سرویس سینمایی هنرآنلاین : عبدالحسن برزیده که فیلم "مزارشریف" به کارگردانی او سه‌شنبه 8 اردیبهشت در بخش بین‌الملل جشنواره فیلم فجر به نمایش درمی‌آید، می‌گوید فعلا شرایط بین‌المللی کردن جشنواره فیلم فجر را نداریم و همین که در کنار بخش ملی بخش بین الملل هم حضور دارد، کافی است. با برزیده درباره بخش بین‌الملل جشنواره فیلم فجر صحبت کرده‌ایم که در زیر می‌خوانیم.

به نظر می‌رسد نخستین دوره بخش بین‌الملل جشنواره فیلم فجر خیلی آرام حرکت می‌کند و اهالی سینما در این جشنواره کمتر دیده می‌شوند. من قبل از برگزاری جشنواره پیش‌بینی کرده بودم که چنین اتفاقی بیفتد. مسائلی در سینما وجود دارد که اهالی سینما به شکل حسی با آن درگیر هستند. همانند بحث فیلمبرداری به صورت دیجیتال و یا نگاتیو. کاری به منطق و پیشرفت تجهیزات در سینما ندارم، چرا که معتقدم روش‌های قدیمی خیلی هم منطقی نیست و باید شرایط را بر اساس موقعیت‌ها تغییر داد. در همین دوره هم کسانی هستند که می‌گویند، چه روزهایی بود فیلمبرداری با نگاتیو و از این صحبت‌ها و این مسائل احساسی، اما نمی‌شود سینما را با این گونه احساسات سنجید. در مورد تفکیک جشنواره بین‌المللی از بخش ملی فیلم فجر هم من به لحاظ حسی دوست نداشتم این دو بخش از هم دور شوند. همیشه این دو بخش در یک جشنواره برگزار می‌شد و اعتباری برای هر دو بخش بود و در کنار هم بودن این دو بخش، جشنواره را معتبر‌تر می‌کرد. در واقع جدایی این دو بخش، لطمه‌هایی هم شامل می‌شود. به هر حال در ایام دهه فجر که جشنواره برگزار می‌شد، دوستان سینمایی و علاقه‌مندان یک وقت مناسبی برای دیدن فیلم‌ها می‌گذاشتند و در آن زمان فیلم‌ها را با برنامه‌ریزی می‌دیدند. من فکر می‌کنم تفکیک این دو بخش به نوعی تکرار بود و به نوعی برگزار شدن جشنواره‌ای که حداقل فیلم‌های ایرانی آن دوباره تکرار می‌شوند، هیچ جذابیتی ندارد.

به نظر شما مفهوم این جشنواره در دل‌‌ همان جشنواره ملی فیلم فجر نهفته است؟

بله و این ریزش مخاطب و تمایل اهالی سینما به این بخش از جشنواره، قابل پیش بینی بود. حتی معتقدم جشنواره ملی فیلم فجر هم زمانی که در حال برگزاری بود، آن هم تحت تاثیر جداسازی بخش بین‌الملل قرار گرفته بود و مثل همیشه آن رونق را نداشت. به هر حال این نگاه در سینما وجود دارد که عده‌ای که اتفاقا مدیران سینمایی هم هستند، دوست دارند در دوران مدیریت خود تغییراتی را در برگزاری جشنواره‌ها بوجود بیاورند. به هر حال وقتی دو جشنواره ملی و بین‌المللی در کنار هم است، این شرایط را برای مخاطبان بوجود می‌آورد که در‌‌ همان فضا، کسی که دوست دارد فیلم ایرانی ببیند پیگیر نمایش فیلم ایرانی باشد و کسی که فیلم خارجی را تماشا می‌کند به دنبال ساعت‌های نمایش فیلم‌های خارجی باشد. به نظر من مخاطبان در دیدن آثار متنوع‌تر می‌شوند و بنابراین جشنواره جذابیت لازم را بدست می‌آورد. پیش بینی من این بود که این جشنواره بین الملل که در این تاریخ برگزار شده، قطعا رونق گذشته را نخواهد داشت.

