سرویس سینمایی هنرآنلاین: روز چهارشنبه دو فیلم دیگر بخش مسابقه این دوره جشنواره فیلم کن برای اولین بار روی پرده رفتند: "جوانی" (Youth) به کارگردانی پائولو سورنتینو تولید مشترک ایتالیا، فرانسه، سوییس و بریتانیا و فیلم چینی "کوهها شاید حرکت کنند" (Mountains May Depart) ساخته جیا ژانکه.
خیلیها منتظر دیدن تازهترین ساخته سورنتینو بودند که اولین فیلم او پس از "زیبایی بزرگ" است. آن فیلم سال 2014 برنده اسکار بهترین فیلم خارجیزبان شد. اکنون بعد از نمایش "جوانی" میتوان گفت که این فیلم بیش از هر رقیب دیگر نخل طلای جشنواره کن امسال، باعث تفرقه شده است.
مایکل کین، هاروی کایتل، ریچل وایس، جین فوندا و پل دانو در دومین فیلم انگلیسیزبان سورنتینو بازی میکنند. داستان در یک تفریحگاه شیک در آلپ در سوئیس روی میدهد. کین نقش یک رهبر ارکستر معروف را بازی میکند که همراه دخترش (با بازی وایس) و دوست فیلمسازش (کایتل) به اینجا آمده است و به تحقیرهای ناشی از سالخوردگی و کبکبه و دبدبه آدمهای معروف فکر میکند.
از چپ به راست، پل دانو، جین فوندا، هاروی کایتل، ریچل وایس، پائولو سورنتینو و مایکل کین
به گزارش ورایتی، نمایش چهارشنبه صبح فیلم برای اهالی رسانه در کن با هو و هورا همراه بود. "جوانی" پس از "دریای درختان" به کارگردانی گاس ون سنت با بازی متیو مکاناهی که هفته پیش در بخش مسابقه کن نمایش داده شد، دومین فیلم مطرح انگلیسیزبان است که امسال خبرنگاران آن را هو کردند.
با این حال، وضع "جوانی" به مراتب بهتر از "دریای درختان" بود و طرفداران دوآتشه سورنتینو به همان اندازه که مخالفان این فیلم را هو کردند آن را تشویق کردند. از سوی دیگر، مخالفان حداقل تا تمام شدن تیتراژ پایانی فیلم صبر کردند و وقتی صفحه سیاه شد، تعدادی از اهالی رسانه از گوشه و کنار سالن با صدای بلند آن را هو کردند. موافقان هم با دست زدن و فریاد "براوو!" فیلم را تشویق کردند.
"جوانی" به لحاظ سبک شباهت زیادی به "زیبایی بزرگ" دارد. آن فیلم هم درباره مردی است که با فشارها، احساس تاسف و پاداشهای زندگی در مرکز توجه روبروست. تعدادی از منتقدان نیز این فیلم را با "ابرهای سیلس ماریا" رقیب سال گذشته نخل طلا مقایسه کردند. داستان آن فیلم هم در آلپ روی میدهد و نگاهی بدبیانه به صنعت سرگرمی دارد.
شاید از نظر تعدادی تماشاگران طعم "جوانی" خیلی شبیه کار قبلی سورنتینو باشد، هرچند تحسینکنندگان سبک بصری مبالغهآمیز و اپرامانند سورنتینو، انتظار این شباهت را داشتند. در همین حال، مایکل کین و هاروی کایتل حضوری تماشایی در این فیلم دارند.
کین 82 ساله آخرین بار 49 سال پیش با فیلم "الفی" در جشنواره کن حضور داشت و از آن زمان تا امسال در این جشنواره شرکت نکرده بود. او در نشست مطبوعاتی "جوانی" به شوخی گفت: آن فیلم یک جایزه برد و من نبردم. برای همین دیگر هیچوقت اینجا برنگشتم. قرار نیست برای هیچی این همه راه بیایم!
اما بازیگر بریتانیایی با "جوانی" قانون خود را زیر پا گذاشت. او گفت: من این فیلم را دوست دارم. مجانی این کار را کردم، اما به تهیهکنندهها چیزی نگفتم.
