سرویس تجسمی هنرآنلاین: دیان کالودجروویچ هنرمند صرب که چیدمان او با عنوان "گفتوگوها-ایران" اکنون در گالری سازمان آب به نمایش گذاشت شده است درباره این اثر به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: این پروژه "جعبه شنی" نام دارد، عنوان اصلی این اثر "گفتوگوها- هولاهوپ، کش بازی، تیلهبازی و جعبه شنی" است. این پروژه مجموعهای گفتوگوها با کودکان کشورهای روسیه، صربستان، آذربایجان و ایران است که از سال ۲۰۱۳ آغاز شده است. البته این پروژه ادامه دارد و در آینده در کشورهای دیگری نیز انجام خواهد شد. در هر پروژه شش تا هفت کودک در سنین بین هفت تا ده سال را انتخاب کردم زیرا در این سن بچهها هنوز شخصیت بزرگسال پیدا نکردهاند.
وی با بیان اینکه این کودکان را از طبقههای مختلف اجتماعی و زمینههای گوناگون انتخاب کردهاند، گفت" من سوالات مشخصی را از کودکان همه کشورها میپرسم اما در هر کشور نیز با توجه ویژگیها و شرایط آن کشور سوالات دیگری را به این مجموعه سوال اضافه میکنم. از آنها درباره اینکه چه رویایی دارند، از چه میترسند از تروریسم یا جنگ چه میدانند، نخستین کاری که شروع کردم در روسیه بود، از بچهها درباره تروریسم پرسیدم و از آنجا که به تازگی در محل زندگی آنها یک انفجار تروریستی اتفاق افتاده بود آنها با این مفهوم به خوبی آشنا بودند زیرا این حمله در مدرسهای رخ داده بود و در آن ۳۰۰ دانش آموز نیز کشته شده بودند. با این حال در مقایسه با آنها بچههای صرب یا ایرانی گاه حتی نمیتوانستند این کلمه را تلفظ کنند چه رسد به آنکه معنای آن را بدانند.
این هنرمند با اشاره به اینکه در این پروژه به شکل جداگانه و در استودیو با بچهها مصاحبه میکند افزود: پس از انجام مصاحبه خود را به عنوان مصاحبهگر حذف کردم، به این ترتیب از هر یک از هفت بلندگوی داخل گالری صدای یک کودک خاص پخش میشود به شکلی که گویی این کودکان با هم در حال گفتوگو هستند.
کالودجروویچ همچنین گفت: به لحاظ بصری آنچه میبینید یک جعبه شنی است. در هر کشور من با توجه به مفهومی که آن کشور برایم داشت عنصر خاصی را انتخاب کردم، به عنوان مثال در روسیه روی یک سطح مشکی لی لی کشیدم یا در صربستان به تعداد بچههایی که در آن سال به دنیا آمده بودند تیله شیشهای در کف گالری ریخته شده بود. در آذربایجان با توجه به زبانهای روسی، آذری و لزگی که در آنجا مردم به آن سخت میگویند روی مکعبهای بازی که در ابعاد بزرگی ساخته شده بودند از حروف این زبانها استفاده کردم. این نمایشگاهها خیلی آزاد هستند و همه میتوانند با این ابزارهایی که در گالری وجود دارد بازی کنند. در صربستان تیلهها برای همه مردم رایگان بودند و هر کسی میتوانست برای خود تیله بردارد هرچند اجازه نداشتند دایره تیلهها را به هم بریزند.
وی درباره ارتباط بین مقوله بازی کردن در کنار گفتوگوهای جدی که میان کودکان در حال وقوع است نیز اظهار کرد: برای من موقعیتی که در جریان این اینستالشن به وجود میآید جالب است زیرا با آنکه بچهها در حال یک بحث جدی هستند در حالی که بازی به عنوان یک فعالیت سرگرمکننده در گالری وجود دارد و تقابل این دو برای من جالب توجه است. نکتهای که بد نیست بگویم این است که به زودی این گفتوگوها در کنار عکسهای این نمایشگاهها در قالب یک کتاب منتشر خواهد شد زیرا از جنبههای بسیاری گفتوگوهای میان این کودکان تامل برانگیز است.
