سرویس تئا‌تر هنرآنلاین: پیکر هنرمند مطرح و نام آشنای تئا‌تر، سینما و تلویزیون زنده‌یاد مصطفی عبداللهی صبح امروز، شنبه دوم خردادماه، با حضور علی مرادخانی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مهدی شفیعی مدیرکل هنرهای نمایشی، ایرج راد مدیرعامل خانه تئا‌تر ایران، تعدادی کثیری از هنرمندان تئا‌تر، سینما و تلویزیون و دوستدارانش از مقابل تالار وحدت به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) برای خاکسپاری تشییع شد.

در ابتدای این مراسم میکائیل شهرستانی که وظیفه اجرای برنامه را نیز برعهده داشت، ضمن ابراز ناخرسندی از قرار گرفتن در این جایگاه، اظهار کرد: هرگز فکر نمی‌کردم روزی فرا برسد که بالای جسم بی‌جان برادرم مصطفی بایستم و گردانده همچین مجلسی باشم.

او با اشاره به حضور زنده یاد مصطفی عبدالهی در فیلم "مسیر سبز"، خاطرنشان کرد: حتما همه شما او را در این فیلم به خاطر می‌آورید؛ شخصیتی که با معجزه موفق شده سال‌ها عمر کند یک جمله تکان دهنده دارد که می‌گوید؛ این معجزه برایم اتفاق افتاد اما من در این سال‌ها متاسفانه شاهد از دست دادن دوستانم بوده‌ام. جهانی که زیستن در آن خیلی ارزشی ندارد با رنج‌هایی همراه است. مصطفی رنج کشید اما راضی بود و تا آخرین لحظات کار کرد و از پا ننشست. بیماری را بهانه کار نکردن قرار نداد و به هر ترتیب سعی کرد حضور داشته باشد و وظایف انسانی خود را انجام دهد.

این هنرمند تئا‌تر با بیان این مطلب ادامه داد: وقتی در بیمارستان از او پیشنهادی برای نمایشش می‌خواستند با اینکه در بیهوشی بود چشمانش گشوده می‌شد و به هوش می‌آمد چون تئا‌تر برای ما هم درد است و هم درمان.

شهرستانی ضمن تقدیر از ایثار همسر این هنرمند درگذشته طی سال‌های دشوار بیماریش، گفت: همه جا اعلام کرده‌ام در کنار او فردی حضور داشت که دشواری مبارزه با بیماری را برایش قابل تحمل می‌کرد. بانو ناهید کنار مصطفی بود و اگر پشتیبانی او نبود ما خیلی‌ پیش‌تر مصطفی را از دست می‌دادیم، اگرچه معتقدم امروز او را از دست نداده‌ایم بلکه تولدی دوباره دارد.

او در پایان نیز خاطرنشان کرد: صد حیف که وقتی کار آخر او یعنی نمایش "در اعماق" روی صحنه رفت، به هوش نبود تا به سالن بیاید اما می‌دانست کار آماده شده و درحال اجرا است.

علی مرادخانی معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از دیگر سخنرانان این مراسم در ادامه طی سخنانی بیان کرد: در اولین روز هفته خیلی متاسفم که برای عزیزی جمع شده‌ایم که دوست داشتیم کارش و خودش را با هم در صحنه ببینیم. قرار ما با آقای عبداللهی همین بود. چندی پیش‌تر با یکدیگر دیدار کردیم و او فضا را برای من ترسیم کرد. قرار ما بر این شد بدون توجه به دشواری‌های ناشی از بیماری، کارش را پیگیری کند و البته صادقانه قول داد و به قولش عمل کرد.

معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ادامه داد: باید از همسر ایشان، کسی که در هر شرایط پای او ایستاد و سختی این سال‌ها را برایش قابل تحمل کرد، تشکر کنیم. همچنین فرزندانش که در محنت و دشواری این سال‌ها پایداری کردند. امیدارم که شما در بزرگداشت‌های هنرمندان و زمان حیات آن‌ها حضور پیدا کنید. هنگامی که می‌بینند مردم قدر تلاش‌هایشان را می‌دانند.

قطب‌الدین صادقی از همراهان و یاران قدیمی مصطفی عبداللهی پس از علی مرادخانی در جایگاه سخنرانان قرار گرفت و بعد از خواندن ابیاتی از شاهنامه فردوسی، اظهار کرد: می‌خواهم در مورد دوستی صحبت کنم که سه دهه با او همکار بودم؛ دانشجوی باهوشی که در عرض این سی سال هفتاد نمایش با هم کار کردیم و مصطفی تنها یک دانشجوی نخبه نبود بلکه یک هنرمند طراز اول و دوستی والامقام به شمار می‌رفت. آنچه او را بین ما دوستانش والامقام کرده تنها هنرش نیست. آنچه مصطفی را همچون اسمش برگزیده کرد اخلاق انسانی و ارزشمند او بود. انسانی راست‌گو پاک و متواضع.

