هنرآنلاین:
١- ایران، آمریکا را شش تایى کرد و بزمى ملى آفرید، پیشتر هم پیشنهاد داده بودم که موزیسینهاى عزیز به خصوص خوانندگان پاپ که در حوالى جام جهانى فوتبال براى خواندن ترانهاى فوتبالى مسابقه مىگذارند، باید تغییر مسیر دهند و به افتخار آسمانخراشهاى والیبالیست ما ترانه سر دهند.
والیبال با همین فرمان پیش برود باید استادیوم صد هزار نفرى آزادى را زمین والیبال کنند.
٢- اگر تیتر این مطلب "سمفونى والیبال" مىشد شاید براى خوانندگان محترم مانوستر هم بود؛ در همه این سالها هر اتفاقى که با نظم و شکوه همراه است را رسانهها با صفت "سمفونى" همراه مىسازند؛ واقعا هم تیم ملى والیبال ما شایسته این توصیف است.
اما انتخاب کنسرت والیبال به جاى سمفونى والیبال اشارت به این نکته عیان است که بر این بزم ملى سایه دلخراش یک تبعیض افتاده که بسیارى با وجود ششتایى شدن آمریکا، همچین شش دانگ دلخوش نیستند.
عدم اجازه ورود به زنان فرهیخته ایرانى براى تماشاى این مسابقه، کامها را تلخ کرده است تا حتى دامنه تعریف از آزادى در کشورمان تنگتر به نظر آید؛ گویا اتفاقى که دامان کنسرتهاى موسیقى ما را گرفته و شاهد لغو برخى از آنها و دیگر تهدیدها در عرصههاى فرهنگ و هنر هستیم، رفته رفته در حال تسرى به دیگر بخشهاى جامعه است که به هیچ وجه زیبنده این مردم فهیم و فرهنگ والاى آنها نیست.
باید ریشهیابى کرد چرا صدا و خواست اکثریت، آن سان که باید شنیده نمىشود؟
این یادداشت امروز سه شنبه دوم تیر در روزنامه شرق صفحه ١٤ به چاپ رسیده است.