سرویس تئاتر هنرآنلاین: سینا رازانی بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون که این روزها در نمایش "دست نیافتنیها" به کارگردانی علیرضا کوشک جلالی ایفای نقش میکند در رابطه با نقش خود در این نمایش به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: من در این نمایش که بر اساس یک فیلم فرانسوی توسط آقای کوشک جلالی دراماتورژی شده است نقش یک مهاجر افغانی را دارم. درحالی که این شخصیت در فیلم اصلی - که این نمایش بر اساس آن شکل گرفته است - یک مهاجر سیاهپوست آفریقایی تبار است که در فرانسه زندگی میکند.
رازانی در خصوص ویژگیهای نقش خود و چالشهای آن خاطرنشان کرد: اولین بار که متن نمایشنامه را خواندم سوالی که برایم به وجود آمد این بود که چرا این مهاجر در این متن دراماتورژی شده افغانی است به ویژه اینکه در پاریس هم زندگی میکند. توضیح آقای جلالی این بود که میخواهد نوعی از مهاجرت و غربت را برای تماشاگر ایرانی اجرا کند که برای او ملموستر باشد و زمانی که گفت اگر بخواهد این نمایش را مثلا در آلمان اجرا کند این احتمال وجود دارد که آن مهاجر را تبدیل به یک مهاجر ترک تبار کند چون در آلمان برای مخاطب آلمانی چنین چیزی ملموستر است و من با این مثال قانع شدم.
او ادامه داد: به این ترتیب قرار شد شخصیت جمعه یک مهاجر افغانی باشد و با نکات ریزی هم که آقای جلالی در مورد شخصیت جمعه اضافه کرده بودند دیدم که شاید حتی این قضیه چالش دراماتیکی هم برای مخاطب به وجود آورده باشد بنابراین من این را پذیرفتم و با یکدیگر پیش رفتیم.
این بازیگر با یادآوری نقش خود به عنوان افغانی در نمایش "ترن"، افزود: اگر به خاطر داشته باشید من در نمایش "ترن" نقش یک افغانی را بازی کرده بودم اما نقش آن افغانی با نقشی که من در این نمایش به عهده دارم متفاوت است. افغانی که من نقش آن را در نمایش "ترن" ایفا میکردم کارگری بود که در ایران کار میکرد با همان خلق و خوی آشنای ما از افغانیها، ضمن اینکه حجم بازی من در آن نمایش بسیار کوتاهتر بود. اما در "دست نیافتنیها" این شخصیت ۷۵ دقیقه دیالوگ دارد و اتفاقا عنصر زندگی و پویاترین کاراکتر این نمایش، شخصیت جمعه است.
بازیگر نمایش "دست نیافتنیها" با بیان اینکه نقش جمعه برای او تجربهای جدید و در عین حال مشکلی را به همراه داشته است، گفت: ما در این نمایش باید چندین فاکتور را هم زمان و در مسیرهای مختلف پیش میبردیم. به عنوان مثال شخصیت جمعه از یک طرف مهاجر است ولی از سویی دیگر باعث آشتی شخصیتهای این نمایش با یکدیگر میشود و از همه مهمتر اینکه کسی که باعث آشتی آدمها با یکدیگر میشود خود مجموعهای از مشکلات در درون خود و خانواده و گذشتهاش است و مجموعه این اتفاقات من را به عنوان یک بازیگر برای ایفای چنین نقشی وسوسه میکرد.
او ریسک پذیری نقش جمعه را جنبهای دیگر از جذابیتهای این نقش برشمرد و افزود: من در طول کار در این نمایش همواره با این ترس و سوال مواجه بودم که تماشاگر بعد از ۷۵ دقیقه پیوسته گوش کردن و دیدن من چقدر میتواند من را باور کند.
رازانی همچنین با تاکید بر اهمیتی که زبان بدن در بازیگری برای او دارد، در خصوص چگونگی رسیدن به نقش گفت: در مواجه با یک نمایشنامه در ابتدا معمولا هیچ تصویری برای من شکل نمیگیرد بلکه یک سری گمانهزنی در ذهن من به عنوان بازیگر وجود دارد که باید آنقدر با آنها کلنجار بروم تا در یک لحظه به قطعیت برسد که بعد آن لحظه را به لحظات دیگر نمایش تعمیم میدهم تا اینکه کاراکتر نمایش شکل بگیرد.
او در توضیح این مطلب افزود: من معمولا از یک اکت زبان بدن که معمولا یک تیک یا لحظه رفتاری است؛ کاراکتر را پیدا میکنم، بنابراین من معمولا از اکت و فرم حرکتی به کاراکتر نزدیک میشوم و طبق آن لحن، صدا و نگاهها را میسازم.
انتهای پیام /