سرویس تئاتر هنرآنلاین: نمایش کمدی " چله زری و عمو چله جون " به نویسندگی و کارگردانی " جواد انصافی " یک نمایش تخت حوضی است که نیمه اول آن شاخصه هائی هم از نمایش " لاله زاری " در بر دارد ؛ به این معنا که در نیمه اول، پرسوناژ محوری "سیاه " که خاص نمایش های تخت حوضی است، حضور ندارد و به جای آن یک " غلام واره " سفید به همراه یک همتای نسبی از خودش به ترتیب با اسامی " داوود " و " طاووس" به عنوان دو پرسوناژ اصلی نمایش ظاهر می شوند و نمایش به نکته جوئی و نکته پرانی ، شوخی و مضحکه، یعنی همان عناصری که در اصل در نمایش تخت حوضی کاربری بیشتری دارد، پیش می رود و موضوعش هم شب چله و آئین های مربوط به آن و نیز موضوع عشق و عاشقی و عروسی است؛ این صحنه ها تمامأ با ترانه های محلی شاد و ریتمیک همراهی می شوند نمایشی" کمدی موزیکال " شکل می گیرد که پر از شوخی و دیالوگ های خنده دار و حرکات نمایشی مورون و غیرموزون است.
در نیمه دوم به بهانه یکی از آداب و آئین های نمایشی، همه چیز تغییرمی کند و پای یک پادشاه و درباریانش به داخل نمایش باز می شود ؛ غلام واره سفید نیز که نقشش را "جواد انصافی" به زیبائی و با مهارت و شوخ و شنگی ایفا می کند، عوض می شود؛ او خودش صورت و دست هایش را سیاه می کند و به پرسوناز "سیاه " نمایش " تخت حوضی " تغییر شکل می دهد؛ از این لحظه به بعد نمایش با یکی از همان موضوع های تکراری و مرسوم، یعنی هجو شاه و درباریانش و نیز با تأکید بر مضحکه نمائی تغییر موضوع هم می دهد و کاملأ به نمایش تخت حوضی تبدیل می گردد. این قسمت دوم که باید آن را نمایش دوم به حساب آورد، بسیار خنده دار، سرگرم کننده و نشاط آور است. در این نمایش همه بازیگران خوب بازی می کنند که درمیان آن ها بازی "جواد انصافی"، "حمید رئوف تبار"، " محمد رضا لوانی"، "امیر محمد انصافی"، " فروغ یزدان آشوری " و دو کودک خردسال" آناهید نجات بخش" و" پرهام شریفی" تماشایی تر و ستودنی تر است. در نمایش " چله زری و عمو چله جون " به نویسندگی و کارگردانی "جواد انصافی" از ترانه های محلی و فولکلوریک زیاد استفاده شده و اکثرأ مضامین مورد نظرمردم کوچه و بازار، خواص میوه ها و خوراکی ها، ارزش نعماتی مثل آب و مضامینی مثل عشق و عروسی و ...در قالب ترانه های ریتمیک، ضربی و موزیکال به تماشاگران ارائه می شود.
باید یادآورشد که استفاده از " فلاش بک" های موضوعی و نمایشی یکی از ویژگی های ابتکاری این اجراست. طراحی لباس و استفاده شاد و مناسب از رنگ ها سبب ارتقاء جلوه های نمایشی و زیبائی اجرا شده است. در این نمایش ، حرکات موزون ، جا به جائی و شکل دهی های پی در پی و نمایشی زیاد است و حتی در جاهائی از شیوه های آموزش الفبا در مکتب خانه های قدیمی الهام گرفته شده که در کنار تغییر لحن و استفاده آوازی از برخی اشعار هجائی، جذابیت های جنبی و ضمنی خاصی به نمایش افزوده و نشانگر ابتکار "جواد انصافی" در هر سه مقوله کارگردانی ، طراحی و بازیگری است . انتهای پیام/
حسن پارسائی