سرویس تجسمی هنرآنلاین: عرفانه صمصام شریعت هنرمند درباره نمایشگاه "روایت بیپایان" که در گالری آبی برپاست به هنرآنلاین گفت: "روایت بی پایان" یک اینستالیشن است و متریال اصلی آن بالشت و تخت است. در بخش اول یکسری عکس از نوزدان تازه متولد شده که در بدو تولد در بیمارستان از این کودکان عکاسی کردم را روی بالشتها کار کردم. این بالشتها به صورت بستهبندی شده هستند و خریدار باید آن را خریده و بازکند تا در واقع آن کودک متولد شود در واقع با این چیدمان خواستم مرحله تولد را بیان کنم. وی ادامه داد: در بخش دیگر این چیدمان، 4 تخت خواب قرار گرفته است که تصاویر یک خانم و آقا بر روی آن قرار گرفته که با مخاطب صحبت میکنند و مخاطب میتواند روی این تختها دراز کشیده و با آنها هم صحبت شود. این هنرمند افزود: موضوع این چیدمان در واقع تکرار و تمرین است. داخل بالشتهای بستهبندی شده اسپیکرهایی قرار داده شده است که مخاطب با خرید آنها به نوعی این زندگی را به آن نوزادان تحمیل میکند و باقی نیز توسط من به مخاطب تحمیل میشود.
صمصام شریعت درباره انتخاب عنوان نمایشگاه نیز بیان کرد: موضوع اصلی همانطور که گفتم تکرار و تحمیل است. چرا که نوزاد از بدو بوجود آمدن، تا زمان تولد دخل و تصرفی در زندگی خود ندارد و این زندگی بر آنها به نوعی تحمیل میشود و بعد که بزرگتر میشوند، این تحمیلها همچنان ادامه دارد. در بخش دیگر این چیدمان نیز تحمیل و تکرار است، چرا که شما درخصوصیترین فضای زندگی خود و حتی با نزدیکترین شخصی که دوستش دارید نیز سعی میکنید، آنچه را که میخواهید تحمیل کنید و این در جملات و گفتارتان نیز دیده میشود. این تولدها تکراری هستند که تا ابد ادامه دارد و بیپایان است به همین دلیل نیز عنوان "روایت بیپایان" را برای این نمایشگاه انتخاب کردم. وی در ادامه درباره انتخاب این موضوع برای چیدمان خود اظهار کرد: هر کسی از دریچه خود دنیا را میبیند و امروز دورهای است که همه ما به نوعی در زندگیمان این تحمیل را داریم. کمتر کسی طرف مقابل خود را همانطور که هست میپذیرد و اغلب میخواهند آن فرد را تبدیل به آنچه که دوست دارند کنند و حتی بچههایشان را نیز به این شکل تربیت میکنند، چرا که میخواهند آنچه را که خود نتوانستند به دست آورند به آنها تحمیل کنند.
صمصام شریعت درباره ارتباط مخاطب با این چیدمان گفت: با انتخاب بالشتها رابطه نزدیک بین مخاطب و کارم ایجاد کردم و ارتباط خوبی با آنها برقرار شد، چرا که مخاطب باید خلاء موجود را که در بستهبندی وجود دارد، با باز شدن آن برطرف کند و زمانی هم که مخاطب روی تخت دراز میکشد و به صداهایی که پخش میشود گوش میکند و در آن محیط خصوصی قرار میگیرد آن بخش را نیز حس کرده و به نوعی با خود روبه رومیشود. در بخشی از استیتمنت این نمایشگاه آمده است: انسانهای امروز من: موجوداتی مسخ شده، که منجمد، به تکرار آواهایی آشنا میپردازند. موجوداتم، ناخواسته منفعلاند و بیاراده، روایت آنها روایتی است بیپایان، از تکرار تحمیل آواهای گذشته. تولدهایی از پی هم، تولید نمونههایی است که بی هیچ دخالتی در سرنوشت خود جان میگیرند تا مردهگی را زنده کنند. گفتنی است این نمایشگاه از 15 آّبان تا 2 آذر درگالری آبی پذیرای علاقمندان است.
انتهای پیام/