سرویس تجسمی هنرآنلاین: این پایگاه اینترنتی که در کشور آمریکا قرار دارد و با هدایت "ژوزفین بیلا" کار میکند در تازهترین گفتگوی خود با محمدحسین نیکوپور، هنرمند و روزنامهنگار ایرانی پرداخته تا با معرفی شیوه زندگی و کار او تالاسمیهای سراسر دنیا را به امید دعوت کند.
ژوزفین بیلا، نویسنده و سخنران الهام بخشی است که در این سایت اینترنتی پرمخاطب ایدههای جدید در سلامتی و تندرستی برای آنها که بیماری مزمن دارند میآموزد. این کنشگر حقوق بیماران که برای حقوق بیماران تالاسمی تلاش میکند با سخنرانی در جلسات یا کنفرانسهای بینالمللی برای تشویق کردن تالاسمیها به زندگی بهتر و موفقتر در این پایگاه اینترنتی که به نوعی شبکه مجازی بیماران تالاسمی است به معرفی تالاسمیهای موفق در درمان و زندگی روزانه میپردازد.
او که فوق لیسانس مددکاری از دانشگاه نیویورک است، اینک به عنوان مددکار کار میکند و نویسنده کتابی درباره خونگیری است که با عنوان "انتقال: راهنمای بقا بیمار" در کشور آمریکا منتشر شده و به عنوان یک کتابچه راهنما به کاربر خود کمک خواهد کرد که ذهن و بدن خود را در طول آمادهسازی و قبل از آن برای افرادی که نیاز به تزریق خون از هر نوع دارد یاری میرساند.
سازمان مدیریت غذا و داروی کشور آمریکا یکی از سازمانهای دولتی آمریکا است و در این سازمان یک دفتر است که کارهای در مورد مسایل بهداشت و درمان خاص انجام میدهد، ژوزفین بیلا در این سازمان جای دارد و به عنوان بیمار تالاسمی برای این سازمان پیشنهاد میکند و نظرش را میدهد.
این کنشگر حقوق بیماران در گفتوگو با محمدحسین نیکوپور، روزنامهنگار، عکاس و کارگردان ایرانی که با عنوان "چگونگی رشد یک تالاسمی؛ چشم انداز یک مرد ایرانی" در این سایت منتشر شد چگونگی زندگی و کار او را کاویده است.
در ادامه چکیدهای از این گفتگو را میان ژوزفین بیلا و محمدحسین نیکوپور خواهید خواند:
بزرگ شدن با بیماری تالاسمی ماژور برای شما چطور بود؟
برای من تولد با تالاسمی از شش ماهگی بود، بنابراین من تقریبا تمام این سالها با یک نارسایی خونی سپری کردم و پذیرفتم که تالاسمی بیماری نیست بلکه یک همراه همیشگی است و شاید همراهی که وفادارترین دوست من هست.
در مورد اهدا کنندگان خون چه نظری دارید و داشتید؟
فکر میکنم کاری که این انسانهای بزرگوار میکنند نمونه فداکارترین افراد روی کره زمیناند که هیچ جمله و واژهای نمیتواند این از خودگذشتگی را بیان کند.
برای دفع آهن یا "کیلیت آهن" چی کار می کنید و می کردید؟
من از آن دسته بیماران تالاسمی بودم که این شانس را داشتم به فاصله کمی از تشخیص بیماریام با پیگیری خانوادهام از داروی دسفرال استفاده کنم. ممکن است در کودکی به خاطر دردی که باید تحمل میکردم کمی در مقابل درمان با آمپول دسفرال مقاومت میکردم اما در نوجوانی و جوانی پی بردم که این دارو مهمترین علت زنده ماندن من است و همواره این دارو و پمپ تزریق آنرا به عنوان مونس و همدم خود میدانم که همه جا و هرزمان با من مانده است.
نسبت به خانوادههای بچههای تالاسمی که به درمانگاه باهم میرفتید، رفتار اعضای خانواده شما چه جوری بود؟ خانواده شما با شما چطور رفتار میکنند و میکردند؟
آنها با فراهم کردم فضای دلگرم کننده و مراقبتهای دلسوزانه همواره نگران من بوده و هستند. آنها هم با درک نارسایی خونی من کمتر پیش آمد نگرانی خود را به من منتقل کنند.
