سرویس تجسمی هنرآنلاین: در جمعهای که گذشته هنرمندان بسیاری آثار خود را در مدیاهای مختلف اما با موضوع پرتره به نمایش گذاشتند. این همزمانی اتفاقی اما به مخاطب هنرهای تجسمی این فرصت را میدهد که با شکلهای گوناگونی که در هنر به پرتره پرداخته میشود آشنا شده و آنها را از نظر بگذارند. گزارش این هفته ما به همین دلیل نگاهی به چهار نمایشگاه در گالریهای شکوه، ویستا، اُ و شماره شش است که به پرترهنگاری از زوایای مختلف اختصاص دارند.
فخرالدین فخرالدینی و پرترههایش در گالری شکوه
نمایش آثار فخرالدین فخرالدینی در گالری شکوه فرصتی برای مواجهه با پرتره در مستندترین شکل خود است. 21 پرتره از هنرمندان معاصر ایران که فخرالدینی در دو سال گذشته آنها را ثبت کرده و در این نمایشگاه روی دیوار برده است، پرترههایی که عکاس از آنها به عنوان آینهای استفاده کرده تا بازتاب دهنده روح این هنرمندان باشد. فخرالدینی در پرترههای خود به مدل نزدیک میشود، میکوشد فواصل را کنار زده و فرد را چنان به مخاطب نشان دهد که حقیقتا هست. او این افراد را که از قضا هنرمند هستند به خوبی میشناسد، با حالات چهره، ویژگیهای شخصیتی و روحیات آنها آشنایی دارد. عکاس در این پرترههای سیاه و سفید تنها با همین شیوه به این آدمها نزدیک میشود و به دنبال تکنیک دیگری نیست هرچند او به هر یک از مدلهای عکاسی خود نگاهی خاص دارد.
در این نمایشگاه فخرالدینی همچنین نقاشیهای خود را نیز به نمایش گذاشته است. او در نقاشیهایش نیز همان نگاه رئالیستی و کلاسیک عکسهایش را دنبال میکند، این بار اما یکسره از انسان فاصله گرفته و به طبیعت میپردازد. اینجا رنگ یک باره به کارها سرریز میشود تا همه سیاه و سفیدی عکسها نیز جبران شود، فخرالدینی نگاهی جزیینگر دارد و به همین دلیل است که پس از عکاسی پرتره به سراغ نقاشی منظره از نوع رئالیستی آن رفته است.
مشخصات در گالری ویستا
پرتره این هفته در یک گالری دیگر نیز موضوع کار هنرمندان است. "مشخصات" عنوان نمایشگاهی با کیوریتوری سارا سامری است که آثاری از معصومه مظفری، بهنام کامرانی، ستاره حسینی و ... در آن به نمایش گذاشته شده است. سامری در انتخاب آثار و هنرمندان این نمایشگاه نگاهی کاملا معاصر داشته است. در این نمایشگاه از پرتره در معنای معمول آن خبری نیست بلکه هنرمندان کوشیدهاند با استفاده از مدیاها و بیانهای هنری متفاوت دیگاههای خود درباره چیستی و کارکرد پرتره را به نمایش بگذارند. از این رهگذر، پرتره گاه مجالی برای بیان یک موضوع خاص اجتماعی است و گاه هنرمند برای به تصویرکشیدن چهرهای از خود به سراغ آن رفته است به همین دلیل ما با چهرههایی از دیگران و خود هنرمند به لحاظ مفهومی در این نمایشگاه مواجه هستیم. نکته قابل توجه آنکه نمایشگاههایی از این دست به مخاطب خویش یادآوری میکنند که پرتره تنها با عکس یا نقاشی شکل نمیگیرد و میتواند شامل حجم، چیدمان و دیوارنگاری نیز باشد.
جستوجوی فرزین راهنشین در گالری اُ
"جستوجو" عنوان نمایشگاهی از آثار فرزین راهنشین است که در گالری اُ برگزار شده. نقاشیهای راه نشین در فضاهایی متفاوت شکل گرفتهاند بعضی از آنها کاملا انتزاعی هستند و بعضی دیگر به پرترههایی اختصاص دارند که در میان گل و برگ اما در فضایی موهوم به سر میبرند.
در مجموع اما آثار راهنشین که از پرترههای خانوادگی او نشات گرفته است، مرگ و زوال موضوع اصلی است، حرکت از زندگی و حضور به سمت مرگ و غیب آدمها در تک تک آثار او وجود دارد و حتی آنجا که جنینی در نقاشی وجود دارد نه به سمت زندگی و حیات که گویی به سمت مرگ در حرکت است. به علاوه او در این مجموعه گوشه چشمی نیز به موضوع فقدان دارد. برای هنرمند موضوع مرگ که فقدان عزیزان را در پی دارد به شکل همراهی پرترهها با جمجمههایی خونین نمود پیدا کرده است. او مرگ و غلبه آن را در همه جا میبیند و شاید به همین دلیل است که این جمجمهها از تابلویی به تابلوی دیگر حرکت کرده و به نظر میرسد مشغول خونآلود کردن همه چیز هستند.
تنهایی بزرگ حسنا شهامیپور در گالری شماره شش
حسنا شهامیپور هنرمند عکاس در نمایشگاهی با عنوان "تنهایی بزرگ" که در گالری شماره شش برگزار شده است نگاهی دیگر به موضوع پرتره دارد. او که به شکل ویژه در زمینه عکاسی پرتره فعالیت دارد، با نگاهی مینیمالیستی به سلفپرتره پرداخته است. آنچه هنرمند در این عکسها به دنبال مطرح کردن آن است نوعی تنهایی است که همه آدمیان آن را در زندگی روزمره خود تجربه کردهاند.
شهامیپور در این عکسها بسیار کمینهگراست، او که خود در عکسها پنهان شده است، با استفاده از فضای خالی و غلبه رنگ آبی و حذف عناصر غیر ضروری تلاش میکند که بیانی سرراست و گویا از مفهوم تنهایی ارائه کند. با این حال او عکسهایش را سلفپرتره نامیده است و به همین دلیل است که عکسهای او در حقیقت آن حسنا شهامیپوری هستند که او خود دوست دارد به مخاطب نشان دهد.
انتهای پیام/