سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: ناهید توسلی داستان‌نویس، پژوهشگر حوزه زنان و صاحب امتیاز مجله نافه به با هنر آنلاین به گفت‌وگو پرداخت. او که خط قرمز کتاب‌ها و مطالب مندرج در نشریه‌اش را سیاسی نبودن، اروتیک نبودن و حفظ احترام به اهالی فرهنگ می‌داند در مورد فعالیت‌های اخیرش سخن گفت. او می‌گوید:" مشکل من با انتشار "نافه"، همان مشکل همیشگی ا‌ست که مربوط به مسائل اقتصادی می‌شود. بخشی از آن هم نگاه مرکزگریزی است که "نافه" دارد و بیشتر به نویسندگان و شاعران و منتقدین مناطقی می‌پردازد که سرشار از استعداد و توانایی‌هایی هستند اما محلی برای انتشار کارهایشان نمی‌یابند. انگاری مخاطبان "نافه" دوست ندارند به غیر از اهالی مرکز از دیگران چیزی بخوانند."

گفت و گوی کامل ما ذیلا منتشر شده است:

خانم توسلی در صورت امکان مروری بر فعالیت مطبوعاتی و ادبی خود از گذشته تا به امروز داشته باشید...

کسانی که کار فرهنگی و ادبی می‌کنند، معمولا همیشه مشغول هستند و کارهای جدید هم در پرونده آنها وجود دارد. من از زمانی که به یاد دارم می‌نوشتم و هنوز هم مشغول نوشتن هستم. در سال‌های پایانی دهه هفتاد اقدام به چاپ یکی از آن نوشته‌هایم با نام "دوشیزه اَگنی" که مجموعه داستان بود، کردم. در پایان دهه هفتاد (78) امتیاز مجله"نافه" را، بعد از تقریبا 6 -7 سال رفت و آمد، گرفتم و از آن پس بخش زیادی از وقتم صرف کار روی "نافه" شد که هنوز هم ادامه دارد. همزمان به کار نوشتن در سایر حوزه‌ها هم می‌پرداختم. بیشتر کارهایم در رابطه با موضوع "حقوق زنان" به ویژه در اسلام و ایران بود. در اوایل دهه هشتاد اقدام به چاپ و انتشار بخش‌هایی از مقالات و مصاحبه‌هایم در رابطه با موضوع زنان کردم. نام این نوشته‌ها "چرا خواب زن چپ است"بود. در 14-15 سال اخیر کارهای زیادی در حوزه زنان انجام داده‌ام که شامل ارائه مقالات در نشریات و سایت‌ها و همچنین شرکت در کنفرانس‌های داخل و خارج می‌شود. علاوه بر این اقدام به نوشتن کتابی پژوهشی با موضوع آفرینش انسان در اساطیر و ادیان کرده‌ام ، که این کتاب به بررسی تطبیقی آفرینشِ برابر زن و مرد در اساطیر و ادیان آریایی و سامی می‌پردازد. همچنین کتابی با موضوع زن در قرآن نوشته‌ام که در آن هم به بررسی حقوق برابر زن و مرد در قرآن پرداخته‌ام.

از کارهای جدیدی که به آنها مشغولید بگویید...

یک مجموعه داستان نوشتم که آماده چاپ شده است. تجدید چاپ کتاب "دوشیزه اَگنی" همراه با نقدهای 10-12 نویسنده و منتقد بر روی آن آماده شده است. این کار برای اولین بار در ایران صورت می‌گیرد که مجموعه داستانی همزمان با نقدهای مثبت و منفی آن در یک مجلد تجدید چاپ بشود. هنوز تصمیمی برای چاپ چهار کتابی که در حال بازخوانی و ویراستاری آن‌ها هستم و نسبت به چاپ آنها مردد هستم.

شما در نوشتن داستان فرم و امضای خودتان را دارید.این فرم با روش دیگر نویسندگان کاملا متفاوت است.

