سرویس تئاتر هنرآنلاین : نمایش "اگر شبی از شبهای تهران مسافری" نوشته علی شمس به کارگردانی مشترک جواد صداقت و الهام ابنی چهارشنبه چهارم شهریورماه در دو نوبت ۱۸ و ۲۰:۳۰ در بخش آزاد صحنهای هفدهمین جشنواره نمایشهایی آیینی و سنتی از استان بوشهر در تالار چهارسو مجموعه تئاتر شهر اجرا شد.
جواد صداقت کارگردان این اثر نمایشی، روند داستان و زیرساخت این اثر را - که به اتفاقات متعددی که برای یک سیاهباز در یک شب خاص میافتد - را حفظ شده و این نمایش را در گونههای نمایشی فرهنگ بوشهر دراماتورژی کرده بود به طوری که این نمایش اجرای بسیار متفاوتی از این نمایشنامه بود.
در این نمایش تقریبا از تمام شیوههای نمایشهای سنتی و آیینی از بازنمایی آیین زار گرفته تا نقش پوشی و تخته حوضی و...در ارائه داستان استفاده شده یود.
بنا بر اظهارنظر تماشاگران این اثر نمایشی، به نظر می رسد یکی از نقاط قوت و چشم گیر نمایش، بازی بسیار خوب بازیگران به ویژه بازی الهام ابنی بازیگر زن این نمایش بود که تماشاگران را تا پایان برای دیدن این اجرا نگه داشته بود.
در این نمایش حشمتالله غضنفر و الهام ابنی به ایفای نقش میپرداختند و موسیقی نمایش را محمدجعفر سعیدی اجرا میکرد.
"حمزه" نمایشی ایرانی به تقلید از "هملت"
تالار سایه نیز روز گذشته در دو نوبت ۱۷ و ۱۹ با اجرای نمایش "حمزه" به نویسندگی و کارگردانی نعیم بذرکار میزبان تماشاگران بود.
اساس داستان این نمایش که در بخش آزاد صحنه ای هفدهمین جشنواره نمایش هایی آیینی و سنتی از استان تهران اجرا میشد، نگاهی کلی به نمایشنامه "هملت" اثر ویلیام شکسپیر داشت اما جغرافیا، زبان و اشخاص نمایش به ایران و تهران هزارو سیصدوپنجاه و سه آورده شده و روایت داستان و شخصیت پردازی آدم ها با این شرایط همسو شده بود.
نمایش داستان پسری به نام حمزه را روایت میکند که بعد از مرگ پدرش قصد رفتن از ایران را دارد اما یکباره با اتفاقاتی نه چندان روشن مواجه میشود که از کشته شدن پدرش حکایت دارد. او که به موضوع قتل پدر مشکوک شده از عزیمت به خارج منصرف میشود و به دنبال راهی برای برطرف ساختن این شک میکند.
نعیم بذر کار کارگردان نمایش "حمزه" در رابطه با شکلگیری این اثر نمایشی به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین میگوید؛ در چند سال گذشته هر بار که باب گفتوگو در رابطه با فرم، تکنیک و نمایش ایرانی باز میشد، تهاجم و موضعگیریهای همسالانم برایم مسائل عجیب یا جالبی را مطرح میساخت. این که اکثر اهالی نوجوان تئاتر مثل من، نه تنها از این باب گریزانند، بلکه برای شناخت آن نیز گامی برنمیدارند. این که بیشتر هوای نمایش غرب در زمین شرق با لذت استشمام میشد، زنگی در سرم نواخت تا به دنبال این بروم که آیا راهی کاربردی برای شناخت و قابلیت و اهمیت نمایش ایرانی به وجود آمده یا خیر.
در این مسیر به نظرم نمایشهایی موفقتر بودند که در جایی میان روایت، فرم، تکنیک و نگرش نمایش غرب با همین خصوصیات نمایش ایرانی شکل یافته بودند. این آغازی برای نگارش نمایشنامه "حمزه" و شناخت بهتر خودم از این مهم بود. آغازی که امروز بعد از اجرای نمایش به نظرم میرسد که در اندازه شناخت بهتر خودم بوده است.
او ادامه داد: در این نمایش همراهانی کنارم ایستادند که بیلطف هم نیست اشارهای به آنها شود. گروه صحنه و کارگردانی نمایش حمزه از چند نوجوان هفده هجده ساله تشکیل میشد که بیشترشان اولین بار بود با نمایش (تئاتر) برخورد داشتند و نه تنها سراپا عشق و انرژی و حضور و لذت را برایم ساختند بلکه جذاب بودن این نگرش و رویکرد برایشان عزمم را در این طریق جزمتر کرد.
انتهای پیام/