سرویس تجسمی هنرآنلاین: امیرحسین جباری مدیر گالری ایده پارسی، درباره عملکرد این گالری و رویکرد آن به خبرنگار هنرآنلاین گفت: ما حدود 2 سال است که در این عرصه فعالیت می‌کنیم، هدفی که از ابتدا دنبال کردیم یکی نمایش و پرداختن به هنرهای ایرانی -اسلامی بود و دیگری حمایت از هرمندان جوان و با استعدادی که فضای بروز این استعداد را نداشتند.

وی با اشاره به نمایشگاه‌هایی که در شش ماهه نخست سال در این گالری برپا شده است بیان کرد: سال گذشته نمایشگاه آثار برگزیده در جشنواره عکس خیام را برگزار کردیم که مخاطب آن جوانان هستند این جشنواره به صورت بین‌المللی برگزار می‌شود و نمایشگاه آن با حضور 60 عکاس از 55 کشور برگزار شد و بسیار مورد استقبال قرار گرفت. امسال نیز با هنرهای ایرانی کار گالری را آغاز کردیم. نمایشگاه‌هایی با موضوعات نگارگری مدرن، خوشنویسی و نقاشی خط داشتیم که هنرمندان آن از جوانان با استعداد این عرصه هستند. نمایشگاهی از مجسمه و چیدمان هم داشتیم و یک نمایشگاه نقاشی با موضوع زن؛ در شش ماهه دوم سال نیز دو نمایشگاه عکاسی داریم که یکی از آن‌ها درحال اجراست و هر دو از نمایشگاه‌های موفق هستند. در نمایشگاه اول سجاد افشاریان نویسنده و کارگردان تئاتر ما را همراهی نمود و در کنار هر عکس داستانی برای آن نوشت و در نمایشگاه دوم نیز خانم لطفی‌زاده نگارش داستان را برعهده داشت و رحیم نوروزی بازیگر تئاتر و تلویزیون خوشنویسی بخشی از داستان هر عکس را بصورت زنده در یک تابلو سفید که در کنار عکس‌ها قرار گرفته بود را انجام داد.

جباری ادامه داد: برای شش ماه دوم سال فراخوانی منتشر کردیم که در مهر و آبان نمایشگاه‌هایی با موضوعات خوشنویسی سنتی و نقاشی‌خط برگزار می‌شود. در این نمایشگاه قصد داریم آثار اساتید را در کنار آثار هنرمندان جوان به نمایش بگذاریم. از سوی دیگر این سلسله نمایشگاه‌ها در حوزه نقاشی‌خط و خوشنویسی ادامه خواهد داشت و بعد از آن نیز نمایشگاه عکس و نقاشی خواهیم داشت.

مدیر گالری ایده پارسی درباره فروش آثار هنری و نمایشگاه‌هایی که تاکنون داشته است نیز اظهار کرد: با توجه به مدت زمانی که گالری افتتاح شده و با توجه به تجربه خودم در این حوزه فروش خوبی داشته‌ایم، اما در مقایسه با گالری‌های با تجربه هنوز به آن فروشی که باید، دست نیافته‌ایم. وی در ادامه صحبت خود گفت: مدتی قبل یک کنفرانس برای اولین بار در ایران در زمینه اقتصاد هنر برگزار شد که بسیار مفید بود. از نظر من اقتصاد هنر به دو بخش تقسیم می‌شود. یکی بخش جامعه شناسی آن است و دیگری بخش اقتصادی آن؛ اصولاً وقتی امید به زندگی در مردم افزایش می‌یابد، به هنر بیشتر توجه می‌کنند و البته این افزایش امید به زندگی به اقتصاد هم بر می‌گردد، اما چون در حال حاضر اوضاع اقتصادی خوب نیست، امید به زندگی هم کمی افت کرده و در نتیجه خرید آثار هنری از سبد کالای خانواده بیرون می‌آید و یا کمتر می‌شود. از سوی دیگر بخش پسا تحریم هم وجود دارد و وقتی این مشکل حل شود، قطعاً هم به نفع هنرمندان است و هم به نفع گالری‌داران، چرا که ما به دلیل تحریم‌ها با مخاطبان خارجی ارتباطمان به لحاظ مالی قطع شده است و امیدوارم با برداشته شدن تحریم‌ها شاهد اتفاقات خوبی باشیم و پیش بینی می‌کنم در صورت رفع تحریم‌ها حداقل در حوزه بانکی، تا آخر سال بین 2 تا 5 درصد اقتصاد هنر نیز پیشرفت کند.

این مدیر جوان با اشاره به این که تمرکز گالری‌ها در یک منطقه شهر می‌تواند نکات مثبت و منفی در پی داشته باشد و باید با تأمل بیشتری این کار صورت بگیرد عنوان کرد: پراکندگی گالری‌ها در شمال شهر و نقاط دیگر شهر از ابتدا هم وجود داشت ولی به دلیل حضور کتابفروشی‌ها، کافه‌ها و دانشگاه‌ها بیشتر گالری‌ها به سمت مرکز شهر و منطقه کریم خان درحال کوچ کردن هستند، چرا که در این مناطق بازدید کننده بیشتر خواهد بود. اما به لحاظ بحث مدیریت شهری و ترافیک و... این نکته هم مثبت است و هم منفی؛ مثبت است چرا که گالری‌ها متمرکز می‌شوند و منفی است چرا که بار ترافیک به دلیل تمرکز در این مناطق بیشتر می‌شود.

جباری در ادامه با بیان این نکته که هنر کاملاً سلیقه‌ای است و به همین دلیل رقابتی هم در این عرصه وجود ندارد گفت: به دلیل این که انجمنی تحت عنوان گالری داران نداریم و تلاشی برای آن صورت نگرفته، عملاً بحث رقابت میان گالری‌داران بسیار دور از ذهن است. تعدادی گالری هستند که هر کدام مخاطب خودشان را دارند و در زمینه‌های مختلف فعالیت می‌کنند، رقابتی وجود ندارد، چرا که هنوز قانون مصوبی نداریم تا رقابتی وجود داشته باشد. هر کسی سبک و سیاق خودش را در انتخاب و نمایش آثار هنری دارد و اگر هم این سبک و سلیقه مشترکاتی داشته باشد، رقابت پذیر نیست. از سویی گمان نمی‌کنم اقتصاد هنر نیز باعث این رقابت شود و با بهتر شدن شرایط اقتصادی نیز درصد این رقابت خیلی بالا نمی‌رود. وقتی یک گالری تأسیس می‌شود، به دلیل سبک و سیاقی که دارد مخاطبان و مشتریان خود را پیدا می‌کند. اصولاً هر گالری 5 سال فرصت لازم دارد تا در این عرصه کاملاً جا بیفتد و مخاطبان و مشتری خود را داشته باشد لذا در این مدت هم تعداد هنرمندان رشد پیدا کرده و هم مخاطبان و مشتریان، لذا چون رشد در هر دو سو بوده است رقابت خیلی جدی میان گالری‌ها ایجاد نمی‌کند. انتهای پیام/