سرویس تئاتر هنرآنلاین: محمود فرهنگ نویسنده، نمایشنامه‌نویس، کارگردان و منتقد تئاتر در آسیب‌شناسی تئاتر خیابانی به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: تئاتر ابزاری مناسب برای انتقال مفاهیمی همچون مفاهیم شهروندی و قرآنی است و از این راه می‌توان بسیاری از معضلات اجتماعی را کاهش داد و یا کنترل کرد. از طریق تئاتر و به‌ویژه تئاتر خیابانی می‌توان آماری مانند آمار بزهکاری را کاهش و آرامش و آسایش را به مردم انتقال داد. او ادامه داد: طبیعی است که ما هرگاه بخواهیم آثاری را با عجله و فوری به اجرا درآوریم ممکن است مورد اقبال قرار نگیرد. در نتیجه برنامه‌های به‌اصطلاح شیرجه‌ای و تک برنامه‌ها نمی‌تواند برای نمایش‌هایی با موضوعات ارزشی و دینی استمرار داشته باشد. اگر در طول سال برای این دست نمایش‌ها برنامه‌ریزی صحیحی صورت بگیرد به کمیت و کیفیت آثار تولیدشده کمک خواهد کرد. فرهنگ خاطرنشان کرد: به نظر می‌رسد یکی از نقیصه‌هایی که مدتی است بر نمایش خیابانی وارد شده است مسئله اقتصاد نمایش‌های خیابانی است. طبیعی است که هر اندازه حمایت‌ها کمتر و محدودتر شود، گروه‌ها کوچک‌تر و امکاناتشان نیز کمتر می‌شود. این نمایشنامه‌نویس و منتقد تئاتر با تأکید بر پتانسیل بالای نمایش خیابانی در درآمدزایی و تولید اقتصادی تا حدی که از اقتصاد دولتی هم بی‌نیاز باشد، افزود: بسیاری از سازمان‌ها می‌توانند نیازهای فرهنگی خود را طبق یک برنامه درست و حساب‌شده به نمایش خیابانی بسپارند. اگر این ظرفیت به وجود بیاید نمایش خیابانی می‌تواند اقبال بیشتر و رویکرد جدیدی داشته باشد. این هنرمند همچنین تکرار و نبود خلاقیت و نوزایی را ازجمله عواملی برشمرد که به تئاتر خیابانی لطمه زده است و تأکید کرد: آثار اریجینال در مسیرهای جدید و با موضوعات جدید، کارگردانی و بازی‌های جدید و با بهره‌گیری موسیقی و امکانات جدید می‌تواند اقبال تماشاچی را به همراه داشته باشد. فرهنگ همچنین تصریح کرد: ما باید به دنبال تولید آثار جدید باشیم و تلاش کنیم مکان‌های جدیدی را برای اجرای نمایش انتخاب کنیم. یکی از جاهای راحت برای اجرای نمایش فضای تئاتر شهر است چون در آنجا به‌راحتی می‌توان مجوز گرفت و بالاخره این هم کار ساده‌ای است. او با بیان اینکه تئاتر خیابانی نباید تنها محدود به چهارراه ولیعصر باشد، یادآور شد: تئاترهای خیابانی باید در مکان‌هایی که با مشکلات فرهنگی مواجه هستند به اجرا درآیند تا موجب ارتقاء فرهنگ شهر و کشور شود. در یک نقطه ماندن برمی‌گردد به اینکه متأسفانه امکانات محدود است و یا اینکه هماهنگی‌ها به‌سختی امکان‌پذیر است. این کارگردان تئاتر با تأکید بر ضرورت احیای ظرفیت‌های گذشته نمایش‌های خیابانی به انضمام لحاظ کردن فاکتورهای جدید در این هنر، خاطرنشان کرد: به یاد دارم در گذشته برخی از این نمایش‌ها زبان جهانی داشت، اما ما فعلاً در یک ساختار معمولی باقی مانده‌ایم. این در حالی است که گنجینه‌های بزرگی همچون شاهنامه، آثار مولانا و آثاری از این دست که ما از آن‌ها دور شده‌ایم به‌راحتی می‌توانند فرهنگ‌سازی کنند و روی فرهنگ و منش ما در شهرنشینی تأثیر بگذارند. انتهای پیام/