به گزارش هنرآنلاین ، قاسم زارع بازیگر نمایش "اروند خون" در رابطه با اجرای این نمایش گفت: با پیشنهاد کوروش زارعی کارگردان نمایش برای حضور در این اثر هنری مواجه شدم که در مرحله اول نمایشنامه کار را خواندم و متوجه شدم ایوب آقاخانی با نگاهی متفاوت به مسئله جنگ تحمیلی و به‌ویژه شهدای غواص و مسئله اربعین حسینی پرداخته است.

وی تصریح کرد: نمایش روایتی از شهدای غواص و ناگفته‌هایی از جنگ است و در حال حاضر مراحل پایانی تمرین‌های گروه را سپری می‌کنیم تا بتوانیم از هشتم آذرماه در سالن شهید آوینی فرهنگسرای بهمن روی صحنه برویم.

بازیگر سریال "تعبیر وارونه یک رؤیا" با اشاره به تمرکززدایی در تئاتر کشور،‌ اظهار داشت: به نظرم نگاه درستی نیست که تئاتر را تنها در یک یا دو چهار راه ببینیم، به اعتقاد من همه مردم حق دارند از این ظرفیت فرهنگی هنری بهره‌مند شوند.

وی افزود: نهادهایی هم چون سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران باید بیش از این امکانات خود را بکار گیرند و مردم تهران نیز تئاتر را تنها در تئاتر شهر نبینند. البته تمرکززدایی باید مستمر باشد و اگر قرار است اکنون ما در فرهنگسرای بهمن اجرا برویم، پس اجرای "اروند خون" نیز این سالن باید فعال باشد و در تمامی ایام سال نیز آثار مختلفی در این مجموعه روی صحنه برود.

زارع در رابطه با نقش تهیه‌کننده در نمایش‌های مختلف و وجود چنین عنوانی در تئاتر نیز گفت: چنین اتفاقی خوب است و نهادهایی که متولی فرهنگ و هنر هستند و باید در تئاتر سرمایه‌گذاری کنند و وارد میدان شوند و برایش هزینه کنند، حتی موسسه‌ها و بخش‌های خصوصی نیز نیاز به حمایت دارند، چراکه سرمایه‌گذاری در تئاتر کمی سخت است و گاهی امکان بازگشت سرمایه وجود ندارد. باید فضا برای فعالیت تهیه‌کنندگان حرفه‌ای فراهم شود تا مانند گذشته شاهد این نباشیم که کارگردان نمایش هم به دنبال مسائل مالی بدود و هم به مسائل هنری کارش رسیدگی کند.

نمایش "اروند خون" به نویسندگی ایوب آقاخانی، کارگردانی کوروش زارعی و تهیه‌کنندگی حمید نیلی از هشتم آذر ماه هر روز ساعت ۱۸:۳۰ در سالن شهید آوینی فرهنگسرای بهمن به نشانی میدان بهمن، فرهنگسرای بهمن روی صحنه می‌روند. علاقه‌مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر می‌توانند به کانال تلگرامی نمایش به نشانی @arvandkhoon و نشانی اینستاگرام AravadKhoon مراجعه کنند.

همچنین قاسم زارع، ایوب آقاخانی، وحید آقاپور، سروش طاهری، حسین پور کریمی و وفا طرفه بازیگران این اثر نمایشی هستند و دیگر عوامل نمایش عبارت‌اند از: تهیه‌کننده، حمید نیلی، طراح حرکت، علی براتی، دستیار حرکت، رضا راد، طراحان صحنه، سهیل میرسپاسی و حمید زمزم، آهنگساز، بامداد افشار، طراح لباس، مژگان عیوضی، دوخت لباس، حسین پناهی، دستیار کارگردان و برنامه‌ریز، حسین دیردار، طراح پوستر و برورشور، مهدی رایگانی، مدیر تولید، امیر کلاته، طراح گریم، حسام حیدری و مدیر روابط عمومی، صابر نیلی، مدیر تشریفات، امیرحسین بهپورنیا.

