سرویس تجسمی هنرآنلاین: ابوالقاسم سعیدی در حالی پس از شش دهه، آثارش را برای نخستین بار در ایران روی دیوار می‌برد که گالری شهریور میزبان این نمایشگاه نیز افتتاحش را با نمایشگاه این هنرمند جشن می‌گیرد.

قرار است در این نمایشگاه ۳۰ تابلو در ابعاد مختلف به نمایش گذاشته شود. این آثار مربوط به بعد از انقلاب هستند و به گفته نقاش، نه عنوان دارند و نه تاریخ. در نمایشگاه سعیدی آثاری مربوط به سال‌های مختلف فعالیت هنری این نقاش روی دیوار خواهد رفت؛ آثاری که در اغلب آن‌ها شاهد درآمیختن درون‌مایه‌های ایرانی با سبک‌ها و تکنیک‌های مدرن هستیم.

از ویژگی‌های کار سعیدی آن است که اعتقادی به دوره‌بندی کارهایش ندارد و ازاین‌جهت روی تابلوهایش زمان خلق اثر را درج نمی‌کند. سعیدی دراین‌باره می‌گوید: مسئله این است که من از کجا آمده‌ام. مسئله وجود است، مسئله زمان نیست. ازاین‌رو تابلوهایم بدون تاریخ هستند و در عوض من آن‌ها را به دوره‌های مختلف مثل شصت‌سالگی، هفتادسالگی یا نودسالگی‌ام تقسیم‌بندی کرده‌ام.

این هنرمند پیشکسوت همچنین در توصیف نقاشی‌های خود می‌گوید: من نقاش فیگوراتیو هستم؛ یعنی می‌دانم که در نقاشی سوژه‌ای دارم اما بین اینکه سوژه‌ای دارم و طبیعت‌گرا هستم مسائل مهم‌تری هم هست. به ریتم و هندسه حساس هستم و این‌ها برای من موسیقی هستند؛ اینکه در مجموعه‌ای که به آن کمپوزیسیون می‌گوییم ریتم و هندسه را قرار دهیم، برای من خیلی مهم‌تر از طبیعت‌گرایی است. از طرفی، مجموع همه این‌ها را می‌توان طبیعت گفت؛ هر کاری هم تجریدی است و من اگر یک فرد کنجکاو فرهنگی باشم، باید اثری را از آن خلق کنم و کافی است در خلق اثر اراده وجود داشته باشد. اگر اراده را ببینم یک سفید را می‌توانم به یک سوژه تبدیل کنم. در کنار این خلق اثر، کمی متوقع هستم و انتظار دارم این آثار را تجزیه‌وتحلیل کنند و پی به علت‌ها ببرند.

ابوالقاسم سعیدی هم‌دوره هنرمندان شاخص ایرانی چون مارکو گریگوریان، محسن وزیری مقدم، پرویز تناولی، حسین زنده رودی و دوست نزدیک سهراب سپهری بوده است. او همچنین از نخستین شرکت‌کنندگان ایرانی فستیوال ونیز به شمار می‌رود. کارهای او نقطه تلاقی توان فردی و خلاقانه امروزی با تقطیر معنای هنرهای سنتی ایرانی است.

داریوش شایگان، نویسنده و متفکر ایرانی معتقد است؛ در میان مُلغمه گیج‌کننده نقاشی‌های متنوع و جورواجور معاصر، نقاشی سعیدی از نوعی ثبات حیرت‌انگیز و صفا و تانی حکایت دارد که بیننده را به شگفتی می‌اندازد. آثارش احساسی دوگانه را در انسان برمی‌انگیزد، چراکه از یک‌سو می‌دانیم با آثاری مدرن مواجهیم که تمامی گسست‌های تکان‌دهنده اعصار جدید را در خود گنجانیده است، ولی از سوی دیگر نیز در ورای غنای حاکم بر این چشم اندازهای فیگوراتیو، تجلی دنیای غریبی نمود می‌یابد که از سلطه تاریخ فراتر می‌رود و انگار میان غیاب و حضور در حالتی از تعلیق می‌ماند. به اعتقاد شایگان، ترکیب‌بندی نقاشی‌های سعیدی، با آنکه به استحاله‌های مکرر مزین‌اند، به فضای ظهور صور، حال و هوای بی‌وزنی می‌بخشند؛ نوعی سبکی سحرآمیز که در آن‌همه چیز تجسم جادویی بهشت هستی می‌شود. در آثار او، پرهیز از سایه‌پردازی و غیاب تاریخ از همین‌جا نشأت می‌گیرد. همچنین است تأکید بر ضیافت صور، که بوم نقاش را چنان با بی‌زمانی بارور می‌سازد که همه چیزش گویی از گزند فرسودگی و ساییدگی زمان در امان است و دست آخر اینکه در آثار سعیدی نقوش چیزی نیستند مگر نشانه‌هایی مرئی از عالمی نامرئی.

