سرویس تجسمی هنرآنلاین : پارسا کامهخوش این روزها با نمایشگاه "وحشی که میشوی" در گالری طراحان آزاد حضور دارد، وی در گفتگو با خبرنگار هنرآنلاین درباره این نمایشگاه گفت: آثاری که در این نمایشگاه به نمایش گذاشتم، تکنیکهای متفاوتی دارند و خودم را محدود به اثر یا متریال خاصی نکردم. خلق این آثار تجربه متفاوتی بود و با توجه به متریال، تکنیک خاص خود آن را پیدا کردم. وی ادامه داد: آثار چوبی نمایشگاه با فرز انگشتی کار شدهاند، در برخی از آثار نیز نمد و آئینه کار شده است و کلیتر اگر بخواهم بگویم، اکثر آثار ترکیب مواد هستند و بیشتر از ناخودآگاهم برای ساخت آنها الهام گرفتم تا بتوانم یک ترکیب بصری خوشایند ایجاد کنم. تکنیک و روش ساخت در این مجموعه برایم بسیار مهم بود، اما اینکه آثار ظاهری بدون نقص داشته باشند مهمتر بود. به نوعی نمیخواستم از آثارم ایراد تولیدی و ساختی گرفته شود؛ درعین حال سعی کردم این آثار طبیعی و مینی مال به نظر بیایند.
کامهخوش درباره عنوان این نمایشگاه نیز بیان کرد: "وحشی که میشوی" عنوانی است که در واقع قصد دارم بگویم وحشی بودن به نوعی از نزدیکی به ناخودآگاه خود، رجوع به درون و طبیعت خود برای رهایی نشات میگیرد. این هنرمند جوان با اشاره به خصوصیات متریالی که در آثارش استفاده کرده است گفت: از آنجایی که کیفیت بصری برایم مهم بود سعی کردم با توجه به نامی که برای نمایشگاه انتخاب کردم آثارم به گونهای باشند که متناسب باشد. بنابراین تنها متریالی که هم از نظر بصری، ظاهر و خصوصیات بافتی به آنچه که در ذهن داشتم نزدیک بود، چوب است. چرا که حالت بدوی را خیلی خوب منتقل میکند. از سوی دیگر به دور بودن از زندگی مدرن امروزی و حضور برخی تکنیکهای مدرن و صنعتی تضاد خوبی را در آثار به نمایش درآمده ایجاد کرده است. ضمن این که خودم را محدود به ایده خاصی نکردم. کامهخوش درباره ابعاد آثار به نمایش درآمده نیز گفت: اندازه آثار متنوع است برخی رومیزی هستند و برخی دیگر در ابعاد بزرگ.
این هنرمند در پاسخ به این سوال که چرا تنها از چوب بهره گرفته در حالی که متریالی چون برنز بیشتر مورد توجه هنرمندان جوان است، اظهار کرد: بخش اقتصادی برایم مهم نیست، برای من نزدیکی به طبیعت مهم است و در این میان چوب بهترین حس را به من منتقل میکند. از سوی دیگر مهمترین عامل در کارهای من، فرم و زیباییشناسی است و راهی که یافتم چیزی است فراتر از آنهاست. چوب به چند دلیل، بهترین متریال برای ارائه این ایده بود؛ دلیل اول این که ظاهر غیرقابل پیش بینی دارد، من با فرز انگشتی کار کردم و شما به راحتی بافت و عضلات را در کار میبینید. از سوی دیگر رنگ آن طبیعی است و همان رنگ چوبی است که از درخت جدا شده است. تا جایی که میشد سعی کردم به فرم چوب وفادار باشم و فرم خودم را بر مبنای آنچه انتخاب میشد کار کردم. از نظر اقتصادی نیز علاقهای به استفاده از برنز ندارم، چرا که دوست ندارم به فرم غیر واقعی با متریال برسم، در واقع میخواهم فرم واقعی را خود متریال برای من انتخاب کند. برنز یک استفاده ابزاری است برای رسیدن به فرم؛ در آثار من حس طبیعی، نزدیکی و اصالت دیده میشود و به غیر از چوب هیچ متریال دیگری این حس را انتقال نمیدهد.
کامهخوش در ادامه با اشاره به این که تحصیلات خود را در رشته طراحی صنعتی ادامه داده است، از تاثیر آن در مجسمهسازی، گفت: طراحی صنعتی یا دیزاین روش فکر کردن به شما میدهد، روش متصل کردن و ترکیببندی را به شما یاد میدهد و اینها کاملا با روش یک هنرمند عرصه مجسمهسازی متفاوت است. من از ظرافتهایی که در عرصه طراحی وجود دارد بهره گرفتم نه برای تولید یک اثر صنعتی، بلکه برای خلق یک اثر هنری؛ ضمن اینکه یک وجه مینیمال و اسکاندیناویایی در آثارم دیده میشود؛ چرا که در هنر این خطه، دقیقا همین شیوه استفاده میشود و طراحی محصولی و هنر بسیار یک پارچه و در هم تنیده شده است و مانند ما جدا از هم کار نمیکنند. گفتنی است، علاقمندان برای بازدید از نمایشگاه "وحشی که میشوی " میتوانند از 22 تا خرداد 27 به گالری طراحان آزاد مراجعه کنند. انتهای پیام/