به گزارش هنرآنلاین به نقل از روابط عمومی چهارمین جشنواره تئاترشهر، دلخواه با این توضیح که باید یک بخش حرفه‌ای به جشنواره اضافه شود، افزود: لازم است از برخی هنرمندان و گروه‌های نمایشی حرفه‌ای که آثاری مناسب برای شهروندان دارند دعوت شود تا در جشنواره تئاترشهر اجرا داشته باشند. جای این بخش که به نوعی کیفیت هنری جشنواره را نیز بالا می‌برد خالی است.

کارگردان "دژاوو" برگزاری جشنواره تئاترشهر را ایده خوبی دانست که خیلی جوان است و هنوز خوب جا نیافتاده است.

وی با بیان این که جشنواره از این جهت خیلی با اهمیت است که می‌تواند تماشاگر عام و شهروندان را از هر قشر و سن و سالی را در برگیرد و ادامه داد: جشنواره تئاترشهر دارای بخش‌های مختلف است که از ویژگی‌های خوب به شمار می‌آید. اسم جشنواره "تئاترشهر" یعنی کل شهر است. بنابراین مربوط به تماشاگران خیلی خاص نمی‌شود و همه از کارمند، خانه‌دار، کارگر و روشنفکر می‌توانند از بخش‌های مختلف این جشنواره دیدن کنند.

این استاددانشگاه درباره استقبال هنرمندان جوان از جشنواره تئاترشهر توضیح داد: جوان‌ها از هر جشنواره‌ای استقبال می‌کنند چون فرصتی برای آن‌ها نیست و امکانات کم است. طبیعی است که بسیاری از نیروهای جوان به تئاتر حرفه‌ای راه پیدا نمی‌کنند و باید سال‌ها منتظر بمانند. حتی دانشجویان با استعداد و با تجربه می‌دانند گرفتن سالن خیلی خرج دارد.

کارگردان "دایی وانیا" ادامه داد: الان مسیر اشتباهی که تئاتر طی می‌کند کرایه دادن سالن اجرا است. سالن‌های دولتی به سالن خصوصی تبدیل شدند مثل سالن عروسی! و به غیر از تئاترشهر و تماشاخانه ایرانشهر که هنوز به سالن عروسی تبدیل نشدند تالار وحدت و خیلی سالن‌های دیگر این رویه را دنبال می‌کنند. گویی تالار وحدت ملک خصوصی پدر فردی است. در حالی که این سالن‌ها متعلق به مردم و شهروندان است.

دلخواه با این توضیح که نباید یارانه دولت از فعالیت‌های فرهنگی و هنری حذف شود، تاکید کرد: این امر حتا باید روز به روز بیشتر شود چون گروه‌های تئاتر و تئاتر خصوصی بخشی از بارفرهنگی دولت را به دوش می‌کشند. کار مهمی که وزارت ارشاد باید انجام دهد فعالیت فرهنگی است پس باید هر فعالیتی که به فرهنگ‌سازی کمک می‌کند از طرف دولت به لحاظ مالی و امکانات حمایت شود در غیر این صورت آن فعالیت با شکست مواجه می‌شود و هنرمندان مایوس می‌شوند.

مریم کاظمی:شناخت خطاها موجب کیفیت بهتر جشنواره تئاترشهر می‌شود

مریم کاظمی، بازیگر و کارگردان تئاتر، می‌گوید: در کنار برگزاری بسیار خوب جشنواره تئاتر شهر با شناخت خطاها به تدریج باید برای کیفیت و شرایط بهتر در آینده واکسن برنامه‌ریزی مدون ودرستی تهیه شود تا هرسال بخشی از آن به بدن جشنواره تزریق شده وکم کم بیماری آن درمان گردد.

به گزارش روابط عمومی چهارمین جشنواره تئاترشهر، کاظمی که یکی از اعضا هیات بازخوانی متون و بازبینی آثار بخش تئاتر کودک و نوجوان چهارمین جشنواره تئاتر شهر بوده ، توضیح داد: این رویداد در آغاز یک هدف داشت و یک موضوع که به هم نزدیک بود. کم کم این دو از هم دور شدند ولی این دور شدن به نفع هردو و کارشناسانه و آگاهانه نبود. هدف اجرایی رشد کرد ولی موضوع ضعیف شد و در حاشیه قرار گرفت، با هم و در کنار هم رشد نکردند.

