سرویس تجسمی هنرآنلاین: روانبخش صادقی رییس انجمن سینمایی فیلمسازان انیمیشن ایران (آسیفا) که این روزها نمایشگاه عکسهایش با عنوان "هیاهوی سکوت" در خانه هنرمندان ایران برپاست در گفتگو با خبرنگار هنرآنلاین درباره این نمایشگاه گفت: این نمایشگاه برگرفته از عکسهایی است که طی ۹ سال گذشته از جاده اسالم- خلخال گرفتهام. عکسهایی که تنها با هدف عکاسی از طبیعت گرفته نشده و سعی کردهام تا بیننده با دیدن عکسها نسبت به فضای طبیعت حس داشته باشد و آن را درک کند. در این نمایشگاه بیش از 40 عکس در ابعاد متفاوت از 127 در 225 سانتیمتر که بزرگترین تابلو عکس است و 120 در 180 سانتیمتر و برخی دیگر نیز ابعاد کوچکتری دارند، به نمایش درآمده است. این هنرمند عکاس ادامه داد: چاپ این عکسها به صورت فتوشیمیایی انجام شده که باعث ماندگاری بالای عکسها میشود. وی افزود: به لحاظ نگاه، سعی کردم از عکاسی گذر کنم و به نقاشی- عکاسی برسم، چرا که حسم بیشتر نقاشی بود تا عکاسی عجیب و غریب با حس و حالی متفاوت. به همین دلیل نیز سعی کردم در عکاسی تغییراتی ایجاد کنم که عکسها بیشتر نزدیک به نقاشی باشند تا حال و هوای عکس. به همین منظور در برخی از عکسها نقطه فوکوس را جایی گذاشتم که در حالت عادی درست نیست و یا در برخی دیگر از فلو (تار بودن) عکس استفاده کردم تا به فضای نقاشی برسم و آن حس فضای حاکم برعکس را به بیننده منتقل کنم. در این نمایشگاه بیننده شاهد عکسهایی از فصل پاییز و زمستان این جاده است و سعی کردهام تا با فاصله از تکنیکهای عکاسی، بیشتر به فکر به تصویر کشیدن طبیعت متفاوت این جاده باشم. مثلا حس پاییز و زمستان را برای مخاطب ایجاد کنم و این اتفاق نیز کماکان افتاده است. صادقی گفت: در هیچ کدام از عکسهایم حضور هیچ موجود زندهای حس نمیشود، چرا که نمیخواستم با دیدن آن آدم یا موجود زنده آن جغرافیا در نگاه اول لو برود و مخاطب متوجه آن فضای جغرافیایی شود. در واقع میخواستم بیننده ابتدا با خود عکس ارتباط برقرار کند و بعد با فضای جغرافیایی عکس.
وی با اشاره به این که زوایا و نوع نگاهش به محیط برگرفته از فضای رویایی و وهم آلود انیمیشن است بیان کرد: تحصیلات و کار من انیمیشن است و زوایای نگاه و دوربینم به این فضا نزدیک است و برخی از عکسها پویایی و حرکت دارند و فضای رویایی و وهمآلودی که در انیمیشن وجود دارد در آن نزدیک است و دیده میشود. به لحاظ زوایا و انتخاب برخی جزئیات، حس حرکت و حس فضا که مهمترین بخش در عکسهاست نگاه انیماتوری من دیده میشود. نگاهی که در انیمیشن بسیار دیده میشود و من از آن الهام گرفتم تا به این سبک از کار در عکاسی رسیدم. رییس انجمن سینمایی فیلمسازان انیمیشن ایران درباره انتخاب عنوان نمایشگاه که "هیاهوی سکوت" است، بیان کرد: از آنجایی که منطقه جغرافیایی که من در آن عکاسی کردم، بسیار دور از شلوغی شهر و عکسهایی که گرفتم درون جنگل است و فضای توهمواری دارد، نقطه سکوت در آن فضا بیشتر است، اما در عین این سکوت، هیاهویی وجود دارد که قابل توصیف نیست. ضمن اینکه این هیاهو فارغ از هیاهوی روزمره است و شما را در دل خود میبرد.
وی با اشاره به تاثیر و اهمیت رنگ در عکسهایش عنوان کرد: رنگ در این عکسها بسیار مهم است. بنابراین شما در این عکسها هم رنگهای شاد و هم رنگهای تیره را میبینید. اما تیرگی رنگهای من، مرده نیست و بیشتر رنگهای شارپ و زنده است و حتی درفضای وهم آلود عکسها این تیرگی به معنای رخوت نیست، بلکه زندگی را در آن به نمایش گذاشته است. صادقی همچنین در پاسخ به این سوال که چرا امروزه بیشتر عکاسان به سراغ نقاشی روی عکس رفتهاند و از آن استفاده میکنند، گفت: استفاده از این تکنیک صرفا متعلق به ما نیست و در بسیاری از جشنوارههای معتبر دنیا، بسیاری از عکاسان هستند که روی عکس نقاشی را اعمال میکنند. امروز با وجود تکنولوژی تکنیکهای مختلفی فعالیتهای بینا رشتهای باب شده است. ضمن این که ما هنوز بسیار از این فضا عقب هستیم. وقتی یک هنرمند میخواهد حرف خودش را بزند، نباید محدودیتی برای او اعمال کرد بلکه باید او را آزاد گذاشت تا بتواند با هنرش حرف زده و تاثیر خودش را داشته باشد. وی ادامه داد: من برای دل خودم عکاسی کردم و شاید در یک تک عکس حسم دیده شود. انتقال حس برای من با عکاسی صرف قابل دسترس نبود و تجربهای از سینما، انیمیشن، نقاشی با هم ترکیب شد و به این نقطه رسید. دوربین برای من قلم مویی بود که بتوانم آنچه را که در نظر دارم ارائه دهم. این سبکی در عکاسی است که امروز در دنیا باب شده است. من روی عکسهایم نقاشی و نقاشی خط هم داشتم اما در این نمایشگاه سعی کردم آثارم به عکس نزدیک باشد. گفتنی است این نمایشگاه از ۲۲ تا ۲۹ مهرماه در نگارخانه ممیز خانه هنرمندان پذیرای علاقمندان است. انتهای پیام/