این هنرمند همچنین درباره اثری که به ایران اختصاص دارد نیز توضیح داد: برای هریک از کشورها عنصر بصری و حجمی خاصی را با توجه به ویژگیهای آن کشور انتخاب میکنم. برای ایران از ابتدا بدون هیچ فکری و به طور غریزی جعبه شنی را انتخاب کردم هرچند باید در نهایت در آن کشور حضور داشته باشم تا بتوانم آن را تکمیل کنم. این جعبه شنی دارای یک فرم بسته است که نمای آن چیزی است که همگان در مورد ایران فکر میکنند با این حال درون این جعبه از شن پر شده است، مادهای که حالتی شاعرانه و رها دارد و برای من سمبل آزادی است و باد میتواند آنرا حرکت دهد. این عنصر برای من به مردم ایران شباهت دارد که بسیار مردم خوب و آزادی هستند. در مقابل مثلا آذربایجان گرچه به عنوان یک کشور آزاد معرفی میشود و شاید همه چیز در خیابانهای آن بسیار زیبا باشد اما نوعی دیکتاتوری در آن وجود دارد و همه چیز در آنجا ظاهری است.
کالودجروویچ با بیان اینکه جعبه شنی برای او از منظر دیگری نیز قابل توجه است گفت: همه جای دنیا در کنار زمینهای بازی یا هرجای دیگری میتوانید جعبههای شنی که برای بازی بچهها تعبیه شده است را ببینید در حالی که در ایران این جعبهها معمول نیستند و بچهها تنها در ساحل دریا میتوانند شنبازی کنند. دیگر اینکه شکل این جعبه هندسی و بخشی از فرهنگ تصویری ایران به آثار هندسی تعلق دارد و از این نظر به نظرم فرم جعبه به ایران نزدیک است.
وی افزود: هر یک از این پروژهها ویژه همان کشور ساخته شدهاند و در همان کشور نیز نمایش داده میشود با این حال این آثار ممکن است در موزهها یا مراکز دیگری در سایر کشورهای جهان نیز به نمایش گذاشته شوند.
این هنرمند با اشاره به اینکه هنر به نظر او کارهای دکوراتیو نیست، درباره تاثیر این چیدمان بر مخاطب گفت: هنر برای امری است که در دیگران چالش ایجاد میکند و باعث میشود آنها به موضوعات دوباره فکر کنند و برای این چالشها پاسخی بیایند.
دیان کالودجروویچ متولد بلگراد پایتخت صربستان است. او جوایز و افتخارات متعددی در زمینه هنرهای دیداری به خود اختصاص داده است و فارغالتحصیل کارشناسی ارشد در رشته هنرهای دیداری از آکادمی هنرهای زیبای بلگراد در سال ۲۰۰۴ است. او از آغاز فعالیت هنری خود در سالهای دهه ۹۰ میلادی، پیوستار میان مصرفگرایی و دوران کودکی را کاوش میکند تا تحلیلی مناسب برای شکلگیری هویت و ثبات شکلهای بازنمودی بیابد.
آثار کالودجروویچ در مجموعههای شخصی و عمومی بسیاری از قبیل "موسا، "کنتاکت"، "استراباگ"، "موزه سالزبورگ"، "ای پی تی برلین"، "موزه شهر بلگراد" و ... حفظ و نگهداری میشود. این هنرمند اکنون در وین زندگی و کار میکند.
نمایش چیدمان "گفتوگوها-ایران" تا ۲۲ مرداد ماه در گالری سازمان آب به نشانی میدان هفت تیر، خیابان مفتح جنوبی، خیابان بوربور، خیبان خاقانی، بن بست روشن منش، پلاک دو طبقه دوم ادامه دارد.
انتهای پیام/