هاروی کایتل و مایکل کین
"جوانی" تاملی درباره روند پا به سن گذاشتن است و شخصیت کین حس میکند که حافظهاش را از دست میدهد. کین گفت از بازی در چنین نقشهایی خیلی خوشحال است. او گفت: تنها جایگزین بازی در نقش آدمهای سالخورده، بازی در نقش آدمهای مرده است. برای همین نقش آدمهای سالخورده را انتخاب میکنم. ایده بهتری است.
سورنتینو هم ابراز امیدواری کرد که فیلم جدیدش "خوشبینانه" باشد، فیلمی که ترس ما را درباره موضوعی که برای همه جالب است رفع میکند: اینکه چقدر وقت داریم.
"جوانی" بعد از "پیامدهای عشق" (2004)، "دوست خانوادگی" (2006)، "ستاره (که در سال 2008 جایزه داوران جشنواره کن را برد)، "این جا باید باشد" (2011) با بازی شان پن و "زیبایی بزرگ"، ششمین فیلم سورنتینو است که در کن به نمایش درآمده است.
بازگشت موفق جیا ژانکه
روز چهارشنبه همچنین فیلم "کوهها شاید حرکت کنند" (Mountains May Depart) به کارگردانی جیا ژانکه کارگردان چینی در بخش مسابقه کن روی پرده رفت. به گزارش خبرگزاری فرانسه، این فیلم مضامینی چون ریشههای خانوادگی، عشق و هویت فرهنگی را مورد توجه قرار میدهد و در سه بخش، 25 سال از زندگی یک زن را به تصویر میکشد.
بخش اول شور کاپیتالیستی چین در اواخر دهه 1990 را ترسیم میکند، زمانی که این کشور درهای خود را به روی دنیا باز کرد و ناگهان با یک ثروت جدید روبرو شد. تائو دختر جوان، تحت تاثیر خواستگار تازهبهدورانرسیده خود در یک حرکت اشتباه تراژیک، اما اجتنابناپذیر، عشق فقیر اما بیغل و غش خود را رها میکند.
بخش دوم در چین دوران معاصر روی میدهد و پیامدهای تصمیم تائو را نشان میدهد و این در حالی است که شخصیتها در دنیایی که تغییر کرده است با حس محوشده فردیت، سنت و خانواده دست و پنجه نرم میکنند. بخش سوم - که نقشآفرینیهای آماتور و دیالوگهای بسیار تصنعی آن را خدشهدار کرده است - پسر شخصیت اصلی را در استرالیای بسیار مدرن در سال 2025 به تصویر میکشد، در حالی که افسوس از دست دادن هویت چینی خود را میخورد.
جیا ژانکه کارگردان و بازیگران فیلم "کوهها شاید حرکت کنند"
بیشتر نقدهای نوشتهشده بر "کوهها شاید حرکت کنند" مثبت بوده است و منتقدان، بلندپروازی جیا ژانکه و بخصوص نقشآفرینی بازیگر زن اصلی فیلم او - و همسرش - ژائو تائو را تحسین کردند. هرچند تعدادی از آنها از جمله منتقد نشریه ورایتی بخش پایانی فیلم را "ناشیانه" و "ضعیفترین بخش فیلم" دانستند.
جیا ژانکه در نشست مطبوعاتی فیلم گفت: این فیلم پرسشهایی را مطرح میکند که چینیها در چند دهه اخیر با آن دست و پنجه نرم کردهاند: پول چیست؟ آیا پول زندگی ما را بهتر میکند؟ یا برعکس، پول بخشی از زندگی ما را نابود میکند؟
جیا ژانکه در گفتوگوی جداگانه با خبرگزاری فرانسه درباره بخش پایانی توضیح داد: این بخش را انتخاب کردم، چون این امکان را میداد که به گذشته خودمان نگاه کنم و مشخص کنم آیا کاری که ما کردیم درست بود؟ آیا ما درست رفتار کردیم؟
"نشانی از گناه" فیلم قبلی ژانکه در سال 2013 برنده جایزه بهترین فیلمنامه از کن شد. دو فیلم دیگر او نیز پیش از این در جشنواره کن نمایش داده شده است و خودش سال گذشته یکی از داوران بخش مسابقه اصلی بود.
شصت و هشتمین جشنواره فیلم کن 13 تا 24 مه (23 اردیبهشت تا 3 خرداد) برگزار میشود.
علی افتخاری