کارگردان "رام کردن زن سرکش" ادامه داد: البته این موضوع اجتناب ناپذیر است. یعنی داستان جشنواره تئاتر شهر وشهرداری‌ها با هدف اجراهای همه گیر در سطح شهر تهران با موضوعات اجتماعی، روابط شهری و کارکردهای شهرداری تهران و مناسبات شهروندی خلق شد. قرار بوده فرهنگسراها پذیرای اجراهای تئاتر در طول سال باشند، فرهنگ پذیر و قانونمند شوند. پرسنل و مدیران و خدمه فرهنگسراها و سالن های اجرایی آن با هنجار و شکل تئاتر آشنا شوند وخودشان را کم کم وفق دهند. ولی آیا امروزه می توانیم بگوییم این اتفاق افتاده است؟ خیر. وی با بیان این توضیح که در مورد فرهنگسراها نه تنها تغییری صورت نگرفته، بلکه هرکدام ساز خود را می‌زنند و قوانین خود ساخته دارند، اظهار داشت: تب تند ایجاد درآمد از هر وجب جای فرهنگی، فرهنگ را مضحکه کرده است. از یک سالن نمایش، یک اتاق تمرین، راهروها، پاگردها، ورودی‌ها و خروجی‌ها، زیرزمین و طبقات استقاده غیرفرهنگی و غیرهنری می‌شود. پرسنل اداری مالی فرهنگسراها را پر کرده‌اند تا میزان اجاره‌های محل‌های فرهنگی را حساب و کتاب کنند. بیلان بدهند و مدیران فرهنگسراها همایش برگزار کنند و با هنرمندان، ادیبان و فرهیختگان عکس یادگاری بگیرند. اگر این کارها ارزش تلقی نشود و ارزش اداره یک مکان فرهنگی با بیلان مالی ارزیابی نشود، مدیران کوته فکر جای خود را به مدیران خوش فکر و برنامه‌دار می‌دهند، زیرا جایی نخواهند داشت.

کارگردان "کلوچه دارچینی" افزود: ستاد مرکزی جشنواره تئاترشهر و سازمان فرهنگی هنری شهرداری تلاش می‌کنند که اجراهای مستمر برای گروه‌های شرکت کننده درجشنواره در نظر بگیرند ولی طبق تجربه ثابت شده که ماراتون گرفتن اجرا در فرهنگسراها و پروسه اداری آن، گروه‌ها را فرسوده می‌کند. پس در کنار برگزاری جشنواره باید به فکر ساختار اداره فرهنگسراها هم بود.

کاظمی توضیح داد: از طرف دیگر موضوعات شهری که کم کم فراموش شده و حداقل در بخش کودک می‌توانم بگویم کمتر از پنج درصد متون ارائه شده در برگیرنده موضوع و تیتر جشنواره است. ولی این نکته به جای این که ضعف این جشنواره تلقی شود می‌تواند در عین حال نقطه قوت آن هم باشد. انعطاف مسوولان جشنواره در پذیرش موضوعات دیگر و سعی درافزایش امکانات برگزاری، استقبال و علاقه بیشتری را به این جشنواره اهدا کرده است. این یعنی شهرداری به وظیفه اصلی خویش که حمایت از تولیدات هنری اعم از تئاتر و دیگر هنرهاست نزدیک‌تر شده است.

کارگردان "برج عقرب" درباره نمایش‌ها نکاتی گفت و تصریح کرد: از دور آخر وارد بازی شده‌ایم. طبق آمار هفتاد درصد نمایشنامه‌های ارائه شده بخش کودک تکراری و در سال‌های پیش هم به ستاد جشنواره ارائه شده که یا در بخش خوانش رد شده بوده ویا در بخش انتخاب اجراها. به این ترتیب رشدی صورت نمی‌گیرد زیرا شرکت در جشنواره فقط در جهت ایجاد کار و درآمدی دیگر برای گروه اجرایی و جبران خسارت‌های یک گروه با کمک هزینه‌های قطره چکانی اندک و بدون کارشناسی از جاهای دیگر است. همیشه گروه‌های نمایشی در حال کار هستند تا جشنواره‌ای را از دست ندهند. هزینه‌های واقعی تولید یک نمایش پرداخت نمی‌شود که توقع کار درست از کسی یا گروهی را داشته باشیم.