در مدرسههایی که میرفتید شما با چه نوع چالشها یا مشکلاتی برخورد کردید؟
در سالهایی که هنوز به خوبی تالاسمی معرفی نشده بود معلمها و بچهها به خاطر نداشتن آگاهی گاهی وقتها رفتار مناسبی با من نداشتند و حتی مسخره میکردند. یادم هست که در دوران دبستان آموزگاری داشتم که فکر میکرد وقتی پدر و مادرم اجازه من را از مدرسه میگیرند و میبرند به دروغ میخواهند من را به پارک ببرند!
شما چجوری یک عکاس و روزنامه نگار موفق شدید؟
من در دورهای این شانس را داشتم که به خاطر حضور در دورههای آموزشی فیلمسازی به عکاسی علاقهمند بشوم. بعد از اینکه عکاسی را فراگرفتم در محافل خبری شرکت کرده و با نشریههای غیرحرفهای شناخته شدم و پس از مدتی به رسانههای حرفهای راه پیدا کردم و به مرور روزنامهنگاری حرفهای را تجربه کرده و آموختم.
برنامه کارتان را با برنامه رفتن به بیمارستان چطور تنظیم میکنید؟
معمولا برای رفتن به بیمارستان و درمان سعی میکنم روزهای آخر هفته را انتخاب کنم که لطمهای به کارم نزند، اما اگر این امکان فراهم نشد از محل کارم اجازه میگیرم.
آیا میتوانید تصاویرتان را که زندگی شما در ایران را خوب نشان میدهند اشتراک بگذارید؟ یعنی تصاویر مثل بیمارستان شما یا دفتر شما یا غیره را میتوانید بدهید تا نشان بدهم توی بلاگ من (ژو) ؟
من با کمال میل دوست دارم این تصاویر مورد استفاده دوستانم قرار گیرد.
چطور سعی میکنید برای رسیدن به اهداف خودتان مثبت بمانید و جلو بروید؟
من گرچه مانند هر انسانی گاهی از سختیها نگران و خسته میشوم اما با پرداختن به کارم که آنرا عاشقانه دوست دارم خودم را از فضای نگرانی و خستگی رها میکنم و با مطالعه کتاب و مقالههای هنری و رمان یا خواندن روزنامه نگرانی و خستگی را از خودم دور میکنم.
شما خیلی موفق هستید؛ به مردم هند، افغانستان، ایران و پاکستان چه پیشنهادی دارید تا موفق بشوند؟
پیشنهاد میکنم با راهاندازی انجمنهای مردمی و از میان این بیماران که انگیزه بالایی برای مشارکت در کارهای گروهی دارند مشکلات را حل کرده و مسیر درمان و زندگی بیماران تالاسمی را مانند افراد سالم طی کنند. اینکه فکر کنند تالاسمی بیماری است که درمان پذیر نیست نمیتواند راه موفقیت را برای خانوادهها و بیماران تالاسمی همراه داشته باشد. یک فرد مبتلا به تالاسمی گرچه ممکن است دچار نارساییهایی باشد اما تواناییهایی دارد که هیچ یک از انسانهای سالم از آن بهره نمیبرند. بیمار تالاسمی تنها انسانی است که در عین نارسایی خونی از هوش بالا و علاقه به کار بهره میبرد.
محمدحسین نیکوپور که اکنون به عنوان کارشناس خبر پایگاه اطلاعرسانی و روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس و خبرنگار سرویس فرهنگ و هنر خبرگزاری مهر فعالیت میکند در 15 سال گذشته بارها در محافل فرهنگی و هنری مورد تقدیر قرار گرفته است. او که روزنامهنگاری را از "خانه روزنامهنگاران جوان ایران" با نشریه خانگی "پارسیان" به صورت تجربی آغاز کرده و پس از تشکیل نخستین تحریریه جوانان تالاسمی که منجر به انتشار ماهنامه "پگاه" شد به عضویت انجمن روزنامه نگاران جوان استان فارس در آمد به فاصله کوتاهی به عنوان عضو هیئت رئیسه این انجمن انتخاب شد.