این مدرس دانشگاه ادامه داد: مصطفی یک تشخص ذاتی و غرور باطنی داشت. او ارزش‌های والایی داشت و مانند شاهزاده‌های هزار و یک شب بود علو طبع مثال‌زدنی به‌رغم دشواری‌های مالی؛ یکی دیگر از ویژگی‌های شخصی او به شمار می‌رفت.

صادقی همچنین به اخراج مصطفی عبداللهی و ۵۹ هنرمند دیگر در دولت گذشته اشاره کرد و افزود: دولت با اینکه می‌دانست ۶ نفر از این ۶۰ نفر مبتلا به بیماری سرطان هستند خدمات دولتی را بر آن‌ها قطع کرد، اما مصطفی هیچ‌گاه تکدی‌گری نکرد، گرچه مطالبات برحقی داشت چون ۵۰ سال به فرهنگ این مملکت خدمت کرده بود اما هرگز کار سفارشی نکرد و برای تامین نیاز‌هایش پشت در اتاق مدیران نرفت. ما این مبارزه جانانه مصطفی را دوست داشتیم. به‌رغم این همه گرفتاری‌های مالی و جسمی دمی از تلاش بازنایستاد. تا آخرین دقایق عمر وفادارانه به کارش عشق ورزید.

او با بیان این مطلب تصریح کرد: من جز بزرگی و خلاقیت از مصطفی چیزی به یاد ندارم. مصطفی و میکائیل برایم مثل برادر هستند و ابایی ندارم که بگویم مصطفی عبداللهی را حتی بیشتر از برادرانم دوست داشتم.

ایرج راد مدیرعامل خانه تئا‌تر از دیگر سخنرانان این مراسم نیز در ادامه گفت: می‌خواهم از شرافت تئاتری، هنرمند تئا‌تر و احساس مسئولیت و وظیفه‌شناسی هنرمند تئا‌تر حرف بزنم که به دور از ادا و اطوار‌ها کار فرهنگی می‌کند. از هنرمندی که به دور از حاشیه‌ها به زندگی هنری خود ادامه می‌دهد و مصطفی عبداللهی شاخصه‌ای از این دست هنرمندان بود. با تمام رنج بیماری، با عشق به مردم در راه عشق به مملکت کوشید و تا آخرین لحظه کوشا بود. کسانی با کمترین بیماری به استراحت می‌روند و خودشان را بازنشسته می‌کنند اما او تا آخرین نفس به فکر کار و زندگی بود.

مدیرعامل خانه تئا‌تر به پایداری و استقامت هنرمندان درگذشته تئا‌تر در سال گذشته اشاره کرد و افزود: برخی از جوان‌های ما نیز مانند مجید بهرامی و بهرام ریحانی که گرفتار این بیماری بودند مدت‌ها به مرگ خندیدند و تئا‌تر کار کردند. مصطفی عبداللهی ۱۴ سال به مرگ قهقهه زد و با شرافت کار کرد. اوست که به ما می‌آموزد که چگونه از لحظه لحظه زندگی استفاده و برای مردم زندگی کنیم.

پس از آن میکائیل شهرستانی بار دیگر در جایگاه حاضر شد و اعلام کرد: برای شما خبر دیگری دارم فرشید صمدی‌پور دوست مصطفی و یکی از همراهانش در اجرای جشنواره متاسفانه دچار بیماری سرطان شده و به همین دلیل از او خواستیم بنابر شرایط دشوار جسمی در مراسم حضور نداشته باشد از شما خواهش می‌کنم برای سلامتی او دعا کنید.

او ادامه داد: در جمع چهره‌هایی را می‌بینم که فقط در مراسم سوگواری ظاهر شدند و این گناه ما است که فقط در چنین مواقعی به یاد یکدیگر هستیم و از یکدیگرخبری نداریم این فاصله موجب رنج بیشتر می‌شود.

اجرای قطعه‌ای توسط رسول نجفیان پایان بخش مراسم تشییع پیکر این هنرمند به سوی قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) بود.

خسرو احمدی، قطب الدین صادقی، هادی مرزبان، میکائیل شهرستانی، آتش تقی‌پور، کاظم هژیرآزاد، فرهاد تجویدی، رضا بنفشه خواه، اصغر همت، سعید اسدی، گلچهره سجادی، بیوک میرزایی و تعداد کثیری از هنرمندان تئا‌تر، سینما و تلویزیون در این مراسم حضور داشتند.

گزارش تصویری مرتبط

انتهای پیام /