سرویس تجسمی هنرآنلاین: امیر کریمی هنرمند نقاش که آثار او از ۲۲ خرداد در گالری اُ به نمایش گذاشته شده است درباره این نمایشگاه به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: در این نمایشگاه ۲۰ اثر به نمایش در آمده است که ۱۱ اثر با ماژیک و ۹ اثر اکرولیک روی بوم هستند که ۵ اثر آن بزرگ و ۴ اثر در ابعاد کوچکتر هستند.
وی با بیان اینکه این آثار از سال ۸۲ و کارهای ماژیکی آغاز شد اظهار کرد: این آثار درباره گذشتهای مبهم و نامفهوم است. علاوه بر آن جغرافیای مشخصی را نیز نشان نمیدهد و به طور کلی ارتباطی با گذشته را بیان میکند. بسیاری از این کارها نیز قالب مشخصی دارد و رابطه انسان و طبیعت را به تصویر میکشد.
این هنرمند نقاش همچنین درباره توجه به گذشته از دریچه تصاویر نیز توضیح داد: در این نقاشیها نمیخواستم به مخاطب پیشنهاد خاصی بدهم بلکه بیشتر دوست داشتم مخاطب به گذشته برود؛ گذشتهای که مشخص و واضح نیست و نمیتوان فهمید چگونه بوده است به همین دلیل حال و هوای کارها باعث میشود مخاطب چیزهایی را به یادآورد که برایش روشن نیستند. چیزی که در این آثار واضح به نظر میرسد این است که در این کارها گذشته با یک سری المانهای دیگر همراه میشود المانهایی مانند گل، چشم و یا پروانه که در کارهای کوچک دیده میشوند و فرد میتواند به واسطه آنها چیزهای بسیاری را به خاطر آورد.
وی افزود: آنچه دراین نقاشیهای دیده میشود هماره به گذشته ارجاع دارد و حتی وجود چهره یک فرد سیاسی در یکی از کارهای این نمایشگاه بیش از آنکه به یک واقعه خاص یا جریان سیاسی اشاره داشته باشد به معنای چیزی است که در گذشته اتفاق افتاده و اکنون به خاطره گروهی از مردمان بدل شده است. از این منظر کارهای من بیش از آنکه نگاهی تاریخی داشته باشد به موضوعات نوستالژیک اشاره دارد که خود من نیز در آنها حضور نداشتهام یا اگر حضور داشتهام آنها را به خاطر نمیآورم. به عنوان مثال من دهه هفتاد آمریکا یا دهه ۶۰ ایران را به خاطر نمیآورم و حال و هوای آدمها و فضای شهری را به یاد ندارم.
کریمی درباره اینکه این آثار از چه جنبهای رابطه انسان طبیعت را به تصویر میکشند نیز گفت: در مجموعه نخست من که "لبخندها" نام دارد نگاهی درونی را به کارهایم وارد کردم و منظورم لبخندهای است که از دورن انسان میآید نه مطلبی که شما با آن خندیدهاید. در مجموعه ماژیکیها بچهها و طبیعت وارد کارهایم شدند، به نظر من نزدیکترین عنصری که میتوان به واسطه آن درکی از درون داشته باشیم طبیعت است. انسان و طبیعت به هم مرتبط هستند به همین دلیل کم کم این رابطه را به نقاشیهایم وارد کردم به علاوه این که رابطه جنبههای نوستالژیکی نیز دارد که با نگاه من به موضوع گذشته و خاطرات سنخیت دارد.
وی همچنین درباره تکنیک خود در این مجموعه آثار نیز اظهار کرد: مجموعه "لبخندها" تحت تاثیر پاپ آرت است و در آن با لایههای پاساژ شده رنگ مواجه میشویم که تلفیقی از پاپآرت و نقاشی رئال هستند. در این مجموعه نیز تاثیر پاپآرت وجود دارد و زمانی که شما به کارها نزدیک میشوید همان برخورد با رنگ را میتوانید ببینید هرچند اگر از کارها فاصله بگیرید فضایی رئالیستی را احساس خواهید کرد.
در یادداشت نوشته برای این نمایشگاه آمده است: "آنچه در نقاشىهاى امیر کریمى محوریت دارد، مفهوم زمان به معناى وسیع کلمه است. کریمى با پرداختن به موضوعاتى چون جنین استعارهاى از انتظار، گل نمادى از زیبایى زودگذر و ناپایدار و مردمک چشم به عنوان واسط ثبت خاطرات در ذهن دغدغهاش را به شکلى نقاشانه در این باره بیان مىکند. به طور کلى مفاهیمى چون خاطره، حفظ و یادآورى آن با آثار کریمى گره خوردهاند. او در تعدادى از آثارش سعى کرده با ارجاع به عکسهاى باقى مانده از گذشته نوعى فضاى نوستالژیک را به وجود آورد و خاطرات آن دوران را احیا کند. کریمى با بهرهگیرى از این سازوکار از ابتدا به فاصله خود را با زمان حاضر اذعان داشته و به طور مشخص به بازهی زمانى خاصى اشاره مىکند و در عین حال او در این سرى از نقاشىهایش با ساده کردن سایهها، محدود کردن عناصر تصویرى و عدم پرداخت به جزییات به تصاویر خود کیفیتى گنگ و نامفهوم بخشیده، که شاید این تمهیدات تجسمى تلاشى است در این جهت که نقاش تصور ذهنى خود را از گذشته بر روى بوم نقش مىکند و از آنجا که قضاوت در مورد گذشته همواره با شک و تردید همراه است، بدین صورت تفسیر را به عهده مخاطب مىگذارد و از اعلام نظر قطعى خود اجتناب مىورزد."
نمایشگاه نقاشیهای امیر کریمی تا ۱۰ تیرماه در گالری اُ به نشانی خیابان ویلا (نجاتاللهی)، کوچه خسرو، پلاک ۴۶ ادامه دارد.
انتهای پیام/