نیکوپور تاکنون یک نمایشگاه عکس خبری و مستند اجتماعی با عنوان "فتوژورنالیست" در نگارخانه ملی شیراز به صورت فردی برگزار کرده و در دهمین جشنواره مطبوعات کشور به بخش مسابقه تک عکس خبری نشریات محلی راه یافته است. همچنین در نخستین جشنواره عکس "تصویر پایداری" مورد تقدیر قرار گرفته و در نخستین نمایشگاه عکسهای خبری استان فارس که اسفند 1384 در نگارخانه وصال شیراز برگزار شد مورد تقدیر قرار گرفت. پیش از این نیز با دو عکس از نهمین انتخابات ریاست جمهوری به همراه تعدادی از عکاسان خبری دیگر در نمایشگاهی با عنوان "مردم ، انتخابات، ایران امروز" در خانه فرهنگ ایران در پاریس حضور داشت.
او که دانش آموخته رشته عکاسی خبری و کارشناس رشته گرافیک از دانشگاه شیراز است تاکنون در نمایشگاههای گروهی عکس دومین هفته فیلم و عکس انجمن سینمای جوانان شیراز، نخستین نمایشگاه عکسهای خبری فارس (یادواره شهدای عکاس و خبرنگار سانحه هوایی C130)، نمایشگاه گروهی "هشت سال با خاتمی" در تالار آبی مجموعه فرهنگی و تاریخی نیاوران، نخستین نمایشگاه سراسری عکس عاشورا (قاب سرخ) در سازمان فرهنگی و هنری شهرداری مشهد، نمایشگاه گروهی "زن در قاب" (به مناسبت روز خبرنگار)، نمایشگاه گروهی "مردم، انتخابات، ایران امروز" در خانه فرهنگ ایران - پاریس، نمایشگاه گروهی اعضای انجمن عکاسی کانادا (کلوپ عکس کارون) /گالری هفت ثمر تهران، نمایشگاه گروهی اعضای انجمن عکاسی کانادا (کلوپ عکس کارون) در موزه هنرهای معاصر اصفهان، نمایشگاه دائمی گروهی گالری مان هنرنو تهران، نمایشگاه گروهی عکس ارمنستان در نگارخانه باغ مهرجوان شیراز، نمایشگاه گروهی مسابقه عکس تئاتر ایثار ، نمایشگاه گروهی جشن تصویر سال در خانه هنرمندان ایران و نمایشگاه پنج عکاس خبری در نگارخانه حوزه هنری فارس حضور داشته است.
این عکاس خبری مطرح فارس در کارنامه هنری خود ساخت فیلمهای کوتاه و مستند "ماراست قامتان"، "چشمان پرسکوت"، "جیم.واو.الف.نون"، "طلوع یعنی شکفتن" و فیلمهای کوتاه و داستانی "نهایت1/12" و فتو ویدیو آرت "چاپ دوم" را نیز گنجانده است.
این هنرمند پرکار که عضو انجمن عکاسان کانادا (کلوپ عکس کارون) است حضور و جوایزی در جشنوارههای فیلم داشته که از آن جمله میتوان به نوزدهمین جشنواره ملی و هفتمین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران، نخستین جشن سینمای آزاد، اولین جشنواره فیلم کوتاه و عکس جوانان فارس، سومین هفته فیلم و عکس انجمن سینمای جوانان شیراز، نهمین جشنواره فیلم دفاع مقدس، نخستین جشنواره فیلم های کوتاه ایرانی دوبی، نخستین جشنواره فیلم، نماهنگ، انیمیشن آرمان، سومین و پنجمین جشنواره فیلم تصویر هنرمند، و مروری بر آثار یک سینماگر جوان (نمایش و نقد و بررسی فیلم های ماراست قامتان و چشمان پرسکوت) اشاره کرد.
نیکوپور موفق به دریافت لوح تقدیر و جایزه سومین هفته فیلم و عکس انجمن سینمای جوانان شیراز برای فیلم ما راست قامتان، لوح تقدیر و جایزه اولین جشنواره فیلم و عکس جوانان فارس برای فیلم ماراست قامتان، لوح تقدیر نهمین جشنواره فیلم دفاع مقدس برای فیلم ماراست قامتان، لوح تقدیر و جایزه نخستین نمایشگاه عکس های خبری فارس و کسب مقام سوم جشنواره هنرهای تجسمی همه هنرمندان شهر و عکاس برتر نخستین جشنواره عکاسان منتخب فارس شده است.
این هنرمند و روزنامه نگار استان فارس در سال 2006 میلادی از سوی کالج بین المللی کانادا موفق به دریافت گواهینامه کارگردانی سینما شد.