سرویس تئا‌تر هنرآنلاین : امیر دژاکام مدرس دانشگاه، بازیگر، نویسنده و کارگردان شناخته شده حوزه تئا‌تر در رابطه با برنامه‌های تئاتری خود در سال ۹۴ به خبرنگار تئا‌تر هنرآنلاین، گفت: فعلا برنامه من این است که اگر موقعیتی فراهم شود دوست دارم تئا‌تر کار کنم. نمایش "مرگ تصادفی یک آنارشیست" را چند سال پیش به تماشاخانه ایرانشهر ارائه دادم و علیرغم عقیده مدیران این تماشاخانه مبنی بر اینکه من خود باید به آنجا مراجعه و این موضوع را پیگیری کنم، بر این باورم که آن‌ها باید در صورت تمابل پیگیری کنند. به هر ترتیب اجرای این نمایش به جایی نرسید اما هنوز امیدوارم که با پیگیری دستیارانم بتوانم نمایش "مرگ تصادفی یک آنارشیست" یا "حساب پرداخت نمی‌شه" که هر دو اثر داریوفو است را در این تماشاخانه روی صحنه ببرم.

دژاکام در ادامه ضمن گلایه از ممنوعیت نامحسوس خود در سال‌های گذشته، افزود: سانسور شدن و ممنوع شدن به شکل‌های مختلف اتفاق می‌افتد و یک شکل آن این است که شما نمایشی را کار می‌کنید و مجوز نمی‌گیرید و یک زمانی هم اساسا به شما اجازه کار کردن نمی‌دهند که در کمال احترام در حقیقت سالهاست به من اجازه کار کردن ندادند.

کارگردان نمایش "یک دامان ماه و ستاره" ادامه داد: دوست نداشتم این مطلب را عنوان کنم اما واقعیت اینست که به هیچ یک از درخواست‌هایی که طی سالهای اخیر مطرح کرده‌ام پاسخ داده نشده است. یعنی به صورت مودبانه به من پاسخ منفی دادند که نمونه مشخص آن نمایش "مردی برای تمام فصول" بود، نمایشی که شاید بالغ بر یازده سال پیش علاقه داشتم آن را روی صحنه ببرم اما وقتی برای اجرای آن درخواست سالن کردم با من تماس گرفتند و گفتند که هر درخواست دیگری به جز نمایش "مردی برای تمام فصول" را برای شما می‌پذیریم. زمانی که علت آن را جویا شدم پاسخ قانع کننده‌ای دریافت نکردم و به هر ترتیب به هنرمند عزیز دیگری مجوز دادند به ایشان از طریق مطبوعات تبریک گفتم چون تا اینجا مشکلی نداشتم اما به من مجوز داده نشد. سکوت کردم، اما پیشنهاد هم دادم که بد نیست این دو اثر به صورت هم زمان کار شود یعنی دو روایت را از یک اثر از دو کارگردان ببینیم و این می‌تواند شور و شوق بیشتری را به وجود بیاورد اما باز هم ترتیب اثر داده نشد و امسال هم هنوز بدم نمی‌آید که اگر امکان آن فراهم شود نمایش "مردی برای تمام فصول" را کار کنم و فکر می‌کنم هنوز اثری بکر و دست نخورده‌ای است.

او ضمن امیدواری نسبت به پایان دادن ممنوعیت نامحسوس خود در عرصه تئاتر، خاطرنشان کرد: من کارگردان تئاتر هستم و بیشتر آثار من هم در حقیقت آثار ایرانی بوده‌اند. سعی کردم اگر اثری از ادبیات برگزیده جهان کار می‌کنم به نوعی یک قرائت از فرهنگ ایرانی باشد.

این مدرس دانشگاه با بیان اینکه مجموعه‌ای از ایده‌ها و طرح‌ها در ذهنم باقی مانده که فرصت اجرای هیچ یک به من داده نشد، بیان کرد: نمایش "رومئو و ژولیت" یکی دیگر از طرح‌هایی بود که در سر داشتم و مدتی هم طرح آن را ارائه دادم و بسیار علاقمند بودم که این نمایش را به صورت کردی کار کنم و خبر آن نیز مدتی در رسانه منتشر شد اما متاسفانه موقعیت آن فراهم نشد. کارهای نشده من بسیار است کارهای که ماند و نشد.

نویسنده نمایش "غزل کفر" ادامه داد: در مورد تئا‌تر خاوران هم برای اجرای نمایش در حال پیگیری و مذاکره هستم و با یک اسپانسر خارجی هم برای اجرا در خارج از کشور صحبت کردم اما مذاکرات ما تاکنون به نتیجه‌ای نرسیده است و در حقیقت وقتی هیچ فضایی برای کار کردن وجود ندارد ناچارم به این فکر کنم که آیا در جای دیگری می‌توان کار کرد یا خیر.

کارگردان نمایش "رویاهای خلیج فارس" در رابطه با نمایشنامه‌هایی که تاکنون به نگارش درآورده است نیز اظهار کرد: همچنین در این مدت نمایشنامه‌های زیادی را نوشتم و در حال حاضر هم در حال ویراستاری مجموعه نمایشنامه‌هایی هستم که آن‌ها را به نگارش درآورده‌ام و امیدوارم به چاپ برسد. مجموعه نمایشنامه‌های تک نفره من با عنوان "یک نامه عاشقانه سانسور شده" عنوان کتابی است که احتمالا در هفته جاری به دست ناشر خواهد رسید و ناشر کارهای مربوط به صفحه بندی و مجوز آن را دنبال می‌کند.

این هنرمند شناخته شده عرصه نمایش در بخش دیگری از این گفت‌وگو در اظهارنظری در واکنش به تاکید وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بر اولویت تئا‌تر در سال‌جاری، اظهار کرد: من بسیار امیدوارم و اعتقادم بر این است که تئا‌تر یک راهبرد استراتژیک است. من این دو کلمه را برای این تعریف با دقت بسیار زیادی انتخاب کردم؛ به این معنی که وقتی می‌گویم راهبرد استراتژیک منظورم این است که تئا‌تر هم دقیقا مثل یک نقطه سوق الجیشی است که راه نجات محسوب می‌شود. پس تئاتر یک راه نجات است به این دلیل که در جهان حاضر فردی موفق است که صدای او به گوش جهان برسد بنابراین رسانه مهم‌ترین ابزار، ابراز عقیده و حتی تحکیم قدرت است.

دژاکام با بیان اینکه پایه و بنیان رسانه‌های امروز دنیا در تئا‌تر شکل می‌گیرد، افزود: سینما، تلویزیون، ادبیات، فلسفه، موسیقی، شعر، نقاشی و عکاسی در تئا‌تر شکوفا می‌شوند و این هنر، هنر مادر و راهبرد استراتژیک است. حتی ویدئوهای کوچکی که روی رسانه‌های دیجیتالی مشاهده می‌کنید همه برخاسته از هنر تئا‌تر و از ادبیات و بازیگری است. اندیشه منجر به ادبیات می‌شود و ادبیات یک نقشه اجرا است. این نقشه اجرا به وقوع می‌پیوندد و امروزه ضبط می‌شود و به همین دلیل است که بزرگان حتی اگر نخواهند نیز ناچار هستند که به تئا‌تر اهمیت دهند، اما باور من این است که مسئولین به تئا‌تر توجه دارند و امیدوارم شاهد اتفاقات خوبی در این عرصه باشیم.

انتهای پیام/