شوخی با مفاهیم جدی و اسطوره ای درتئاتر کشورما هنوز جایگاه خودش را پیدا نکرده است

سید یونس آبسالان کارگردان و مدرس تئاتر و مدیر سابق تالار سنگلج بعد از تماشای نمایش "تاریخ انقضا" به کارگردانی مریم معترف گفت: من از این کار لذت بردم، اساساً این نگاه خانم معترف که در کار قبلی‌شان هم دیده می‌شد "ماجرای به شوی رفتن بانو گشسب"، یعنی یک نوع نگاه که شوخی با مفاهیم جدی و اسطوره ایست بسیار جالب و دوست‌داشتنی است، نگاه ما به جنگ یک نگاه کاملاً جدی است اما در این کار با این مقوله دارد شوخی می‌شود، انگار مفاهیم جدی به‌صورت پارودی و شوخی گفته می‌شود، و این از نظر ساختاری یکی از ویژگی‌های ساختار تئاتر مدرن و پسامدرن است، ولی خوب در تئاتر کشور ما هنوز این موضوع جا نیفتاده است، و یا اینکه منتقدین ما نمی‌خواهند خیلی مبانی آن را کشف کنند. به‌اصطلاح بیشتر از ین سوی قصه نگاه می‌کنندکه به شوخی گرفتن و یا ساختار کمدی بیشتر در حیطه‌ی چارچوب شخصیت‌های داستان اتفاق می‌افتد نه در ساختار کلی اجرا.

وی در ادامه گفت: البته شوخی از این دست با جبهه ودفاع مقدس از فیلم "لیلی با من است" شروع شد و آن اتفاقاتی که در فیلم می‌افتد، اتفاقات شخصیت و کاراکترهایی است که در یک موقعیت انسانی قرار گرفته‌اند، اما در نمایش" تاریخ انقضا "خانم معترف هوشمندانه دارد کلیت قضیه را به سمتی هدایت می‌کند که جدی‌ترین مفاهیم را در یک فضای ساختارشکن به‌گونه‌ای با طنز و کمدی نشان دهد. مثلاً در نمایش قبلی با رستم که یک شخصیت اسطوره ای است به نحوی در اینجا با مفهوم جنگ به نحوی دیگر، و در سطحی دیگر شوخی می‌شود. که این همان ساختارهای تئاتر پسامدرن است. که می‌شود آن را تئوریک کرد و مبانی نظری‌اش را پیدا کرد.

این مدرس تئاتر افزود: یکی از ویژگی‌های هنرمند این است که باید وجدان بحران امید و نومیدی زمانه‌اش باشد سن و سال و کسوت هم تعیین‌کننده نیست، مهم این است که خانم معترف یک نگاه جوان‌گرایانه نسبت به شرایط زمانه، در این کار دارد. طبیعی است که اگر با هریک از بازیگران حرفه‌ای می‌خواست به این کار شکل بدهد، باید ساعت‌ها می‌نشست و در مورد شیوه‌ی کار و فضای حاکم بر کار توضیح می‌داد. اما چون ذهن جوان دانشجو از لحاظ فراخنای تخیلی و ذهنی خویش پذیرای شرایط زمانی جامعه خودش است خانم معترف به‌راحتی عنوان هنرمند به آفرینش خودش دست میزند، بدون اینکه بخواهد درباره‌ی هر اتفاقی که بروی صحنه می‌افتد، برای بازیگر توضیح واضحات دهد. یک نگاه جوان‌گرایانه در کار وجوددارد که در واقع اگر هم بخواهید همین ایده به‌عنوان یک جریان در آینده تعیین۲کننده باشد و در تئاتر کشور تاثیری بگذارد، قطعاً باهمین نسل جوان این اتقاق باید بیفتد، نسل جوان به خاطر ذهن بیدار خودش این شیوه را راحت‌تر می‌پذیرد و کارگردان هم با آرامی و آهستگی کار خوش را به پیش می‌برد.

آبسالان درپایان گفت: نمایش تاریخ انقضا بسیار حساس و بروی یک مرز گام بر می‌دارد، چون ما از این دست شوخی‌ها را در کارهای دیگری دیده‌ایم که بیشتر با شخصیت‌ها شوخی می‌شود اما هیچ وقت با قصه، جریان و فضای کلی یک واقعه شوخی نمی‌شود، اما اینجا در لحن کلی فضا، تصویرسازی و ترکیب‌سازی کارگردان به دنبال ساختاری است که بازخوردش دردل تماشاگر اتفاق می‌افتد.

انتهای پیام/