سرویس مد و لباس هنرآنلاین: رضوان بشیری مدیرعامل تولیدی مانتو دوریتا که به عنوان بانوی کارآفرین سال92 معرفی شده و تندیس رضایت مشتری سال 93، ایزوی کنترل کیفیت، ایزوی بهداشت و محیط زیست و... را دریافت کرده است در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: رشته تحصیلی من ادبیات فارسی بود ولی به صورت اتفاقی وارد کار فروش مانتو شدم و با توجه به اینکه از دوره کودکی بدون هیچ آموزشی خیاطی میکردم و در این زمینه استعداد داشتم، تصمیم گرفتم به صورت جدی در زمینه پوشاک فعالیت کنم. از سال 85 تولید مانتو در تیراژ پایین را آغاز کردم اما با گذشت یک سال و دیدن استقبال مشتریها از طرحهای خود تصمیم گرفتم کار را گسترش دهم و تیراژ را بالا ببرم.
بشیری در مورد دلیل استقبال مردم از تولیدات خود گفت: اولین نکته در کار من شناخت سلیقههای بازار و مردم بود. همچنین دید تخصصی و توجه زیادی که به تنخور لباس داشتم باعث شد خانمها از این محصولات راضی باشند. از سوی دیگر روی عامهپسند بودن لباسها تمرکز کردم و مانتویی تولید میکنم که 70 درصد خانمها آن را بپسندند. علاوه بر همه این نکات تلاش کردم از بهترین مواد اولیه موجود در ایران استفاده کنم و محصولات خود را با ضمانت ارائه دهم.
او در مورد نحوه شناخت سلیقه مردم گفت: برای شناخت سلیقه مردم باید در بازار بود و دید وسیع داشت. باید ببینید مردم به دنبال چه چیزی هستند. به عنوان مثال چند سال پیش مانتوهایی که با پارچه بلماندو تولید میشد طرفدار زیادی داشت ولی اگر الان چنین پارچهای استفاده شود مشتری آن را نمیخرد. الان چند فصل است بازار به تولید مانتوی کتی میپردازد و اگر یک تولیدی محصول متفاوتی تولید کند حتما مشتریان او کم میشود. پس من تولیدکننده باید یک قدم جلوتر از بازار باشم و با ایجاد تغییر کوچک در محصول فعلی، کار جدیدتری تولید کنم.
بشیری ادامه داد: تغییر بزرگ در محصول یک رسیک است که ممکن است پذیرفته شود و یا نشود. خطر این است که اگر ریسک خیلی بزرگ باشد با توجه به شرایط بد اقتصادی و بازار، تولیدکننده ضربه میخورد. من سالها قبل هر چیزی را که دوست داشتم تولید میکردم و نتیجه آن برایم مهم نبود اما الان نمیتوانم ریسک بزرگ در تولید داشته باشم.
او با اشاره به اینکه تولیدی دوریتا در شهرستانهای مختلف عاملیت فروش دارد افزود: مدتهاست در تهران وضعیت تک فروشی ضعیف شده، اما درشهرستانهای مختلف مانند اصفهان، شیراز، بندرعباس و... خیلی خوب کار میکنیم. طرحهای ما طوری است که افراد مختلف میتوانند از آن در مکانهای مختلف استفاده کنند و نیازی برای صرف بودجه برای خرید مانتوهای متفاوت اداری، اجتماع، مهمانی و... نداشته باشند. همچنین محصولات ما در عراق، دوبی و... هم به فروش میرود.
بشیری با بیان اینکه همه کارهای طراحی، نظارت بر تولید و تهیه مواد اولیه را خودش انجام میدهد افزود: در کار تولیدی آقا یا خانم بودن تولیدکننده تفاوت زیادی ندارد، اما فکر میکنم گاهی اوقات خانمها میتوانند پیشروتر باشند. با توجه به اینکه من یک خانم هستم و نیاز خانمها را بهتر درک میکنم، اگر من در 8 سال به اینجا رسیدم شاید یک آقا مدت بیشتری باید کار کند تا به این نقطه برسد. با توجه به اینکه از کودکی با این کار آشنا بودم و به لباس خیلی دقت میکردم، رنگها، طرح و... را میشناختم و اینها گزینههای مثبتی بود که در کار من تاثیر گذاشت.
این تولیدکننده در مورد نظر مردم نسبت به محصول ایرانی گفت: چون کار ما همیشه با کیفیت خیلی خوب عرضه میشد در سالهای اول بیشتر عاملیتهای فروش، کار ما را به عنوان جنس ترک عرضه میکردند. وقتی از آنها خواستم کار را به عنوان محصول ایرانی بفروشند گفتند کیفیت این محصول خیلی خوب است و با توجه به اینکه مشتری ایرانی بودن آن را باور نمیکند، فروش آن به عنوان جنس خارجی سود بیشتری دارد. بنابراین من سایت تولیدی را راهاندازی کردم و به معرفی محصول ایرانی خود پرداختم. با وجود این هنوز در بعضی از فروشگاهها کار ما به عنوان ترک فروخته میشود.
او در مورد نحوه سایزبندی لباسها گفت: ما در مجموعه خود مدل ایرانی داریم و برای طراحی و تولید هر لباس، تنخور لباس را روی او آزمایش میکنیم. بنابراین چون لباس بر اساس اندام خانم ایرانی طراحی میشود مشتریها از آن کاملا راضی هستند. گاهی کاری از ترکیه میآید که با اندام ایرانی اصلا سازگاری ندارد، بنابراین 50 درصد رضایتمندی مشتری از تولیدات ما به خاطر تنخور لباس است.
بشیری با بیان اینکه در فصلها و مناسبتهای مختلف سبک تولید آنها هم تغییر میکند افزود: ما به عنوان تولیدکننده کمبود زیادی داریم و دست ما از نظر مواد اولیه و خرج کار خالی است. در ایران پارچه، دکمه، زیپ و... با تنوع زیاد و کیفیت خوب نداریم و با دست خالی تولید میکنیم. اما در چین دست تولیدکننده باز است و با توجه به تنوع محصولات موجود در بازار میتواند هرچه در ذهن دارد را تولید کند.
انتهای پیام/