درباره فیلم‌های شرکت کننده در این دوره جشنواره چه نظری دارید؟

فیلم‌های ایرانی که اغلب تکراری است و کسانی که باید این فیلم‌ها را می‌دیدند، در جشنواره فیلم فجر دیده‌اند، اما فیلم‌های خارجی، واقعیت این است که با توجه به محدودیت‌هایی که در نمایش فیلم‌های خارجی داریم، برگزاری جشنواره بین‌المللی به شکل جذاب و چشم‌گیر اصلا مقدور نیست. به هر حال بسیاری از فیلم‌های معتبر و فیلمسازان شناخته‌شده را به دلیل سانسور نمی‌توانید در معرض نمایش بگذارید. ممیزی هم در جشنواره به نظر من معنی و مفهومی ندارد. در طول اکران وقتی فیلمی مجوز دارد یا بدون مجوزپخش می‌شود، هر کاری که بتوانند با فیلم انجام می‌دهند.

اما زمانی که شما یک فیلمساز و فیلم‌اش را به جشنواره دعوت می‌کنید، با چه جراتی به فیلم آن فیلمساز دست می‌زنید و آن را سانسور می‌کنید. به نظرم اتفاقی غیر انسانی است. ما اعتقادات خودمان را داریم، اما نمی‌توانیم به دیگران تحمیل کنیم. ممیزی‌ها و شرایط اجتماعی خود را برای نمایش فیلم‌های ایرانی داریم که اصلا وارد بحث درست یا غلط بودن این‌گونه تصمیمات نمی‌شوم. شرایط بین‌المللی کردن جشنواره فیلم را نداریم. همین که در کنار بخش ملی بخش بین الملل هم حضور دارد، به نظرم کافی است. جشنواره بین‌المللی که با همه محدودیت‌ها برگزار شود، واقعا کار سختی است. البته امسال تعداد فیلم‌های حاضر در جشنواره، فیلم‌های خوبی هم بوده‌اند، اما به هر حال نمایش بعضی از فیلم‌ها هم محدود است.

عده‌ای معتقد هستند تغییرات این دوره جشنواره فیلم فجر به مرور ممکن است باعث تغییر تاریخ برگزاری جشنواره به تاریخ دیگری شود؟

در این مورد تصمیم‌گیری واقعا سخت است. درمورد تعداد جوایز و نحوه برگزاری جشنواره تا جایی که می‌شنوم، خیلی مدیران در صدد هستند کار‌هایی بکنند، اما به دلیل دخالت‌های بی‌مورد از سوی عده‌ای اتفاق نمی‌افتد.

این تکرار نمایش فیلم‌ها در جشنواره‌ها به نظر شما لطمه‌ای به نمایش فیلم در زمان اکران عمومی وارد نمی‌کند؟

تا حدی به همین شکل است اما در جشنواره، اصولا مخاطب خاص فیلم‌ها را می‌بیند و عموم نمی‌بینند. اینکه سینمای ما چقدر می‌تواند مخاطب عام را جذب سینما کند، بحث دیگری است. چه سوژه فیلم و چه بحث تبلیغات و شبکه‌های اجتماعی همه این‌ها در جذب مخاطب عام موثر هستند. البته تعداد زیاد نمایش فیلم در جشنواره هم قطعا به اکران عمومی لطمه می‌زند. طیفی که سینمارو هستند با توجه به این سنتی که همیشه فکر می‌کردند، فیلم را سانسورنشده و دست نخورده در جشنواره ببینند، براساس همین جشنواره را برای دیدن فیلم‌ها انتخاب می‌کردند. به هر حال وضعیت گیشه نیاز به جذب مخاطب دارند.

خبری از اکران عمومی فیلم "مزار شریف" شنیده‌اید یا خیر؟

نه هنوز خبری از اکران عمومی فیلم ندارم. پخش‌کننده و تهیه‌کننده به دنبال فرصت مناسبی برای اکران این فیلم هستند.

انتهای پیام/

صبا شادور