سرویس تجسمی هنرآنلاین: نادر قشقایی مجسمه‌ساز و رئیس انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز ایران در گفت‌وگو با خبرنگار هنرآنلاین درباره مجسمه‌های فضای شهری گفت: در بی‌ینال شهری که سال گذشته برگزار شد، من یکی از داوران بودم. در آن زمان ما سعی کردیم با در نظر گرفتن شرایط و معضلات شهری کارهایی انتخاب کنیم که مناسب نصب در فضای شهری باشند، اما متأسفانه این اتفاق رخ نداد و به گونه‌ای دیگر رقم خورد و طرح استقبال از بهار جایگزین آن کارهای تخصصی شد. متأسفانه آثاری که کار شدند خط و هدفی که مربوط به کار تخصصی در حوزه مجسمه‌های شهری باشد را دنبال نمی‌کرد.

وی ادامه داد: نگاه شهری و تخصصی که برای این زمینه باید در نظر گرفته شود، متأسفانه وجود ندارد. امیدوارم با ایجاد شرایط تخصصی مانند کشورهای دیگر عمل کنیم و مدیران نظرات خود را به گروه‌ها تحمیل نکنند و طبق شرح وظایفشان پیش بروند. باید بستری آماده شود برای قدم زدن مردم در سطح شهر و خاطره نگاری با آثار هنری تا آرامش بصری دوباره به دل جامعه بازگردد. این هنرمند مجسمه‌ساز در پاسخ به این سؤال که چرا در چند دهه گذشته مجسمه شهری به‌یادماندنی به فضای شهر اضافه نشده است، بیان کرد: این موضوع به مسائل بسیاری بستگی دارد. باید اجازه ‌دهیم و شرایطی را فراهم کنیم تا اتفاق فکری مدنظر مسیر خود را پیدا کند. اگر ابوالحسن صدیقی در آن زمان مجسمه فردوسی را به کمال رسانده و اجرا کرده، این جریان پیوسته کامل بوده و این امتیاز به او داده شده است تا تحقیق و بررسی کاملی داشته باشد و بعد این کار را انجام دهد. او به لحاظ جای‌گیری مجسمه تمام زوایا را در نظر گرفت تا این مجسمه به درستی جاگیر شود، در واقع همین انتخاب درست موجب شد تا مجسمه فردوسی امروز تبدیل به یک خاطره شده و در ذهن مخاطب جا گرفته است. به نظر من کسی که برای جای‌گیری مجسمه‌های شهری تصمیم می‌گیرد باید از جنس و بدنه خود این عرصه باشد و تفکر لازم را داشته باشد. برای این امر کاملاً تخصصی باید یک شورای تخصصی هنری تشکیل شود که بتوان کار را پیش برد، غیر از این امکان‌پذیر نیست و حاصل آن می‌شود، نصب کارهای بدترکیب در سطح شهر؛ باید از زمان تولد تا زمان جای‌گیری مجسمه شرایط به طور کامل سنجیده شود و به درستی جایگزین شود. قشقایی در ادامه درباره اینکه آیا اصولاً تفاوتی میان مجسمه‌های شهری و معمولی وجود دارد نیز گفت: ما مجسمه‌های معمولی بسیار زیادی در سطح شهر داریم و متأسفانه سعی نشده مانند کشورهای دیگر امتیازات بالایی برای این امر در نظر گرفته شود. باید یک کانالی و جود داشته باشد برای ارزیابی آثار، باید دید کدام کار برای سطح شهر مناسب است و اصلاً آیا نیاز است ما این همه مجسمه در سطح شهر داشته باشیم یا نه، بخش عظیمی از مجسمه‌های شهری ما، مجسمه‌هایی از جنس فایبرگلاس هستند که برای شهر به آن‌ها نیازی نیست. در هیچ کجای دنیا چنین اتفاقی دیده نمی‌شود و شهر با این حجم از مجسمه پر نمی‌شود. باید همانطور که یک دندانپزشک با ظرافت خاصی کار می‌کند، شرایط تخصصی زیباسازی را نیز در سطح شهر داشته باشیم و اجازه دهیم متخصصان کار خودشان را به درستی انجام دهند. مجسمه این روزها تبدیل به یک آلودگی بصری در سطح شهر شده و این یکی از معضلات اساسی است که سایر کشورها نیز به آن رسیده‌اند و سعی در برطرف کردن آن دارند. وی با اشاره به اینکه هنوز فرهنگ‌سازی نسبت به ساخت و تولید مجسمه وجود ندارد بیان کرد: ما باید به عنوان کسانی که تفکری را دنبال می‌کنیم جامعه را ارتقا دهیم، نه اینکه در سطح باقی بمانیم. اگر اثری بر اساس آن فضایی که قرار است در سطح شهر جای‌گیر شود، انتخاب می‌شود، باید یک شورای نظارت نیز در کنار آن وجود داشته باشد و بر روی کار نظارت کند. برگزاری سمپوزیوم بسیار خوب است چرا که مردم می‌توانند تولد یک اثر را از نزدیک ببینند، ولی انتخاب آن اثر برای جای‌گیری در سطح شهر نیز مهم است. مثلاً یکی از زیباترین کارهایی که در مورد آثار ساخته‌شده در سمپوزیوم سنگ تهران شکل گرفت، جای‌گیری آثار سمپوزیوم در پارک ملت است. این کار اتفاق بسیار خوبی را رقم زد. به نظر می‌رسد برای هر یک از این اتفاقات باید مجموعه مناسبی انتخاب شود، ضمن اینکه این کار آسیبی از بعد زیبایی‌شناسی به سطح شهر وارد نمی‌کند. باید ابتدا بستر فراهم شود. امروز بیلبوردها، فرم‌ها، سردر مغازه‌ها در سطح شهر همه و همه به نوعی ناهنجاری محسوب می‌شوند و با وجود این ناهنجاری‌ها دیگر احتیاجی به مجسمه نیست. باید ابتدا معضلات شهری را برطرف کنیم تا به یک آرامش بصری برسیم، بعد شروع به انتقال مجسمه‌ها کنیم. اینکه کدام مجسمه با چه شرایطی در کجا قرار گیرد، دغدغه ماست که باید توسط شورای نظارت انجام شود، ضمن اینکه نباید آن شورا تغییر کند و باید ثابت بماند. رئیس انجمن مجسمه‌سازان هنرمند ایران در ادامه اظهار کرد: سمپوزیوم‌ها در کشورهای مختلف با متریال‌های مختلف در حال برگزاری هستند هر چه تعداد این سمپوزیوم‌ها بیشتر باشد، می‌توان نقاط قوت و ضعف بیشتری را یافت. ما تولیدی در این زمینه نداریم در نتیجه باید کنترل‌شده گام برداریم و مسیر را تخصصی دنبال کنیم تا به یک نتیجه مطلوب برسیم. وی در پایان خاطر نشان کرد: با شناخت از پیرامون باید آثاری را به سطح شهر بیاوریم که مردم را جذب کند و شهر را از این حالت خاکستری خارج کند، تا نتیجه آن یک شهر زیبا باشد. مانند دو هزار سال قبل که تخت جمشید ساخته شد و هنوز از نظر زیبایی و ابهت حرف اول را در دنیا می‌زند این‌ها نشانه تفکر آدم‌هایی است که به آن‌ها اعتماد شده و اجازه دادند این آثار باقی بمانند. امیدوارم اعتماد شود و با نگاه تخصصی به این موضوع پرداخته شود. انتهای پیام/