سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: پیمان خاکسار در پاسخ به این سوال که ملاک شما برای ترجمه یک اثر چیست، گفت: سلیقه خودم. کتابی که خودم دوست داشته باشم. به هر حال "سلیقه" برساخته تمام چیزهایی است که آدم را ساخته.

او ادامه داد: برآیند تربیت فکری‌ هر فرد، چیزهایی که خوانده، گوش کرده و تحصیل او سلیقه یک نفر را می‌سازد و این "سلیقه" به نظرم امری متافیزیکی و غیر قابل توضیح است. من کتابی را می‌خوانم و وقتی که می‌بینم نظرم را جلب کرده به فکر ترجمه‌اش می‌افتم. دو سه بار اولی که ترجمه کردم دیدم سلیقه‌ام را مردم دوست دارند و می‌خرند و می‌خوانند و رفته رفته به این "سلیقه" اعتماد کردم.

خاکسار توضیح داد: خوش‌خوانی برایم مهم است اما نه لزوما تنها چیزی که باعث ترجمه اثر شود. خوش‌خوانی نه تنها برای من بلکه برای مترجم‌های دیگر هم ویژگی مهمی است. به نظرم این ویژگی باید برای نویسندگان هم پر اهمیت باشد همچنان که برای خوانندگان این طوری است. اما خب این موضوع، موضوعی نسبی است. شما می‌گویید "سومین پلیس" خوشخوان نیست و من می‌گویم هست. خیلی‌ها را هم می‌شناسم که این نظر را دارند.

او در ادامه گفت: من فکر می‌کنم اگر در صفحات اول وارد دنیای "سومین پلیس" نشوی دیگر نمی‌توانی وارد دنیای آن بشوی. آن وقت است که دنیای عجیب و غریب "سومین پلیس" چیزی نیست برای خواننده جز یک فضای گنگ. به دلیل اینکه "سومین پلیس" فانتزی غریبی دارد و بسیاری از اتفاقاتی که در این رمان می‌افتد بی‌منطق است و نمونه آن به نظرم در ادبیات ترجمه ایران کم است. اما "سومین پلیس" یکی از مهم‌ترین رمان‌های پست مدرن تاریخ ادبیات است و در ایران از پست مدرن‌ها خیلی کم ترجمه شده است، وقتی هم ترجمه شده کم خوانده شده است. "سومین پلیس" یک اثر یکه است ؛ اگر کسی در آغاز وارد دنیای آن شود از آن لذت بسیاری خواهد برد و اگر نه خواندن این رمان برای خواننده کار خسته‌کننده‌ای خواهد بود .

خاکسار در ادامه در تفاوت میان مخاطب و نویسنده گفت: فرق هست بین مخاطب صرف ادبیات و کسی که نویسنده است. او سلیقه خاص خودش را دارد و یک روند خاصی از ادبیات را دنبال می‌کند. به عنوان مثال غالب مخاطبان ادبیات دنبال زبان و مسئله زبانیت در قصه نیستند. مشکلی که بین نویسندگان ایرانی هست؛ آن قدر به زبان قصه می‌پردازند که خود قصه‌گویی را فراموش می‌کنند. برای همین هم خیلی از نویسندگان ما قصه‌گوی خوبی نیستند.

او گفت: یکی از هدف‌های من در ترجمه کتاب‌هایی که می‌کنم این است که شکل جدیدی از ادبیات داستانی را به خوانندگان معرفی کنم. من هیچ وقت نویسندگان شناخته شده ترجمه نکردم. همه کتاب‌هایی که ترجمه کردم نویسندگانش از تقریبا ناشناخته بوده تا ناشناخته مطلق.

انتهای پیام/