سرویس موسیقی هنرآنلاین: تالار رودکی در شب 12 مردادماه میزبان الکساندر رودین، نوازنده ویولنسل مشهور روس بود که به عنوان مهمان ویژه ارکستر سمفونیک تهران به ایران آمده و در کنار آن برنامه‌ای ویژه برای علاقه‌مندان ایرانی خود تدارک دیده است. رودین که استاد کنسرواتوار مسکو، رهبر ارکستر ویوا موسیقی و ارکستر مجلسی است، جوایز بسیاری در زمینه موسیقی دریافت کرده و با ارکسترهای معروف جهانی همکاری کرده است.

در آغاز برنامه رودین خطاب به تماشاگران گفت: "از اینکه امکانی فراهم شده تا در این مکان شگفت‌انگیز باشم بسیار خرسندم و بسیار خوشحالم که در کنار علی رهبری و هنرمندان عالی ایرانی برنامه اجرا خواهم کرد."

او سپس در توضیح قطعه اولی که قصد اجرای آن را داشت گفت: "نکته جالبی در این سوئیت برای ویلنسل اثر باخ، وجود دارد و آن این است که کوک ویولنسل در این قطعه با حالت نرمال آن فرق دارد و بالاتر از حالت عادی است." رودین با روحیه معلمی خود آرشه را چند بار روی سیم‌های ساز کشید تا تفاوت کوک این قطعه را به شنوندگان نشان دهد.

اجرای او از سوئیت باخ با تنوع بسیار زیاد و تکنیک‌های گوناگون دست راست و چپ انجام شد. موسیقی عمیق باخ با بیانی کاملا سلیس و روان، توسط رودین به بهترین شکل اجرا شد.

پس از آن این نوازنده شهیر ویولنسل پشت پیانو نشست تا گوشه‌ای دیگر از توانایی‌های خود را به تماشاگران ارائه کند. پارتیتا برای پیانو، اثر دیگری از باخ بود که در این بخش اجرا شد و باز هم رودین پیش از اجرای قطعه پارتیتور کهنه و قدیمی خود را به سمت تماشاگران گرفت و با نشان دادن صفحات آن توضیحات کوتاهی در مورد بخش‌های مختلف این پارتیتا ارائه کرد.

بخش دوم برنامه به دونوازی ویولنسل رودین و پیانوی بهنام ابوالقاسم اختصاص داشت. "چاییک ملودی" قطعه اولی بود که اجرا شد و پیانوی ابوالقاسم به همراه آرشه‌های تند و کوتاه رودین در پوزیسیون‌های بالا، فضایی پر هیجان و سرزنده به وجود آورد.

قطعه بعدی "پتزو واپریچیوسو" نام داشت. این اثر چایکوفسکی که برای ویولنسل و ارکستر نوشته شده است، در این برنامه با دو ساز اجرا شد. آرشه‌های آرام و کشیده ویولنسل آغاز کننده قطعه بود و پس از آن پیانو نیز در فضایی آرام به آن ملحق شد.

سومین قطعه این کنسرت "روندو کاپریچیوسو" اثر سن سانس بود. ضربات آهسته ابوالقاسم روی کلاویه‌های پیانو شروع کننده این قطعه بود و با فاصله کمی ویولونسل هم به او پیوست تا فضایی پر هیجان به وجود آورد. تغییر پوزیسیون‌های سریع رودین و حرکات مداوم دست چپ او به وجود آورنده اوج و فرودهایی مداوم بود که در لحظاتی به آرامشی رمانتیک تبدیل می‌شد و پس از آن دوباره به شورش و هیجان در می‌آمد. همراهی دوساز گاه به گفت و گوهای سوال و جوابی تبدیل می‌شد و در لحظات مختلف هم یکی از آنها اوج می‌گرفت. در این قطعه توانایی‌های تکنیکی دو نوازنده به خوبی توانست زیبایی‌های موجود در موسیقی را به شنوندگان منتقل کند.

آخرین قطعه کنسرت واریاسیونی اثر داویدوف، آهنگساز روس بود و پیش از اجرای آن رودین گفت: "داویدوف یکی از بزرگترین نوازندگان ویولنسل در نیمه قرن 19 بود و بسیاری از آثار برتر برای ویولن‌سل را او نوشته است. این قطعه بسیار طولانی است اما بخشی از آن را برای اجرای امشب انتخاب کرده‌ام. این آهنگ یکی از معروفترین آهنگ‌های روسی است که موضوع آن پیشنهاد ازدواج به یک زن است."

این قطعه رومانتیک با پیانوی ابوالقاسم شروع شد و پس از آن ویولونسل در فضایی ملایم و سنگین به او پیوست. در ادامه قطعه فضاهای پرآشوب یا هیجان انگیز در ادامه لحظات آرام شنیده می‌شد و گاه یکی از سازها در سکوت دیگری با قدرت تمام به اجرا می‌پرداخت.

با پایان این قطعه تشویق شدید تماشاگران باعث شد رودین و ابوالقاسم چند دقیقه روی صحنه بمانند و بعد از خارح شدن از صحنه به دلیل ادامه یافتن تشویق‌ها مجبور شدند سه بار دیگر به صحنه برگشته و به تماشاگران ادای احترام کنند. سرانجام رودین باز هم روی صندلی خود نشست و قطعه کوتاهی را برای تماشاگران اجرا کرد تا اولین شب اجرای خود در ایران را به پایان برد.

گزارش تصویری مرتبط

انتهای پیام/