من به نوشتن بر اساس ژانرهایی که مُد می‌شود مشتاق نیستم. به نظرم می‌رسد نویسنده باید آن گونه که حس می‌کند و به ذهن‌اش می‌آید بنویسد. فرم، در روند نوشتن، خودش شکل می‌گیرد و شکی نیست که محتوا عملا فرم را می‌سازد. من دیده‌ام بعضی نویسندگان "حتی نویسنده‌های قَدَر" اقدام به نوشتن به سبک ژانرهایی می‌کنند که، اگر نگویم مُد، اما در جهان ادبیات از سوی نویسنده‌ای باب می‌شود" رئالیسم جادویی یا رئالیسم سوسیالیستی، پست مدرن و..." و این روش تقلیدی کار را خوب از آب در نمی‌آید، به عبارتی دیگر، تقلیدکردن از سبکی که در شرایط نوشتاری محتوایی خاص به وجود آمده است، در شرایط نوشتاری محتوایی متفاوت از آن پاسخ نمی‌دهد. شیوه من در نگارش روایت‌گری است. برای عقب نماندن از قافله اپیدمیکی که معمولا در فرهنگ ما وجود دارد، خودم را اسیر ژانرهای کوتاه مدت نمی‌کنم. این شیوه در نگارش، منتقدینی را به خصوص در مورد کتاب"دوشیزه اَگنی" به شدت برآشوبانده است و به همین دلیل فکر کردم بهتر است نظر و نقد آن‌ها را در تجدید چاپ بیاورم.

در حوزه زنان بیشتر چه مواردی را مورد بررسی قرار می‌دهید؟

در این حوزه به ویژه در کتاب‌هایی که به چاپ می‌رسانم بیشتر به بررسی شرایط تاریخی که موجب کنار گذاشته شدن زن از جامعه جهانی شده است می‌پردازم و در جهت اثبات حضور ادیان برای ایجاد عدالت که بخش عمدۀ آن عدالت و برابری حقوق انسانی زن و مرد است، تلاش می‌کنم.

آیا در مورد مجله"نافه" که مدیر مسئول آن هم هستید، برای علاقه‌مندان خبر تازه‌ای دارید؟

در مورد "نافه" حرف و خبر بسیار است. فکر می‌کنم باید در فرصت جداگانه‌ای به آن بپردازم. مشکل من با انتشار "نافه"، همان مشکل همیشگی ا‌ست که مربوط به مسائل اقتصادی می‌شود. بخشی از آن هم نگاه مرکزگریزی است که "نافه" دارد و بیشتر به نویسندگان و شاعران و منتقدین مناطقی می‌پردازد که سرشار از استعداد و توانایی‌هایی هستند اما محلی برای انتشار کارهایشان نمی‌یابند. انگاری مخاطبان "نافه" دوست ندارند به غیر از اهالی مرکز از دیگران چیزی بخوانند.

آرزویی در حوزه نویسندگی دارید که با توجه به شرایط رسیدن به آن برایتان دور از ذهن باشد؟

دوست دارم بتوانم کتاب‌هایم، به ویژه دو کتابی را که در آنها درباره موضوع زنان با کوشش و زحمت فراوان پژوهش کرده‌ام را به چاپ و انتشار برسانم. زمان که می‌گذرد، عمر رو به کوتاهی می‌رود و نگرانی برای پایان دادن به کارها بیشتر می‌شود. در عین حال آرزویم ادامه انتشار "نافه" است. البته تحقق این موضوع با توجه به شرایط سخت اقتصادی که در حال حاضر به آن دچاریم سخت به نظر می‌رسد، مگر اینکه وضعیت مالی مجله بهبود بیابد و گشایشی در امور ایجاد شود. امیدوارم با رفع موانع مالی بیش از پیش هم در حوزه کتاب و هم چاپ نشریات فعالیت کنم.

انتهای پیام/