به گزارش هنرآنلاین به نقل از ستاد خبری پانزدهمین جشنواره سراسری تئاتر مقاومت، اصغر گروسی که با نمایش "بی مرگی" از شیراز در این دوره از جشنواره در بخش حضور دارد، در رابطه با نمایشنامه این اثر گفت: در این اثر، ضمن وفادار بودن به اصل دفاع مقدس، به زیرلایهها و اتفاقات ایجاد شده آن می پردازیم. تمام افرادی که با پدیده جنگ روبه رو می شوند، خانواده، وابستگیها و شرایط اقلیمی و اجتماعی متفاوتی دارند و طبیعتاً با دغدغهها و مسائل متفاوتی مواجه میشوند.
او ادامه داد: در این نمایش سه سرباز در گودالی گیر میافتند و با شرایط سخت و اتفاقات خاصی روبه رو میشوند. نمایش بسیار دیالوگ محور است. بر این اساس، مهندسی اجرا به صورت کارگاهی شکل گرفت. در ابتدا تمرینات بسیاری روی خوانش این اثر داشتیم و بعد از آن طراحی میزانسنها و حرکات را انجام دادیم. در واقع این نمایش به صورت کارگاهی شکل گرفت.
گروسی برگزاری جشنواره تئاتر مقاومت به صورت رپرتواری را اتفاق بسیار مثبتی دانست و عنوان کرد: برگزار شدن جشنواره در تهران سبب میشد که بسیاری نتوانند نمایشها را ببینند. اجرای عمومی نمایشها در شهرهای مختلف باعث می شود تا مردم به سالنهای عمومی نمایش راه مراجعه کرده و در جریان روند تئاتر امروز قرار گیرند.
گروسی که دومین حضور خود را در این جشنواره تجربه میکند، در رابطه با برگزاری جشنواره تئاتر مقاومت بیان کرد: تمامی افرادی که در این جشنواره مشغول به فعالیتاند افرادی صاحب تجربهاند و با شناخت و آگاهی کامل به اجرا و هدایت آن مشغولند. با توجه به گذشت سال ها هنوز هم دیدگاه و نگاه های متفاوتی نسبت به موضوع دفاع مقدس و مقاومت وجود دارد.
میلاد اکبرنژاد:تعامل تئاتر مقاومت با تئاتر روز جهان اتفاق خوبی است
به گزارش ستاد خبری پانزدهمین جشنواره سراسری تئاتر مقاومت، میلاد اکبرنژاد نمایشنامهنویس، کارگردان و یکی از اعضای هئیت انتخاب بخش نمایشهای خیابانی این جشنواره درباره ضرورت و اهمیت برگزاری جشنواره تئاتر مقاومت گفت: امری بدیهی است، زندگی آدم منوط به تصمیمها اتفاقها و بزنگاههای ویژ ای است که بر اساس آنها شاید معنای زندگی دقیقتر و واضحتر عیان شود یا به عبارت دیگر زندگی معنا پیدا کند یعنی اگر آن بزنگاهها نباشد آدمی لابهلای روز مرگی به پوچی مبتلا میشود، از جمله این بزنگاهها لحظهای است که آدمی در برابر روزمره منع یعنی به آنچه دیگران برای او خواستند پاسخ مثبت نمیدهد، عصیان میکند. این مقاومت در برابر آنچه آدمی را قرار است از معنا خالی کند، به نظر من کار اصلی تاتر است.
اگر قرار باشد بخشی از این مقاومت (وسعتی مثل جنگ، اشغال مرزی محاصره فرهنگی - اقتصادی) را در بر گیرد، وارد فاز گسترده تری میشود و هدف تئاتر را متمرکزتر میکند. ما تلاش میکنیم به بزنگاهها و نقطه عطفهایی بپردازیم که نه تنها سرنوشت فردی مورد تعرض قرار میگیرد بلکه آن آسیب، هجمه سرنوشت اجتماعی ما را نیز مورد حمله قرار میدهد. جشنواره مقاومت سراغ این بزنگاهها میرود بزنگاهی که برابر هر نوع تحمیل عقیده ایستادگی میکند. این تحمیل عقیده میتواند فرم بیرونی داشته باشد مثل اشغال یک سرزمین، محاصره یا زورگویی سرزمین بیگانه، یا فرم درونی پیدا کند یعنی شکل و شمایل فلسفی و عقیدتی را مد نظر قرار بدهد.
