سرویس تئاتر هنرآنلاین : "پیکر زن به مثابه میدان نبرد در جنگ بوسنی" نمایشنامه‌ای نوشته نویسنده رومانیایی-فرانسوی ماتئی ویسنی یک است که قرار است به زودی به کارگردانی پانته آمیرفصیحی در باغ موزه قصر به اجرا درآید. "پیکر زن به مثابه میدان نبرد در جنگ بوسنی" نمایشنامه‌ای تلخ درباره جنگ بوسنی و حوادث وحشتناکی است که به ویژه برای زنان اتفاق افتاده است. این نمایشنامه که بیانگر فاجعه اخلاقی عظیم یعنی بدل شدن پیکر زن به مثابه آخرین حریم اخلاقی یک جامعه به میدان نبرد است، معنای تجاوز از دیدگاه مردان بالکان را به تصویر می‌کشد که بر اساس آن می‌توان دریافت که ملی گرایی افراطی و تلاش برای یافتن هویت خود در خاک و قلمرو و نژاد به طور افراطی می‌تواند در هر کجای دنیا چنین ابعاد وحشتناکی به خود بگیرد.

پانته‌آ میرفصیحی کارگردان این اثر نمایشی در خصوص دلیل انتخاب این متن به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: من سال‌ها پیش این نمایشنامه را مطالعه کردم و موضوع آن به عنوان مسئله‌ای که تاریخ و جامعه را تغییر می‌دهد، همواره برایم یک دغدغه بوده، این متن نیز اساسا به مسئله جنگ و تاثیری که به ویژه بر روی زنان دارد و خشونت مضاعفی که در مورد زنان به صورت تجاوز به سرزمین و هویت فردیشان در جنگ‌ها اتفاق می‌افتد می‌پردازد. این مسئله در طول تاریخ یک دغدغه اجتماعی بوده و به عقیده من نویسنده در این نمایشنامه بسیار خوب به این موضوع پرداخته است.

او با اشاره به خط داستانی این نمایش افزود: داستان اصلی نمایش، درباره تجاوز به یک زن بوسنیایی در جنگ میان نژادها در اواخر قرن ۲۰ در اروپا است. زن مورد تجاوز، که دورا نام دارد در جریان داستان درون یک مرکز توان‌بخشی روانی تحت نظر روان کاوی به نام کیت قرار دارد که سعی می‌کند اتفاق پیش آمده را طبق تخصص و مطالعاتش با نگاه فرویدی تبیین کند اما خود کیت در صحنه دهم نمایش به این نتیجه می‌رسد که "مبارزین از روی شهوت افسارگسیخته یا عقده جنسی تجاوز نمی‌کنند. تجاوز نوعی استراتژی ارتشی برای تضعیف روحیه دشمن است. در جنگ‌های میان نژادی اروپا، تجاوز همسنگ تخریب خانه‌های دشمن، کلیساها یا عبادتگاه‌های دشمن، آثار فرهنگی و ارزش‌های اوست. در نگاهی دیگر این نمایش در خصوص رابطه دو زن است که هر یک از فرهنگ جدا و اتفاقات متفاوت در نقطه‌ای از زمان و مکان به هم می‌رسند و با کمک یکدیگر آرامش خود را به دست می‌آورند.

این کارگردان تئاتر در رابطه با موضوع نمایش خاطرنشان کرد: زمانی که بحث جنگ به میان می‌آید ناگزیر پای مناسبات قدرت به میان کشیده می‌شود که در پی آن یک گفتمان مسلط به میدان می‌آید و گفتمان مسلط دنیای امروز نیز یک گفتمان مردسالارانه است که بدیهی انگاشته شده است.

میر فصیحی با تاکید بر اینکه سعی کرده در اجرای این نمایشنامه بی‌طرفی خود را حفظ کند، متذکر شد: ما در این نمایش دو زن را در نظر می‌گیریم که شاید خیلی به مکاتب و ایدئولوژی‌ها اهمیت نمی‌دهند اما اگر بخواهم در مقام منتقد به این نمایشنامه نگاه کنم فکر می‌کنم حتی نویسنده اثر هم نتوانسته کاملا از سیطره قدرتمند فرهنگ مردسالانه رهایی یابد به ویژه در مورد مادرانگی این دو زن یعنی در نهایت بر خلاف آن چیزی که فمنیست آن را رد می‌کند و معتقد است که نباید یک زن را زمانی کامل دانست که مادر باشد، اما دو شخصیت زن نمایش زمانی به آرامش می‌رسند و کامل می‌شوند که به مادرانگی خود بر می‌گردند. اما در مقام کارگردان این اثر سعی کردم که نگاهی بی طرفانه به این اثر داشته باشم.

کارگردان نمایش "پیکر زن به مثابه میدان نبرد در جنگ بوسنی " همچنین یادآور شد: این نمایش در واقع به نوعی بازتاب مناسبات قدرت مردانه است و اینکه در این میان در قسمت‌هایی از نمایش در مورد مردهای بالکان هم صحبت می‌شود و به ویژه در صحنه‌های دهم و دوازدهم متوجه می‌شویم که خود مردهایی که ظاهرا متجاوز هستند هم قربانی همان مناسبات و فرهنگ مردسالارانه هستند.

او در خصوص چگونگی اجرای این نمایش نیز ادامه داد: یکی از ویژگی‌های نمایشنامه این است که بسیار کم به توصیف صحنه می‌پردازد و بیشتر دیالوگ است. ما این نمایش را در سلول‌های بند ۱ زندان قصر اجرا می‌کنیم و طراحی کار هم به‌نحوی است که فقط در این مکان شدنی بود. متن این نمایش به علاوه‌ محل اجرا یک خروجی منحصر به فرد می‌دهد که در هیچ جای دیگری به دست نمی‌آمد. تماشاگر وقتی وارد فضای باغ-موزه قصر می‌شود و پا به سلول‌های زندان می‌گذارد نمی‌تواند عقبه‌ این مکان را نادیده بگیرد.

میرفصیحی همچنین خاطرنشان کرد: با توجه به نوع اجرای این نمایش در هر نوبت نهایتاً ۳۰ یا ۴۰ تماشاگر قادر به دیدن نمایش خواهند بود، هر چند ایده‌آل آن بود که تعداد تماشاگران ۱۵ نفر باشد.

نمایش "پیکر زن به مثابه میدان نبرد در جنگ بوسنی" نوشتنه ماتئی ویسنی یک به ترجمه تینوش نظم‌جو و با کارگردانی پانته‌آ میرفصیحی از ۱۴ تا ۲۰ آبان ماه با نقش آفرینی مریم شیرافکن و پانته آ میرفصیخی ساعت ۱۸:۳۰ به مدت ۶۰ دقیقه در باغ موزه قصر اجرا می شود.

انتهای پیام/