سرویس موسیقی هنرآنلاین : فرهنگسرای نیاوران در روزهای 22 و 23 خردادماه شاهد برگزاری یکی دیگر از کنسرتهای موسسه هرمس بود که به دونوازی گیتار و کلارینت اختصاص داشت، اگرچه آنچه شاهد بودیم چیزی فراتر از یک دونوازی ساده بود. این برنامه توسط مارتین هاینه گیتاریست سرشناس آلمانی و کلودیو پونتین از مطرحترین کلارینت نوازهای اروپا که اهل سوییس است اجرا شد. این دو نوازنده علاوه بر فعالیتهای گوناگونی که در زمینه موسیقی جز و الکترونیک با گروههای مختلف دارند چند سالی است بر روی پروژهای مشترک کار میکنند که حاصل آن انتشار آلبومی در سال 2014 بود.
اولین قطعه کنسرت با نوای کلارینت و گیتار الکتریک آغاز شد. سازها با تکرار متناوب چند نت فضایی یکنواخت را به وجود آوردند که زمینه ساز اوج و فرودهای بعدی بود. با گذشت چند دقیقه پونتین کلارینت خود را کنار گذاشت و در حالی که نتهای اجرا شده قبلی توسط دستگاههای الکترونیک در حال تکرار بود، بیس کلارینت را به دست گرفت تا صداهایی بم و مبهم به وجود آورد. این قطعه نشان دهنده نوعی فضاسازی بود که آمبیانس (صدای پس زمینه) نقش مهمی در آن داشت.
پس از اجرای این قطعه که فضایی الکترونیک داشت نوبت به اجرایی آکوستیک رسید. هاینه گیتار کلاسیک به دست گرفت و به همراه کلارینت پونتین قطعهای ملودیک را آغاز کردند. اما با گذشت چند دقیقه پونتین ساز خود را کنار گذاشت و از لوازم دیگری استفاده کرد که باعث شگفتی تماشاگران شد. او با چند نوع سوت چوبی و پلاستیکی صدای پرندگان مختلف را به وجود آورد و فضای جنگل را به خوبی برای حاضران تداعی کرد. پس از آن ساز چوبی مستطیل شکلی به دست گرفت که نوعی فلوت متعلق به کشور بولیوی بود. صدای گیرا و بم این ساز حسی برخواسته از طبیعت داشت و فضایی پر انرژی و شاد به وجود آورد. اما شگفتی وقتی بیشتر شد که پونتین فلوت دیگری از همان نوع را بر دهان گذاشت و به صورت همزمان به اجرا با دو ساز پرداخت. قدرت او در نواختن سازهای بادی کاملا آشکار بود و انرژی ساز را به خوبی به تماشاگران منتقل کرد.
این دو نوازنده که شوخ طبعی آنها کاملا مشخص بود در سخنانی کوتاه خود و سازهایشان را معرفی کرده و از اجرای برنامه در ایران ابراز خوشحالی کردند. برای اجرای قطعه سوم هاینه پشت پیانو نشت و پونتین بیس کلارینت را به دست گرفت تا با نتهایی آرام کار خود را شروع کنند. شوخ طبعی نوازندگان در میان این قطعه هم دیده میشد و نتها با سرخوشی اجرا میشدند. کم کم نتها اوج و فرود بیشتری پیدا کردند و صدای بم بیس کلارینت فضایی کوبنده به وجود آورد که در انتها به آشوب ختم شد.
قطعه چهارم باز هم به کلارینت و گیتار الکترونیک اختصاص داشت و پس از آن شاهد تکنوازی کلارینت توسط پونتین بودیم. شروع قطعه حال و هوایی مشابه آثار موسیقی کلاسیک داشت اما رفته رفته فضای موجود تغییر کرد و شنونده جزی بودیم که با شور و هیجان بسیار به پیش میرفت. نوازندگی پونتین در این قطعه بسیار قابل توجه بود.
پس از آن هاینه تکنوازی پیانو کوتاهی داشت و پونتین با بیس کلارینت به او ملحق شد. این قطعه از ابتدا شور و هیجان زیادی داشت و با حجم صدای بالا به همراه صداهای زمینه اجرا شد.
با پایان برنامه نوازندگان باز هم به صحبت با تماشاگران پرداختند و ضمن تشکر از آنها کنار در خروجی آمدند تا بتوانند با علاقهمندان خود صحبت کنند. این کنسرت ترکیبی از موسیقی آکوستیک و الکترونیک بود که در فضاهای مختلف موسیقی جز، الکترونیک و مینیمال به همراه جلوههای صوتی برای شنوندگان اجرا شد.
انتهای پیام/