وی درباره این سوال که آیا پس ازگذشت پانزده دوره از جشنواره، هنوز هم میتوان نگاه متفاوتی به موضوع مقاومت داشت؟ معتقد است:نکته اینکه ما هنرمندان معمولا فرزند زمانه خودمان نبودیم. ما همیشه جلوتر، یا از آن عقب تر بودیم. در تئاتر ما باید اینگونه باشیم. ببینیم زمانه ما چگونه است، منظورم تکنولوژی یا ساختمان اجرا نیست، بلکه فرهنگی است که در آن انسان ایرانی زیست می کند. انسان ایرانی مواجه شده با یک جنگ تحمیلی در دهه 60 در حالیکه حتی وقتی مواجهه درستی با جنگ داشتیم، به لحاظ فرم و ساختار، فرزند زمانه نبودیم! یا ساختاری اکنونی انتخاب نکردیم. حرفهایی را در قالب نادرست زدیم، یا حرفهای نادرست را در قالب نامتناسب زدیم. برای همین همچنان با فقدان متن و اجرای خوب مواجه هستیم. نمیشود مدام از فعالیت های فرعی و معدود گفت. آنها سوسوهایی هستند در تاریکستان مبهم تئاتر.
اکبر نژاد برای بهتر برگزار شدن جشنواره شانزدهم تئاتر مقاومت پیشنهاد داد:به نظرم محدودیت موضوعی را بردارند، که البته این اتفاق افتاده است. من احساس میکنم کسانی در دبیرخانه تئاتر مقاومت میخواهند ذهن ما را به سمتی ببرند که با تئاتر جهان اشتراک پیدا کنیم. اندکی تعامل بهتر با تئاتر جهان خوب است. با یک خوانش دقیق و این جنس نگاه می توانیم بسیاری از نمایشنامههای کلاسیک جهان را بازخوانی کنیم. منظور بازخوانی هرمونیتیکی است. منظورم بی توجهی به قصه های خودمان نیست، منظورم این است که نمایشنامه جهانی خلق کنیم با نگاه هرمونیتیکی و خوانش تازه.راه دیگر رفتن به سراغ متون کلاسیک خودمان است. نمایشنامهها و داستانهایی که داریم. بسیاری از داستان های شاهنامه، عطار حتی داستانهای پهلوانی عرفانی ما که جز ادبیات عامه اند در خوانش دقیق و عالمانه میتوانند محلی برای تولید نمایشنامه باشد. این گشایشی است که مفهوم مقاومت ایجادمی کند. نکته بعد، این فرزند زمانه بودن است، که باید برای اکنون حرف بزنیم. نکته دیگر اجازه دادن به گفتن سخنان متفاوت است، جنگ ما عرصه حضور اندیشههای متفاوت بود امروزه تلاش می شود تنوع فکری، به یک نوع تفکر تقلیل داده شود. در ذهن ما چنان تحمیل بشود که تنها یک قرائت در جنگ بوده در حالیکه در تاریخ جنگ و در میان فرماندههانی که شهید شدند هم تنوع فکری وجود داشت و این جنگ را تعمیم می داد به همه نقاط کشور با تفکرات و اندیشههای متفاوت نه یک فکر خاص. آنها به رغم این تفاوتها در مضمون، در دفاع از کشور به وحدت میرسیدند و عملیات را انجام میدادند. باید مقاومت کنیم در برابر یکسان سازی فکر، حتی اگر کسی مخالف باشد. با ظهور تفکرات عقلانی تر اندیشههای غلط ذره ذره پس زده میشوند.
پانزدهمین جشنواره سراسری تئاتر مقاومت به همت انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس و بنیاد فرهنگی روایت با دبیری حسین پارسایی در قالب اجرای عمومی آثار منتخب تهران و سایر شهرهای ایران از ۳۱ شهریور تا ۷ آذر ماه برگزار خواهد شد.
انتهای پیام/