سرویس مد و لباس هنرآنلاین : شبنم مختاریان و ضحی مخبری کارشناس طراحی پارچه و لباس هستند و لباسهایی را که طراحی کردهاند با نام آپامه عرض میکنند. شبنم مختاریان در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: سال 87 و بعد از فارغالتحصیلی کار خود را در زمینه طراحی مانتو، پالتو، لباس مهمانی و... آغاز کردیم و از سال 89 همه محصولات خود را با نام آپامه عرضه کردیم.
مختاریان ادامه داد: به جز طراحی و اجرای لباسها، اگر مشتری به ما مراجعه کند و برای مراسمی سفارش لباس بدهد، آنچه را مناسب آن مراسم باشد بر اساس سلیقه شخص طراحی میکنیم و کارهایی مانند پارچهسازی انجام میدهیم تا لباس متفاوت و خاصی به وجود آید.
او در مورد ویژگی محصولات آپامه گفت: چون ما تحصیل کرده رشته طراحی لباس هستیم سعی میکنیم از آنچه فرا گرفتیم استفاده کنیم تا با انجام کارهایی مانند چاپ پارچه، نقاشی روی پارچه، تکه دوزی، کارهای دستی و... پارچهای منحصر به فرد و خاص به وجود آوریم. علاوه بر این با توجه به اینکه رنگ را میشناسیم میتوانیم ترکیببندی رنگ به وجود آورده و در لباسها هماهنگی به وجود آوریم.
مختاریان افزود: مشتریانی که کارهای ما را میبینند عقیده دارند این کارها متفاوت از دیگران است و فقط به برش و چرخش رنگ منحصر نمیشود. البته ما برای کار خود مخاطبان خاص را فرض کرده بودیم، اما دوست داریم مخاطب عام هم داشته باشیم و کار ما جامعه را فرا بگیرد. ما در کار خود به ایرانیزه کردن لباس، سایزبندی ایرانی و تلفیق حجاب با پوشش توجه کردیم و اینها از نکات قوت کار ما است که بر مخاطبان تاثیرگزار بوده است.
این طراح جوان افزود: ما در جامعهای زندگی میکنیم که قومیتهای مختلف دارد، بنابراین لباس ما میتواند ویژگیهای متعددی داشته باشد. در حال حاضر لباسهای زیادی وارد کشور میشود و تنوع پارچه و مدل آنها خیلی زیاد است، اما اگر سبک ایرانی در لباس به وجود بیاید حتما مخاطب خود را پیدا میکند. فرمهایی مثل پیراهن یا مانتو-دامن نسبت به خیلی از لباسهای ما پوشیدگی بیشتری دارند اما تولیدیها به سمت آن نمیروند.
او با اشاره به آوردن حجاب در طراحیها گفت: بسیاری از خانمها میخواهند در عین داشتن لباس خاص و زیبا، حجاب کامل هم داشته باشند یا این لباسها را در خارج از کشور استفاده کنند. پوشش فعلی ما مانتو است و باید سعی کنیم آن را با مد جهانی هماهنگ کنیم. بنابراین ما پوشیده بودن لباس و حجاب مناسب در کنار هماهنگی با مد جهانی را به عنوان شاخصه کار خود در نظر گرفتیم و از پارچه لباس پوشش سر طراحی کردیم یا نقش لباس را روی روسری چاپ کردیم.
مختاریان افزود: ما هیچ وقت نقش سنتی را به صورت مستقیم روی لباس نمیآوریم و سعی میکنیم از المانهای ایرانی شابلون یا مهر تهیه کنیم تا ترکیبی از نقوش را روی لباس به وجود آوریم. ما از فرم دامن و شلوار قدیمی ایرانی استفاده کردیم اما سعی کردیم آن را امروزی کنیم، چون اگر لباس را به همان شکل قدیمی استفاده کنیم یک تقلید کورکورانه است و خلاقیتی در آن نیست. مردم از دیدن نقشها و لباسها به همان فرم قدیمی دلزده میشوند و به لباسهای خارجی که برای ما چندان کارایی ندارد رو میآورند.
او در مورد امکان تولید انبوه طرحهای خود گفت: ما از تولید انبوه کارها استقبال میکنیم، اما هماهنگ کردن طراحی لباس با تولیدی کمی دشوار است. تولیدی میخواهد قیمت محصول را پایین بیاورد و محدودیتهایی به وجود میآورد که برای طراح آزارنده است. علاوه بر این تولیدی بیشتر به جنبههای مالی کار اهمیت میدهد و کیفیت در مرحله بعدی قرار دارد. همچنین یک مدل خاص که در مزون طرفدار زیادی دارد ممکن است دور ریز پارچه زیادی داشته باشد و تولیدی با محاسبه مقدار دور ریز در تولید انبوه، از آن طرح صرف نظر میکند.
مختاریان ادامه داد: تعیین نوع پوشش مردم در درجه اول به دست تولید کننده است ولی در چند سال اخیر روزنهای برای تغییر به وجود آمده و طراحان لباس توانستند بر آن تاثیر بگذارند. مردم به لباسهای طراحی شده رو آوردند اما این موضوع هنوز نتوانسته جایگاه خود را پیدا کند.
این طراح افزود: فرم اندام ایرانیها خاص است و هیچ کدام از متدهای دوخت برای فرم اندام ایرانی کامل نیست. ما در زمینه سایز و الگوبندی تحقیق زیادی کردیم و خودمان الگویی برای خانمهای ایرانی ارائه دادیم. الگوهایی که از خارج میآید و در تولیدیها استفاده میشود چندان جوابگو نیست بنابراین تولیدیها برای جبران نقص سایزبندی لباسها به سراغ لباسهای کشی، تریکو و ریون رفتند که برای افرادی با فرم اندام و سایزهای مختلف قابل استفاده باشد. بیشتر خانمها در جامعه ما مجبور هستند لباس کشی بپوشند و خود این موضوع نشان میدهد تولیدیهای ما نتوانستند الگوی مناسب را پیدا کنند.
انتهای پیام/