وی ادامه داد: پس وقتی برای نوشتن نمایشنامه جدید و توجه به متون جدید نمی‌ماند. این جاست که انتقاد به ارگانی که چنین جشنواره مهمی را راه‌اندازی کرده لازم است. سازمان فرهنگی هنری شهرداری که مسابقه نمایشنامه‌نویسی را ابداع کرده بود، سازمانی که نمایشنامه‌های خوب و منتخب را در برنامه زیبای رپرتوار تولید کرده بود، چرا باید اصل را رها کند و به فرع بپردازد؟ چرا بدون شناخت آسیب‌ها و خطاهای طرح‌های قبلی، آن‌ها به درون جعبه باطله‌ها انداخته شده و هدیه شانسی جدیدی اختراع شد؟ خوب. ما هستیم، همکاری و تلاش می‌کنیم، ولی می‌دانیم کارمان اساسی و حیاتی نیست، هرچقدرهم جدی باشیم و برای کارمان ارزش قائل باشیم فایده‌ای ندارد، زیرا پایه این طرح اشتباه است.

کارگردان "خوابگردها" تاکید کرد: در کنار برگزاری بسیار خوب جشنواره تئاتر شهر به تدریج با شناخت خطاها می بایست برای کیفیت و شرایط بهتر در آینده واکسن برنامه‌ریزی مدون ودرستی تهیه شود تا هرسال بخشی از آن به بدن جشنواره تزریق شده وکم کم بیماری آن درمان گردد.

کاظمی وجود بخش‌های مختلف جشنواره تئاترشهر را خوب دانست و اضافه کرد: این روند می‌تواند علاقه‌مندان بیشتری را در زمینه‌های مختلف جذب کند ولی تفکیک موضوعی در نمایش به نظر من درست نیست، بخش‌های کودک و بزرگسال جدا است. ستاد هم که حساسیت در اشاره مستقیم به موضوعات شهری ندارد، پس زمینه خوب کار نمایش برای همه علاقه‌مندان به هر موضوع مورد نظر است. اصول درام و رعایت استاندارد متن و اجرا مهم است. زیرا در غیر این صورت کمیت آثار هر بخش تعیین کننده کیفیت خواهد بود به طوری که موضوع انتخابی ملاک انتخاب بازیگر، کارگردان و نمایشنامه‌نویس برگزیده خواهد شد بدون این که در جایگاه واقعی خود قرار گرفته باشند و الزاما استحقاق آن را داشته باشند.

چهارمین جشنواره تئاترشهر سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران از 26 شهریور تا 2 مهر ماه جاری در هشت بخش برگزار شد و برگزیدگان بخش های مختلف جشنواره روز دو شنبه 6 مهر ماه طی مراسم اختتامیه معرفی می شوند.

جشنواره‌ی تئاترشهر می‌تواند به ویترین فعالیت‌های نمایشی مناطق تهران تبدیل شود

مجید گیاه‌چی، کارگردان و تهیه‌کننده، می‌گوید: جشنواره‌ی تئاترشهر می‌تواند به ویترین فعالیت‌های نمایشی در مناطق، نواحی و محلات شهر تهران تبدیل شود، ولی متاسفانه فعالیت‌های نمایشی برنامه‌ریزی‌شده و پیوسته‌ای در مراکز فرهنگی، هنری وابسته به شهرداری تهران وجود ندارد.

گیاه‌چی، برگزاری جشنواره‌ی تئاترشهر را به‌واسطه‌ی تجمیع جشنواره‌های متعدد و پراکنده‌ی تئاتر در سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران و همچنین استمرار آن اقدامی شایسته دانست.

وی با بیان این که وجود تعداد زیاد جشنواره‌های تئاتری، به جای کمک به رشد و اعتلای تئاتر، خود به یکی از معضلات تئاتر کشور تبدیل شده است، افزود: بسیاری از این جشنواره‌ها مرزهای مشترک دارند و مخاطبان همسانی را پوشش می‌دهند، بدون این که هیچ ‌یک به استمرار و حمایت از تولیدات و هنرمندان کشف‌ شده در هر جشنواره کم‌ترین عنایت و توجهی داشته باشند. البته خوشبختانه موضوعیت جشنواره تئاترشهر اگر بتواند به اولویت‌های موضوعی و مخاطبان اصلی‌اش وفادار بماند با بسیاری از رویداهای تئاتری دیگر متفاوت است.