همچنین از نگاه آیدین آغداشلو؛ دنیای ابوالقاسم سعیدی دنیای یک باغ باطراوت است؛ باغی پر از درختان تبریزی، پر از گل‌های زیبا که به آن معنا می‌دهد. طبیعتاً او این باغ را به زبانی ترجمه می‌کند که زبان جهانی است. گفته می‌شود آندره مالرو مفتون کارهای سعیدی بوده است. کریم مجتهدی- منتقدی که برای او ارزش خاصی داشت - در نقدی روی کارهایش نوشته است: "سعیدی در نقاشی خود، بنّایی می‌کند. معماری، از هندسه می‌آید و پشت هندسه، ریاضی است. این، استواری را خودبه‌خود حاصل می‌کند".

سعیدی سال ۱۳۰۴ در اراک به دنیا آمده، در سال ۱۳۳۴ از مدرسه هنرهای زیبای پاریس (بوزار) فارغ‌التحصیل شده و بیش از سه دهه است که در فرانسه کار و زندگی می‌کند؛ هرچند معتقد است؛ تنها کارگاهش را از تهران به پاریس منتقل کرده و پاریس، تنها برای او حکم آتلیه‌اش را دارد.

برخی فعالیت‌های هنری ابوالقاسم سعیدی در ایران، شامل اجرای پروژه‌های نقاشی برای سازمان رادیو و تلویزیون، بانک مرکزی، تالار رودکی و دانشگاه شیراز است. سال ۱۳۳۹ جایزه دومین بی ینال نقاشی تهران را دریافت کرد و شش سال بعد، برنده جایزه بزرگ پنجمین بی ینال تهران شد و سال ۱۳۳۸ هم جایزه نقاشان جوان فرانسه را از آن خود کرد. او تاکنون نمایشگاه‌های متعدد انفرادی در فرانسه، بلژیک، اسپانیا، سوییس و دیگر کشورها بر پا کرده؛ همچنین در نمایشگاه‌های گروهی متعددی در ایران، اروپا و آمریکا شرکت کرده است. نمایش آثار در سالن نقاشان جوان و نمایشگاه‌های بزرگ سالانه پاریس از ۱۳۳۳ تا ۱۳۴۰؛ شرکت در دوسالانه‌های تهران، پاریس و سائوپولو؛ نمایش آثار در دومین، سومین و پنجمین دوسالانه تهران؛ شرکت در نمایشگاه باغ ایرانی موزه هنرهای معاصر (۱۳۸۳)؛ عضویت در هیئت داوران و کمیته تشکیلاتی نمایشگاه نقاشی جوان فرانسه و عضویت در انجمن نقاشان فرانسه در کارنامه هنری این نقاش دیده می‌شود.

ابوالقاسم سعیدی بیش از شش دهه است که نمایشگاهی در وطنش ایران نگذاشته و ازاین‌رو برپایی این نمایشگاه می‌تواند برای هنردوستان و علاقه‌مندان هنر مدرن ایران جالب توجه باشد.

علاقه‌مندان برای بازدید از این آثار می‌توانند از ۲۲ خرداد به مدت یک ماه به گالری شهریور به نشانی تهران، الهیه، خیابان خزر شمالی، بن‌بست هرمز پلاک ۹ مراجعه کنند.

انتهای پیام/