سرویس تجسمی هنرآنلاین: محمد ابراهیم جعفری هنرمند پیشکسوت معاصر و مدرس هنر درباره آموزش هنر و تفاوت آن در آموزش عالی و آموزشگاه‎های آزاد گفت: یکی از ویژگی‎‏های آموختن هنر در کلاس‎های آزاد این است که هنرجو این توانایی را دارد که معلم را خودش انتخاب کند، اتفاقی که مثلا در بوزار به عنوان یک دانشکده رایج است، هنرجو براساس سلیقه و علاقه به کار و شیوه تدریس یک معلم او را انتخاب می‌‏کند و در این مسیر آموزش‎دهنده نیز به درستی شاگرد را راهنمایی می‌کند. در دانشگاه‎های ما معلمان از پیش مشخص هستند و دانشجو نقشی در انتخاب آنان ندارد در حالی که استاد حق دارد تشخیص دهد که یک دانشجو با استاد دیگری بهتر به نتیجه می‌‎رسد و همان‌طور که پیش‎‌تر گفتم دانشجو نیز باید بتواند خود شیوه و نگاه آموزشی مناسب با کارش را انتخاب کند.

وی با بیان اینکه هنرجو زمانی که احساس کند آنچه می‌‏آموزد برای او مفید است از آموزش لذت خواهد برد ادامه داد: قصد من این نیست که بگویم آموزش در دانشکده خوب یا بد است، هر کدام از این‎هاویژگی‎های خاص خود را دارند. شخصا از نوع امتحاناتی که در مراکز آموزشی گرفته می‌‏شود راضی نیستم چون عقیده دارم نمی‌‎توان یک عده دانشجو را در یک یا دو ساعت آزمایش کرد و به آن‌ها نمره داد. در همه جای دنیا استاد با دیدن و شناختن آدم‎‌ها و در اختیار گذاشتن فرصت کافی برای ارائه یک اثر دانشجو یا هنرجوی خود را ارزیابی می‌‏کند به همین دلیل من نیز از زمانی که فهمیدم باید نمره بدهم دیگر به دانشگاه نرفتم.

این هنرمند پیشکسوت ادامه داد: اکنون سال‎هاست که موضوعی را به عنوان امتحان به دانشجویان می‌‏دهند تا بر اساس آن نقاشی کشیده و نمره بگیرد، این روش درست نیست زیرا ممکن است چنین موضوعی با هنر ربط نداشته باشد یا این زمان محدود برای کار کردن کافی نباشد.

جعفری با اشاره به این نکته، زمانی که امکانی برای آموختن بیشتر در دانشکده وجود نداشته باشد افراد به آموزشگاه‎های آزاد جذب می‌‎شوند افزود: نکته دیگر این است که با بهبود اقتصاد هنر و فروش آثار هنری با قیمت مناسب؛ هنرجویان نقاشی به عنوان یک شغل به این حرفه اعتماد کرده و بیش از گذشته برای آموختن هنر اقدام می‌‏کنند برای همین به آموزشگاه‏‌ها نیز روی می‌آورند.

وی با بیان این موضوع که وقتی کسی معلم خوبی است و در یک آموزشگاه به شکل قانونی کار می‌‏کند نمی‌‎توان گفت این شکل از آموزش بد است گفت: نکته‎ای که در آموزش در هر موسسه خصوصی یا دانشگاهی وجود دارد، این است که اگر میان شاگرد و استاد محبت وجود نداشته باشد چیزی به عنوان هنر شکل نخواهد گرفت. دانشگاه‎‌ها و مراکز آموزش عالی جایگاه حداقلی از آموزش را دارند و اگر نباشند در آموزش هنر نقصان وجود خواهد داشت، از سوی دیگر فضای آموزشگاه‌‏های خصوصی فضای بازتری برای آموزش دارند و می‌‎توانند زمینه تجربه بیشتر را برای هنرجو پدید آورند.

این مدرس هنر با بیان اینکه بعضی فرصت‌ها نیز تنها در دانشگاه وجود دارد اظهار کرد: دانشجو مجبور است مدام مطالعه کند و مقاله بنویسد یا در پایان دوره آموزشی خود یک یا دو سالی را صرف تحقیق برای پایان‎نامه خود کنند و این موضوع بسیار مهم است.

انتهای پیام/