سرویس تجسمی هنرآنلاین: گالریهای تهران این هفته هم شاهد افتتاح نمایشگاههای بسیاری در شاخههای مختلف هنر از عکاس گرفته تا نقاشی و حجم بودند. گالری گلستان، شیرین یک، شیرین دو و اعتماد گالریهایی هستند که در گزارش این هفته نمایشگاههای برگزارشده، آنها را مرور میکنیم.
نقاشی-کلاژهای آنهمحمد تاتاری در اعتماد
آنه محمد تاتاری تازهترین نقاشیهای خود را در گالری اعتماد روی دیوار برده است، این نقاشیها نیز مانند کارهای گذشته این نقاش پیشکسوت بر فضای روستایی، رنگهای گرم و البته استفاده از کلاژ پارچه تاکید دارد. با این حال این آثار نسبت به مجموعههای گذشته او تغییراتی نیز دارند، در آنها چهرههای آشنایی از هنر معاصر غرب وجود دارند که در دل فضاهای عشایری و روستایی تابلوهای تاتاری در حال گشت و گذار هستند گویی از سوی نقاش به دیدن ایران دعوت شدهاند.
به نظر میرسد هنرمند با استفاده از این المانها تلاش دارد به فرهنگ عامه نزدیک شود، این عناصر که از فرهنگی دیگر آمدهاند اما برای مخاطب آشنا هستند، او را به خود جلب کرده و گفتوگوی خود با عناصر سنتی و ایرانی نقاشیها را به گوش مخاطب میرسانند. تاتاری کوشیده است به مخاطب نزدیک شود، او همه مردم را مخاطب خود میداند و دایره تعریفش از این کلمه بسیار گسترده است، برای او هنر کالایی لوکس نیست بلکه ابزاری برای گفتوگو و نزدیک شدن به آدمهاست.
" آنک انسان" در گالری شیرین یک
رخساره و امید بنایی زوج هنرمندی هستند که حجمهای خود را در گالری شیرین به نمایش گذاشتهاند. حجمهایی شکل گرفته از صورتکها، فنرها و پایههای ساخته شده از فلز که تمثالهایی از انسان هستند هرچند آسیبدیده و مجروح به نظر میرسند یا به جسمهای بی روحی درون یک کابوس شباهت دارند.
این هنرمندان در این مجموعه تلاش کردهاند که انسان در حال نابودی یا نابود شده امروز را تصویر کنند. چنان که خود اذعان کردهاند بسیار تحت تاثیر اتفاقات روز جهان هستند؛ هرچند این آثار را از چهار سال قبل آغاز کردهاند و در این مدت مدام تغییرشان دادهاند تا از آنها انسانی که مورد نظر خودشان است را بسازند. آنچه مسلم است اینکه این روزها حتی در آثار هنرمندان نیز حال انسان معاصر خوب نیست.
نقش پیدا و شعر پنهان در شیرین دو
کتایون روحی هنرمند ایرانی ساکن فرانسه برای نخستین بار نقاشیهای خود را در ایران و در گالری شیرین دو به نمایش گذاشته است. نقاشیهای او البته تنها نقاشی نیستند بلکه در فضایی میان شعر و نقاشی در حرکتاند زیرا روح شعرها و نوشتههای خود را بر سطح بوم آورده است و با آنها فرمهایی را پدید آورده و فضاسازی کرده است. با این حال نمیتوان کارهای این هنرمند را نقاشیخط دانست زیرا او تنها بر بوم مینویسد و در این کار با خوشنویسی کاری ندارد.
فضای آثار کتایون روحی حال و هوایی عرفانی نیز دارد، او کودکی را مدام در تابلوهای خود و در میان درختان دنبال میکند، کودکی که گویی در حال سیر و سفر است و به دنبال چیزی در این درختستان ساخته نقاش، میگردد. او برای این کودک فرمهای بیشماری در ذهن دارد تا به این ترتیب هر مخاطبی را به نوعی با آثارش همراه کرده و او را راهی همان سفری کند که کودک در آن است.
کودکی مخدوش در گلستان
مریم کوهستانی هشت حجم سوررئالیستی خود را در گالری گلستان به نمایش گذاشته است. این آثار تصویری از کودکان به مخاطب ارائه میکنند، کودکانی خارج شده از جایگاه انسانی خود، قطع عضو شده، پیوند خورده با حیوانات یا معلق در فضا، با چهرههایی تهی از انسانیت و رها شده در وضعیتی نامطمئن.
آنها در جهانی ناامن سرگردان به نظر میرسند حتی اگر مشغول تاب بازی باشند، همان بازی شیرینی که ریشه در رویای پرواز برای آدمی دارد، اما اینجا کودک نه تنها طعم پرواز را نمیچشد بلکه خود به نیمی انسان و نیمی کلاغ بدل شده است که نه میتواند بپرد نه میتواند کنشی انسانی داشته باشد. مجسمههای دیگر کوهستانی نیز کودکان را در چنین فضایی نشان میدهند آنها به نوعی وضعیت ناامن کودکان امروز را به تصویر میکشند؛ کودکانی که نه تنها از همه چیز محرومند بلکه هر روز مجبور به زندگی در جهانی ناامن و پر هراس هستند.
انتهای پیام/