کارگردان نمایش "گورستان اوهام" ادامه داد: جشنواره‌ی تئاترشهر نخست دربرگیرنده‌ی هنرمندان جوانی است که در مراکز فرهنگی و هنری شهرداری تهران فعالیت دارند و در وهله‌ی بعد تمامی هنرمندانی را که با موضوع شهر و شهروندی دست به تولید تئاتر می‌زنند، در برمی‌گیرد و حتی می‌تواند هنرمندان حرفه‌ای تئاتر را به تولید آثاری با موضوعات مورد توجه جشنواره تشویق و ترغیب کند. اما متاسفانه این جشنواره تا حدود زیادی از این اهداف به‌دور مانده است. به‌عبارت دیگر یک فعالیت مستمر، با بودجه و برنامه‎ی متناسب و مشخص و به‌شکل پیوسته در مراکز شهرداری تهران وجود ندارد. در چنین شرایطی به جای این‌ که برگزاری یک جشنواره فرع و تابعی از اصل فعالیت‌های پیوسته‌ی تئاتری باشد، تبدیل به اصل شده و به بهانه‌ی آن فعالیت‌هایی مقطعی و عموما ابتر شکل می‌گیرد.

کارگردان نمایش "حساب پرداخت نمی‌شه!" اظهار داشت: حتی اگر از خیل متقاضیان و نمایش‌هایی که به مرحله‌ی بازبینی راه می‌یابند بگذریم، نگاهی به وضعیت اجرای عمومی نمایش‌های راه‌یافته به مرحله‌ی نهایی و حتی برگزیدگان جشنواره، یا ایجاد سالن‌های جدید، ارتقای امکانات و رفع مشکلات سالن‌های موجود، ما را با نقصان‌های جدی پیش رو مواجه می‌سازد. نقصان‌هایی که نمی‌توان از آن‌ها به بهانه‌ی آن‌که محدود به برگزاری این جشنواره نیست و در قریب به اتفاق جشنواره‌های تئاتری، حتی در سطوح ملی و بین‌المللی، نیز با آن روبرو هستیم، گذشت. کارگردان نمایش "پیک‌نیک در میدان جنگ" توضیح داد: از این نکته غافل نشویم که حتی در چنین وضعیتی برگزاری این جشنواره اقدام مثبتی است، مشروط بر آن‌که درجا نزده، عقب‌گرد نکند و در هر دوره شاهد تحول و رشد کیفی و نه کمی، باشد. جشنواره باید محملی باشد برای آن‌ که با نمایش توانایی هنرمندان تئاتر در طرح و کمک به حل معضلات شهری و به ‌قول معروف اثبات برادری، ادعای ارث و میراث کند و از این طریق بودجه و امکانات و زیرساخت‌های لازم برای رشد و اعتلای این هنر فراهم شود، بودجه و امکانات کلانی که متاسفانه در بخش‌های کم‌تر تاثیرگذار ضایع می‌شود. البته به‌منظور تحقق مناسب این امر جای چند اثر سفارشی حرفه‌ای، برای اثبات نتیجه‌بخش بودن سرمایه‌گذاری در تئاتر به‌ عنوان یکی از موثرترین ابزارهای تاثیرگذاری بر شهروندان در جهت معرفی و رفع معضلات شهر و شهرنشینی، هم در این جشنواره خالی است.

وی تصریح کرد: به‌عبارت دیگر متولیان این‌گونه رویدادها نباید با تکیه بر کمیت گروه‌ها و هنرمندانی که در جشنواره شرکت می‌کنند خود و دیگر متولیان فرهنگ و هنر شهر را فریب داده، از جشنواره به‌عنوان یک مسکن مقطعی و حجابی برای پوشش نقصان‌ها بهره‌برداری کرده و ایجاد زیرساخت‌های فعالیت مستمر تئاتری را در سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران از یاد برده، از آن غفلت کنند.

گیاه‌چی با بیان این که لازم است جشنواره‌ی تئاترشهر برنامه‌ریزی مناسبی برای تمامی هنرمندان و علاقه‌مندان و به‌ ویژه گروه‌هایی که برگزیده می‌شوند داشته باشد، تصریح کرد: تا گروه‌ها به حال خود رها نشده و حتما مورد حمایت‌های آموزشی، اجرایی و مالی قرار بگیرند. تنها در چنین صورتی است که می‌توان به جریان‌سازی جشنواره امیدوار بود و جریان‌سازی در برابر برنامه‌های نمایشیِ متکی بر آمار و کمیت، توقعی است که به‌حق از سازمان معظم فرهنگی هنری شهرداری تهران وجود دارد.

کارگردان نمایش "می‌خواستم یک دل باشم، یک دل" تاکید کرد: اگر برگزارکنندگان این دوره‌ی جشنواره و دوره‌های بعد برای گروه‌ها برنامه‌ریزی داشته باشند و امکانات رشد و ارتقای کیفی هنرمندان و آثار را مورد توجه قرار دهند این جشنواره می‌تواند به هدف اصلی‌ خود دست یابد و به ویترین حقیقی فعالیت‌های تئاتری سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران مبدل شود.

انتهای پیام/