سرویس فرنگ و ادبیات هنرآنلاین : احمد آرام گفت: آخرین مجموعه داستان من با عنوان "من، مارلا و راسپوتین" که شامل 5-6 داستان می‌شود آماده چاپ است و هم اکنون در دست نشر افق است.

او ادامه داد: همچنین آخرین رمانم نیز با عنوان "باغ استخوان‌های نمور" کامل شده است که البته هنوز به ناشر نسپرده‌ام.

آرام درباره این رمان گفت: در این رمان شخصیتی وجود دارد که تحت تاثیر داستان "مسخ" کافکا ست... او تصور می‌کند صدایی به گوشش رسیده و با او تماس گرفته شده است... این شخصیت به تدریج وارد ماجراهایی می‌شود که او را به جاها و فضاهای مجازی می‌کشاند...

او درباره این کار گفت: من معمولا به ژانر گروتسک و طنز سیاه تعلق خاطر دارم و در آثارم این وجه طنز دیده می‌شود، در این رمان نیز این وجوه گروتسک دیده می‌شود.

آرام گفت: تعلق خاطر بنده به گروتسک به دوران نوجوانی باز می‌گردد و باید بگویم که این مسئله در من درونی شده است، به این دلیل که من از همان زمانی که با ادبیات آشنا شدم، با آثار گروتسک هم آشنایی پیدا کردم و از آنجایی که در کار گرافیک و تئاتر هم بودم این گرایش من به گروتسک، در این کارهایم نیز نمود داشت. در آن زمان من به آثار گروتسک، سوررئال و نویسندگان آثار آوانگارد و انتزاعی علاقه زیادی داشتم.

احمد آرام در پاسخ به این سوال که این رمان را("باغ استخوان‌های نمور")می‌توان در چه ژانری قرار داد، گفت: دوستانی که این داستان را خوانده‌اند آن را با سویه‌های مدرن توصیف کرده‌اند اما من هیچ گونه پیش فرضی برای مخاطب داستانم ندارم.

آرام توضیح داد: همچنان که داستان‌های کوتاه و رمان‌های من با یک پایان باز خاتمه می‌یابد ترجیح می‌دهم سبک آثارم را نیز مخاطب اثر تشخیص داده یا انتخاب کند.

احمد آرام پیش از این در گفت و گو با هنرآنلاین آثارش آثاری سخت خوان و غیرواقع گرا توصیف کرده بود."نویسندگانی که در ژانر رئال کار می‌کنند شانس بیشتری برای فروش دارند اما مثلا آثار کسی مثل من که رئال نیست درآمد زا هم نیست." او گفته بود: "این موضوع البته منحصرا به ایران مربوط نیست؛ آثار سخت خوان کمتر می‌فروشند. برای نمونه کارهای هوشنگ گلشیری به سختی به چاپ چهارم و پنجم می‌رسند و از طرفی کتابی مثل "من او" به راحتی به چاپ بیست و چندم می‌رسد."

انتهای پیام/