌شود که با مکتوب کردن آنها می‌توان منبعی به این بخش اضافه کرد. در رشته‌های دیگر کارهای پژوهشی زیادی انجام شده است اما در زمینه لباس به جنبه تئوری آن کمتر پرداخته شده و تحقیقات طبقه‌بندی شده وجود ندارد. البته در سالهای اخیر توجه به این موضوع بیشتر شده است.

او با اشاره به اینکه امکانات خاصی در اختیار پژوهشگران قرار نمی‌گیرد گفت: یکی از مواردی که فکر می‌کنم باید از طرف دانشگاه‌ها تقویت شود، انتشار نشریاتی است که به طور تخصصی در حوزه لباس فعالیت کنند تا پژوهشگر بداند مکانی برای انتشار کارهای او وجود دارد. بنابراین وقتی یک مجله که همه مطالب آن در مورد لباس است وجود داشته باشد عده زیادی می‌توانند با آن همکاری کنند و مطالب تخصصی خود را در آن منتشر کنند.

مونسی ادامه داد: کارهای پژوهشی که در حوزه لباس انجام شده است تا حدودی تکراری و وابسته به منابعی که از قبل وجود داشته هستند. این اتفاق به دلیل این است که سفارش‌دهندگان پژوهش، بخش تئوری را در حوزه لباس کم‌رنگ می‌دانند و فکر می‌کنند طراحی لباس فقط به معنی کار عملی و شناخت رنگ، پارچه و... است. در صورتی که تئوری و عملی باید همیشه در کنار هم قرار بگیرند تا یکدیگر را کامل کنند.

او ادامه داد: این در حالی است که طراح ابتدا باید ایده‌پرداز خوبی باشد و اطلاعات تئوری خود را تقویت کند و سپس به آن چیزی که در قالب لباس دیده می‌شود برسد. در هر کاری باید مبانی نظری وجود داشته باشد و اگر طراح پشتوانه تئوری داشته باشد می‌تواند کار عملی انجام دهد.

مونسی در مورد تاثیر پژوهش بر طراحی لباس گفت: به طور کلی کارهای عملی که در طراحی لباس انجام می‌شود بر مبنای اتودهای اولیه‌ای است که از المان‌های خاص گرفته می‌شود. معمولا دانشجویان را با یک موضوع درگیر می‌کنم تا کتاب‌ها و مقالات مرتبط با آنها را بخوانند و با توجه به تحلیل و تفسیرها به موتیف‌هایی که قابل استفاده در کار است برسند، به عنوان مثال آخرین نمایشگاهی که با دانشجویان دانشگاه الزهرا برگزار کردیم، شامل مجموعه‌ای از مانتوهای اجتماع و مجلسی بود که با الهام از اتاق موسیقی عالی قاپو طراحی شدند. دانشجو برای این کار ابتدا باید رنگها و فرم‌های آن مکان را کاملا بشناسد تا بعد به طراحی لباس برسد. اگر بخش تئوری و نظری این کار درست انجام شود، مخاطب با توضیحات طراح کاملا متوجه این ارتباط و ایده طراحی می‌شود.

انتهای پیام/