سرویس تئاتر هنرآنلاین: کار کردن در عرصه کودک برخلاف ظاهر ساده آن کار بسیار سخت و مشکلی است. مخاطبی که بی‌آلایش و صادق می‌نشیند اثر خلق شده شما را می‌بیند و به راحتی اظهار نظر می‌کند. بدون در نظر گرفتن حواشی آن، اگر از کار خوشش بیاید با آن همذات‌پنداری می‌کند و اگر خوشش نیاید صراحتا اعلام می‌کند که کار را دوست نداشته است. به همین جهت راضی کردن این مخاطب کار بسیار سختی است. امیر مشهدی عباس یکی از خبره‌های این عرصه است و توانسته رگ خواب مخاطب کودک و نوجوان خود را بدست آورده و در کنار آن خانواده را نیز همراه خود کند. او با کار برای کودکان به خوبی آشناست و درآخرین فعالیت خود نمایش "غولاقو" توانسته اوج هنر خود را به رخ بکشد. همه ما از کودکی درباره قصه غول چراغ جادو داستان‌های بسیاری شنیده‌ایم. از این که این غول در چراغی جادویی زندگی می‌کند و می‌تواند پس از ظاهر شدن تنها سه آرزوی ما را برآورده کند. همین روایت یک خطی قصه اصلی نمایش "غولاقو" را به کارگردانی امیر مشهدی عباس شکل می‌دهد. "غولاقو" قصه یک دختر بچه است که دوست دارد مانند پسرها لباس بپوشد، رفتار کند، با آنها بازی کند و جست و خیز داشته باشد. در یکی از روزها او دست برقضا و کاملا اتفاقی به یک چراغ جادو برخورد می‌کند و از این چراغ جادو غولی ظاهر می‌شود که می‌تواند آرزوهای دختر را برآورده کند. اما از آنجایی که غول قصه به همراه همسرش (زن غول) نیز آرزوهای برآورده نشده‌ای دارند، کودک تصمیم می‌گیرد یکی از سه آرزویش را به آنها ببخشد. در واقع مشهدی عباس در این نمایش فانتزی به شیوه‌ای کاملا نامحسوس فاکتورهای اولیه آدم بودن مثل بخشش، پرهیز از دروغ‌گویی، نیکی کردن، تلاش و زحمت برای رسیدن به خواسته‌ها و... را مطرح می‌کند و به کودک به صورت مستقیم آموزش داده می‌شود که چطور می‌تواند از خودگذشتگی داشته باشد. در واقع هدف اصلی این نمایش این است که نوع رفتارهای اجتماعی درست را در قالب یک اثر نمایشی به کودک امروز که از نظر هوشی در سطح بالایی قرار دارد و به راحتی هرچیزی را نمی‌پذیرد، آموزش می‌دهد. در نمایش "غولاقو" عناصر مهمی به کمک بازیگران کار می‌آیند، از جمله این عناصر رنگ و موسیقی است که همیشه برای کودکان و حتی بزرگسالان از جاذبه‌های بسیاری برخوردار است. در این نمایش استفاده از طیف رنگی گرم باعث جذابیت بصری شده و کودک را به خوبی به خود جذب می‌کند. از سوی دیگر موسیقی پرتحرک و همراه ریتم نیز این جاذبه را چند برابر کرده و به کمک بازیگران می‌آید. استفاده از تن‌پوش نیز به باورپذیرتر شدن شخصیت غولاقو و زن غول بیش از پیش کمک می‌کند. اما نباید از بازی خوب بازیگران، میزانسن‌های بجا و کارگردانی خوب امیر مشهدی عباس غافل شد.

مخاطب کودک سختگیر این نمایش که تا انتها بدون هیچ بهانه‌ای کار را دنبال می‌کند و منتظر سرنوشت شخصیت‌های اصلی این نمایش است، در نهایت نیز راضی سالن را ترک می‌کند و این نشان از موفقیت گروه نمایشی دارد. انتهای پیام/